ملوان ایرانی پس از چهار سال اسارت به ایران بازگشت

ملوان ایرانی که از ۴ سال قبل توسط دزدان دریایی سومالی، گروگان گرفته شده بود بعد از آنکه توانست با دوستانش از اسارتگاهش فرار کند، چهارشنبه شب به کشور بازگشت.

به گزارش سرویس روی خط رسانه های خبرگزاری برنا به نقل از همشهری، شهریار علی‌ آبادی ملوان ۳۰ساله ایرانی، شهریور‌ماه سال ۸۹همراه با ۲۰ملوان دیگر سوار بر کشتی مالزیایی به‌ نام آلبدو شد تا کالاهای یک تاجر ایرانی را به کنیا برساند اما دزدان دریایی سومالی در خلیج عدن کشتی آنها را دزدیدند و خدمه کشتی را به گروگان گرفتند. آنها سپس برای آزادی هر کدام از گروگان‌ها ۱۰۰تا ۱۵۰هزار دلار باج‌ خواهی کردند.

چند‌ ماه بعد ملوانان پاکستانی با پرداخت پول آزاد شدند و چند گروگان دیگر نیز جانشان را از دست دادند اما شهریار همچنان در اسارت گروگانگیران بود. در این مدت دزدان دریایی بارها در تماس با خانواده شهریار تهدید کردند اگر پول مورد نیازشان پرداخت نشود او را به قتل می‌رسانند اما چون پرداخت این پول از توان خانواده شهریار خارج بود، او ۴سال در اسارت دزدان دریایی باقی ماند تا اینکه هفته گذشته در جریان نقشه‌ ای پر از ترس و وحشت، او توانست با پیگیری سفارت ایران در کنیا و کمک مأموران سازمان ملل همراه با ۱۰گروگان دیگر از زندان دزدان دریایی بگریزد و خودش را به کنیا برساند.

شهریار ۳روز بعد از فرار، با هواپیما به قطر و از آنجا به مشهد رسید. پیش از ورود شهریار به فرودگاه مشهد خانواده او انتظارش را می‌کشیدند. همه منتظر بودند تا بعد از ۴سال دوری شهریار را ببینند. اما در این بین مادرش شور و حال دیگری داشت. او ۴سال را در عذاب و سختی گذراند و همیشه منتظر دیدن پسرش بود تا اینکه پاداش صبرش را گرفت.

علاوه بر او همسر عقد کرده شهریار نیز حال و هوای خاص خودش را داشت. وقتی شهریار به گروگان گرفته شد فقط ۳‌ماه از عقد آنها می‌گذشت. این زن همه ۴سال اخیر را با امید چنین روزی زندگی می‌کرد. روزی که همسرش بالاخره به خانه برگردد. سرانجام پرواز قطری در فرودگاه شهید هاشمی‌نژاد مشهد به زمین نشست و چند دقیقه بعد شهریار از در ترانزیت فرودگاه بیرون آمد.

همه خانواده دورش حلقه زدند. چیزی که بیشتر از همه خودنمایی می‌کرد چهره شکسته ملوان جوان بود. او ۴سال را در شرایط بسیار سخت در زندان دزدان دریایی گذرانده بود و همین شرایط سخت چهره‌اش را شکسته کرده بود. شهریار که از دیدن اعضای خانواده‌اش اشک شوق می‌ریخت به همشهری گفت: نمی‌دانم باید چه بگویم. فقط خدا را شکر می‌کنم و از همه کسانی که برای آزادی‌ام تلاش کردند ممنونم.

مادر شهریار یکسره اشک می‌ریخت و به‌دلیل بازگشت پسرش خدا را شکر می‌کرد. او گفت: بزرگ‌ترین آرزوی زندگی‌ام، بازگشت پسرم بود. به‌خاطر برآورده‌شدن آرزویم خوشحالم و خدا را شکر می‌کنم. از همه کسانی که برای آزادی پسرم تلاش کردند از جمله سفیر ایران در کنیا و روزنامه همشهری تشکر می‌کنم.

همسر شهریار گفت: ۴سال پیش قرار بود وقتی شهریار از سفر برگشت جشن بگیریم و زندگی مان را شروع کنیم اما حمله دزدان دریایی همه‌‌چیز را خراب کرد. با اینکه کاری از دستم برنمی‌آمد اما فقط به خدا توکل کردم و شوهرم را به خدا سپردم تا اینکه او آزاد شد. من ۴سال به‌خاطر شهریار صبر کردم و خدا بالاخره مزد صبرم را داد. امیدوارم از این به بعد زندگی خوب و آرامی داشته باشیم.

به گفته خانواده شهریار، او در مدت ۴سال اسارت به اندازه چندین سال پیر شده است. شهریار تعدادی از دندان‌هایش را زیر شکنجه دزدان دریایی از دست داده و رنج زیادی کشیده‌ و حالا قصد دارد در آرامش زندگی کند.براساس این گزارش ساعتی بعد از ورود شهریار به مشهد او همراه خانواده‌اش به زادگاهش، سبزوار رفتند.