بیتوجهی به صنعت بازیافت طی ۳۰ سال گذشته
حمید رضا ملکی، دبیر کل اتحادیه صنایع بازیافت کشور در گفتوگو با خبرنگار اجتماعی برنا اظهار داشت: اصل 50 قانون اساسی تاکید بر موضوع بازیافت داشته و بیان کرده هر کالایی که تولید میشود تولیدکنندگان آن باید فکری به حال بازیافتش کنند. بنابراین باید نظارت جدی بر تولید داشت. تمام قطعات و محصولات باید دارای استاندارد بازیافت باشند، که اگر اینطور نباشد باید از تولید آن جلوگیری کرد.
وی ادامهداد: بحث بعدی مصرف است که گستره صنایع، شهرها و خانهها را شامل میشود. با توجه به اینکه ما اتحادیه صنایع بازیافت کشور هستیم، موضوع اصلی کارها ساماندهی صنایع بازیافت کشور است. مردم وقتی بحث بازیافت به میان میآید بیشتر تمرکز بر پسماندهای خانگی دارند. در حوزه قانون وظایف مشخص شده و بر این اساس ساماندهی پسماندهای خانگی وظیفه شهرداری است. جمع آوری پسماندهای صنعتی هم با خود واحدهای صنعتی است.
ملکی افزود: در 30 سال گذشته توجه ویژهای به مسئله بازیافت در کشور نشده این در صورتی است که در حوزه نظری تمامی مسئولان کشور تمرکز بر محیط زیست داشتهاند و در حوزه عملی بسیار کم کاری کردهاند علت اصلی آن عدم فرهنگسازی در جامعه است عدم فرهنگسازی هم به آموزش در کشور مربوط است. ما در دوران تحصیل تاکید بر زبان خارجی داریم بر عربی و ... اما برنامهای برای فرهنگسازی بازیافت و حفاظت محیط زیست خیر.
دبیر کل اتحادیه صنایع بازیافت کشور گفت: پنج سال گذشته اتحادیه صنایع بازیافت زیر نظر اتاق بازرگانی شکل گرفت و کار ساماندهی صنایع بازیافت آغاز شد و در طول این سالها توانستهایم کارهای زیربنایی را انجام دهیم، اولین کار، تهیه بانک اطلاعاتی در خصوص صنایع بازیافت بود که جمعآوری شد. این صنایع در گروه های نفت، گاز و پتروشیمی – گروه پسماندهای پلیمری- گروه پسماندهای ارگانیک- گروه آب و فاضلاب گروه پسماندهای فلزی- گروه بازیافت خودرو- گروه پسماندهای سلولزی و گروه باتریهای فرسوده طبقه بندی می شوند.
در هر گروه پسماندها ساماندهی می شوند و توسط گروه های تخصصی خودشان تدابیری برای آنان در نظر گرفته میشود؛ به عنوان مثال در مورد لاستیک باید بگویم، اگر فرهنگسازی مناسب وجود داشت مردم میدانستند از هر لاستیک با 4 بار روکش کردن می توان استفاده کرد و راه خارج کردن آن از چرخه سوزاندن نیست بلکه فریز کردن است و پسماند آن در ساخت آسفالت با کیفیت بیشتر کاربرد زیادی دارد. همچنین در مورد پسماندهای ارگانیک روزانه بیش از 50 هزار تن زباله شهری جمع آوری می شود که به صورت مناسب برنامهریزی نمیشود؛به عنوان مثال در مورد بطریهای آب که اگر درست تفکیک نشود و همراه آلودگی های دیگر بازیافت شود به پوست بدن انسانها آسیب وارد می کند چرا که مواد آن در تولید زیرپوش مورد استفاده قرار میگیرد.