دغدغه نان شب، لایق معلمان کشور نیست
به گزارش خبرنگار اجتماعی برنا، بسیاری از معلمان کشور برای امرار معاش خود نیازمند داشتن چند شغل مختلف هستند که این موضوع در برنامههای ارائه شده توسط حسن روحانی مورد تأکید بوده است. از نظر رئیس جمهور منتخب، معلمی شغلی تمام وقت است و یک معلم به طور مرتب باید خود را از جهات مختلف جسمی، روحی و روانی برای آموزش و تربیت نسل آینده كشور آماده كند. به همین منظور، معلمان باید از آرامش درونی و نشاط كافی برخوردار باشند. اگر معلمی همواره دغدغه نان شب را داشته باشد و از نظر مالی تحت فشار برای تهیه مایحتاج اولیهاش باشد، نمیتوان از او انتظار داشت كه بتواند دانش خود را به درستی به دانشآموزان انتقال دهد و اثر تربیتی مطلوبی را بر جای گذارد.
با این بیان، روحانی تلاش برای رفاه معلمان را تلاش برای ارتقای سطح آموزش در کشور میداند و معتقد است اگر معلم در آرامش فکری کامل بهسر برد میتواند وقت بیشتری را صرف آموزش محصلان کشور کند و این موضوع در مورد اساتید دانشگاه نیز مصداق دارد. ایشان معتقد است بزرگترین سرمایه کشور، سرمایه انسانی است که این سرمایه از دامن آموزش و پرورش کشور رشد پیدا میکند.
وی در این رابطه نقش دولت را چنین معرفی کرده است: دولت وظیفه دارد تمام امكانات كشور را در جهت رشد و توسعه منابع انسانی به كار گیرد و در این راه، مدارس از جایگاه ویژهای برخوردارند. به همین منظور باید برنامههای فرهنگی و آموزشی كشور، مبتنی بر مدارس، را تقویت كرد تا با انتقال تجارب، میراث فرهنگی، دانش و آموزههای تربیتی، اخلاقی و دینی، از طریق مدارس، به برخی از آشفتگیهای فرهنگی، آموزشی و علمی پایان داد. در این فرایند، قطعاً نقش معلمان بسیار پررنگ و مهم است. از فرایندهای آموزشی و تربیتی برنامهریزی شده و هدفمند معلمان آزاداندیش و خلاق و نظام آموزشی مناسب، میتوان انتظار بروندادی مناسب و افرادی خلاق، آزاداندیش و با اخلاق داشت.
رئیس جمهور منتخب بحث دیگر در مورد لوازم آموزشی را این چنین عنوان کرده که علاوهبر بحث معلمان، زیربناهای آموزش و امکانات و سختافزار در آموزش نیز اهمیت زیادی دارد. اگر شرایط مختلف در مدارس مهیا شود فضای آن، لذت بخش خواهد شد و دانشآموزان با گیرایی بالاتری به تحصیل خواهند پرداخت. مدارس باید از نظر ساختمانی، محیط ورزش و تفریح و تجهیزات و امكانات نوسازی شوند. اگر امکانات در مدارس مهیا شود دیگر شاهد حوادثی مانند سال پیش نخواهیم بود که یكی از دردناكترین حوادث این كشور بود. دانشآموزان زیادی در روستای شینآباد پیرانشهر به واسطه كمبود و نقص امكانات كشته و زخمی شدند، شادی و نشاط كودكانهشان، به تلخی گرایید و دل میلیونها ایرانی باغیرت را به درد آورد. واقعه دلخراشی كه جای هیچ توجیهی از سوی مسئولان نداشت و برای آن باید از كل ملت ایران، عذرخواهی میكردند، نه آنكه به دنبال مقصر و رفع مسئولیت باشند.
