مجید انتظامی: هنر من پشت تریبون نیست
به گزارش خبرنگار بخش موسیقی خبرگزاری برنا، در مراسمی که شامگاه دوم خرداد ماه در موزه هنرهای دینی امام علی(ع) برگزار شد، نایب رئیس شورای شهر تهران در سخنانی گفت: برای شناخت آسیبهای جامعه گریزی نیست که به فرهنگ شهدا، ایثار و فداکاری رجوع کرد.
سردار مرتضی طلایی ادامه داد: با چنین فرهنگی است که میتوانیم در برابر آنچه تهاجم دشمن مقابله کنیم و برای پاسداری انقلاب با مدل فرهنگ جهادی کار کنیم. امروزه اگر حرکتهای اینچنینی را جهاد فرهنگی بدانیم باید آنها را در راستای دفاع مقدس تعریف و بازخوانی کنیم و این جهاد فرهنگی را یک قدرت نرم بدانیم، زیرا قدرت نرم بهترین شیوه برای انتقال فرهنگ دفاع مقدس است.
طلایی با اظهار خرسندی از اینکه شهاب مرادی مدیر سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران است، افزود: باید به سوی فرهنگ دفاع مقدس بازگردیم . عرصه فرهنگ نیازمند مدیریت جهادی است و توجه رئیس سازمان فرهنگی و هنری به سرمایهها و شخصیتهای فرهنگی ارزشی ستودنی است.
در بخش دیگری از این مراسم حسین جهان آرا برادر شهید محمد جهان آرا پشت تریبون قرار گرفت و در سخنانی گفت: شهید جهان آرا به خودسازی اهمیت زیادی میداد و در هوای خرمشهر که همه اعضای خانواده زیر کولر میخوابیدند او این کار را نمیکرد و میگفت باید مثل تمام مردم زندگی کرد.
جهانآرا درباره تشکیل حزبالله نیز سخن گفت و در بخشی از سخنانش توضیح داد که شهید محمد جهان آرا حدود 15 سال سن داشت که در زندان اهواز زندانی شد.
او بخش دیگری از سخنانش را به خاطرهگویی درباره این شهید اختصاص داد.
مجید انتظامی هم که خالق سمفونی حماسه خرمشهراست، در این مراسم گفت: هنر من پشت این تریبون نیست. من باید با مداد بنویسم و آن را تبدیل به موسیقی کنم که شما هم امروز بخشهایی از آن را شنیدید. من به تنهایی هیچ هنری ندارم و این هنرمندان و نوازندگان هستند که همیشه من را همراهی کردهاند.
غلام کویتیپور نیز که در این مراسم حضور داشت و دقایقی به مداحی برای حاضران پرداخت و اظهار کرد: هرچه از شهدا بگوییم ،کم گفتیم. بنده در این جمعهای این چنینی زیاد وقت حاضران را نمیگیرم بنابراین فقط به اجرای چند قطعه موسیقایی پیرامون رشادتهای رزمندگان اکتفا میکنم که امیدوارم مقبول واقع شود.
در بخش دیگری از این مراسم حجتالاسلام شهاب مرادی در سخنانی مطرح کرد: تاریخ پرافتخار سرزمین ما پر از فراز و فرودها و اتفاقات مهم بوده اما ایران گسترده ما همچنان حیات دارد، ایران گسترده ای که بسیاری از دانشجویان تعجب میکنند از اینکه چرا افتخارات و مفاخر ما در خارج از مرزهای جغرافیایی ما هستند.
رییس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران افزود: مرز فرهنگ و مرز جغرافیایی که به ویژه بعد از جنگ جهانی دوم ترسیم شده است باهم متفاوت است و تمام مفاخر ما در قلمرو مرزهای فرهنگی و هویتی ایران قرار گرفته است. ایران بزرگ روزهایی را گذارنده که خیلی روزهای مهمی بوده است.
او معتقد است: یکی از این روزها که به حق یومالله و روز خداست روز فتح خرمشهر است. استکبار با حساب و کتاب و با برنامه به ما حمله کرد برای اینکه ما را خفه و تحقیر کند و برای اینکه بگوید ما اجازه نفس کشیدن نداریم. بگوید، ایران سکوت کن! برای اینکه بگوید حق قد بلند کردن در جهانی را که میگوید اومانیسم حرف اصلی است، نداریم. برای اینکه تحمل این را نداشت که یک روحانی بیاید و بگوید که باید حکومت الله برقرار باشد.
مرادی ادامه داد: آنها این ادعا را داشتند که سه روزه در تهران هستند اما در همان خرمشهر ماندند و سر آخر هم دیدند که خرمشهر آزاد شد.
او با بیان اینکه فتح خرمشهر فقط، فتح یک شهر نیست، اظهار کرد: این فتح، مشت محکمی بود به دهان کسانی که نمیخواهند ایران را سرپا ببینند. به درستی اگر سرزمین ما فقط و فقط یک محمد جهان آرا را شهید میداد، همین برای ما کافی بود که بتوانیم هزار سال دیگر محکم بایستیم، سرمان را بالا نگه داریم و با افتخار در دنیا قدم بزنیم و بگوییم که ما امتی هستیم که چنین شهیدی دادیم و این چراغ راه ما و بهانهای برای یک افتخار بزرگ است.
او این مراسم تجلیل را تلاشی کوچک دانست و گفت: میخواهیم به سهم خود بگوییم ما به وجود شما افتخار میکنیم. ما به رسول ملاقلی پور افتخار می کنیم؛ نازنینی که با دوربین خود حماسههای زیادی را ثبت کرده است. باور کنید نسل بعد از ما باور نمیکند که ما توانستیم به عراق غلبه کنیم و تمام کشورهایی را که از عراق حمایت میکردند، هواپیما به آنها اجاره می دادند، نیرو می دادند اما به ما سیم خاردار هم نمی دادند، عقب بزنیم. اگر سمفونیهایی مانند خرمشهر استاد مجید انتظامی نبود یا اگر نوای زیبای «ممد نبودیم غلام کویتی پور نبود، اگر اینها نباشد نسل بعد چیزی را باور نمیکند.
رییس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران با بیان اینکه وظیفه هنر ثبت تاریخ است، گفت: عکسهایی که رسول ملاقلیپور از جنگ گرفته را دوباره نگاه کنید. رزمندگانی را می بینید که لباس نظامی بر تن کردهاند اما پیراهنی چهار خانه دارند که نشانی از نظامیگری نداشت. اینها ارتشِ کمککننده از اتحادیه فلانجا نداشتند. ناتو نداشتند. اینها فقط و فقط غیرت داشتند که آن را در کف دست گذاشتند.
مرادی در بخش دیگری از سخنانش گفت: موزه هنرهای دینی امام علی(ع) یکی از و مهمترین موزههای کشور است. این عکسهایی که از جنگ در این موزه به نمایش گذاشته شده، حراج کریستی لندن خریداری نمیکند زیرا میداند اگر به فلان قیمت بدهد خیلی از چیزها را میبازد اما شما بیایید و در همین مکان هنری بیهویت را نمایش دهید آن وقت خواهید دید که این اثر چقدر دلال پیدا می کند.
همچنین بخش دیگری از این مراسم به شعرخوانی اختصاص داشت که حاضران با صلوات این مراسم را همراهی میکردند. بعد از یک شعرخوانی شهاب مرادی پس از سکوت حاضران گفت: در بلاتکلیفی دست و صلوات ماندهایم.