یک پژوهشگر مطرح کرد؛

عدم ارتباط منطقی در رفتار و گفتار و هذیان و توهم از عوارض بیماری شیزوفرنی است

|
۱۳۹۲/۱۱/۲۱
|
۱۵:۱۳:۲۲
| کد خبر: ۱۶۴۷۲۰
عدم ارتباط منطقی در رفتار و گفتار و هذیان و توهم از عوارض بیماری شیزوفرنی است
آروین حقیقت فرد گفت: بیماری شیزوفرنی دارای عوارضی چون عدم ارتباط منطقی در رفتار و گفتار، انزوا، هذیان و توهم است.

به گزارش سرویس اجتماعی برنا به نقل از اداره کل روابط عمومی واحد علوم و تحقیقات، آروین حقیقت فرد دانشجوی کارشناسی ارشد ژنتیک این واحد در این باره گفت: شیزوفرنی یا روان‌گسیختگی یك بیماری روانی با منشاء نامشخص و علایم متغیر می‌باشد. مشخصه این بیماری عدم توانایی درك و یا بیان واقعیت است. این بیماری دارای عوارضی چون عدم ارتباط منطقی در رفتار و گفتار، انزوا، هذیان و توهم است.

وی با بیان این مطلب که در حال حاضر راه تشخیصی این بیماری مصاحبه با بیمار است و هیچ تست تشخیصی برای افراد مبتلا یا تست غربالگری برای شناسایی افراد مستعد ابتلا به این بیماری وجود ندارد، گفت: تلاش‌ها برای ایجاد روشی دقیق‌تر برای تشخیص زودهنگام شیزوفرنی شروع شده است. همچنین درصد بالایی از خویشاوندان نسبی مبتلایان به شیزوفرنی عوامل شیزوئید را از سنین نوجوانی بروز می دهند و بیش از 20 درصداز آنان در جوانی به شیزوفرنی مبتلا می شوند.

وی ادامه داد: این واقعیت نیاز به انجام غربالگری و اجرای تمهیدات پیشگیرانه برای افراد مستعد رانشان می دهد. از آنجایی كه اختلالات بیانی دست كم پانزده ژن در سلولهای الیگودندروسیت بیماران دیده شده است توجه به یافتن ماركرهای ژنتیك برای بیماری شیزوفرنی جلب شد.

حقیقت فرد گفت: در پژوهش‌های گذشته mRNA گیرنده D3 دوپامین در لنفوسیت‌های خونی و كمپلكس I میتوكندری پلاكت‌ها به عنوان ماركرهای زیستی روان‌گسیختگی در بزرگسالان پیشنهاد شده‌بود. در این پژوهش به

بررسی میزان mRNA زیرواحد 75 کیلو دالتونی كمپلكس I میتوكندری در سلول‌های خونی بیماران مبتلا به شیزوفرنی و شاهدان سالم با تكنیك Real time PCR quantitative پرداخته شد.

وی ادامه داد: نتایج مولکولی با نتایج تست های روانی correlate شد و پیوستگی افزایش بیان ژن NDUFS1 با افزایش شدت بیماری بدست آمد.

وی با بیان این مطلب که به نظر می‌رسد كمپلكس I میتوكندری یك ماركر سطحی برای شیزوفرنی بوده و در عوارض روان-تنی این بیماری نقش دارد، تصریح کرد: پژوهش های گذشته گرایش افراد با میزان بالای گیرنده های دوپامین به ویژه گیرنده D4 به رفتار های پرخطر و هیجانی را اثبات نموده است. از آنجایی که گرایش به رفتار های پرخطر مانند اقدام به خودکشی یا تلاش برای ارتکاب جنایت در بیماران شیزوفرنی بیش از 8 برابر متوسط جامعه است ، به نظر می رسد بررسی های بیشتر برروی ژن های بیان کننده گیرنده های دوپامین به ویژه گیرنده D4 می تواند افزایش بیان این ژن را به عنوان یک مارکر زیستی مهم در تشخیص شروع اسکیزوفرنی و وجود تکرار های بالا از ژن را در آزمون های غربالگری به عنوان مارکر مهمی برای شناسایی استعداد ابتلا پیشنهاد نماید.

لازم به ذکر است ، پژوهش مذکور با عنوان "بررسی میزان بیان ژن NDUFS1 در بیماران ایرانی مبتلا به اسکیزوفرنیا" توسط آروین حقیقت فرد ، دکتر شیوا ایرانی ، دکتر زهرا نورمحمدی از پژوهشگران واحد علوم و تحقیقات و دکتر اسماعیل شاهسوند آنانلو از دانشگاه علوم پزشکی تهران تدوین شده است .

نظر شما
captcha
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه