بازیهای تیم ملی به ساخت برند ملی کمک میکند/ والیبال و فوتبال ما خوش درخشیدند
برند و برند شدن همه جا حتی در تیم ملی فوتبال مان هم خودش را به وضوح نشان می دهد. تا جایی که همه جا چه در داخل ایران و چه در خارج از ایران، صحبت از بازیکنان تیم ملی است. بازی ایران و آرژانتین شاید به خوبی توانست این پله را بسازد، اما چطور این تعبیر شکل گرفت و چطور می توانیم آن را به خوبی حفظ کنیم؟ مهندس رستمی، مشاور وزیر ورزش و جوانان، ما را در این مسیر راهنمایی می کند.
بازیهای تیم ملی به ساخت برند ملی کمک میکند
شاید بهتر باشد که موضوع را به عقب برگردانیم. برند شدن تیم ملی زیر مجموعه مفهوم بالاتری، تحت عنوان برند ملی قرار دارد. تا زمانی که نسبت به برندسازی ملی، سیاست ها و فعالیت هایی وجود نداشته باشد؛ انتظار اجزا را به این نقطه می رساند. برای اینکه تیمی در دنیا شناخته شود، اتفاق نادری است. در برخی از کشورها اجزای برند، پیش رفته اند ولی باید استثناء قائل شد. حال این سئوال مطرح می شود که بازی های جام جهانی و حضوری که تیم ملی ایران در بازی های برزیل دارد از آنها برند ملی می سازد؟ این بازی ها کمکی به ساخت برند ملی می کند و اگر بیشتر فکر کنیم این حضور، کمک بیشتری به دولت و جامعه می کند.
مردم با افتخار سرشان را بالا میگیرند
اساسا برند سازی ملی چرا انجام می شود؟ برندسازی ملی 3 کارکرد مهم دارد اولین کارکرد این است که وقتی کشوری بتواند به برند ملی خود دست پیدا کند، رضایت شهروندان از آن بالا می رود. وقتی رضایت بالاتر رفت، ملت احساس افتخار می کنند. افتخار به ملیت باعث می شود مردم کشور را از خود بدانند و به جای اینکه در مقابل حاکمیت قرار بگیرند، در ساخت مشارکت می کنند. وقتی شهروندان و جامعه دست به دست هم می دهند، پس دولت کوچک می شود. ما در حال حاضر یک دولت بزرگ داریم و ملت در بخش کوچکی قرار دارند. وقتی افزایش مشارکت بالا می رود، یکی از نشانه ها در مردم بروز پیدا می کند و آنها احساس شادی و نشاط می کنند. وقتی ایران بازی می کند و حتی یک گل می خورد، مردم به خیابان ها می آیند. نشانه بعدی این کارکرد، امید است؛ یعنی برند در دنیا رشد می کند و اعتبار بالا می رود. مردم از توهین آزرده می شوند و با افتخار سرشان را بالا می گیرند. احساس غرور و افتخار، احساس احترام و اعتماد و ... نشانه های برند است.
راه اصلی گردشگری ملی، برندسازی ملی است
به دومین کارکرد برند ملی اشاره می کنم؛ وقتی مردم یک کشور از کشور راضی هستند، شروع می کنند به گردش کردن در ایران و گردشگران ملی زیاد می شود. این مساله باعث می شود به جاهایی برسند که گردشگران خارجی را به کشور دعوت کنند. بنابراین سطح آگاهی بالا می رود. نتیجه هم این می شود که مردم کشور راجع به کشورشان با مردم دیگر صحبت می کنند. جذب گردشگر خارجی زیاد می شود. راه اصلی گردشگری ملی، پرداختن به برندسازی ملی است. توسعه فرهنگ را به همراه دارد. زمانی می توانیم به شعار فرهنگ و اقتصاد برسیم که در آن گردش و تبادل فرهنگی صورت بگیرد. علاوه بر توسعه فرهنگی، چرخه اقتصادی را هم راه می اندازند.
مردم احساس آرامش و امنیت میکنند
کارکرد سوم را می گویم. وقتی گردشگران در کشور می چرخند، سرمایه گذاران با هم تبادل اطلاعات می کنند و فرصت های مشترک خود را می شناسند. جذب سرمایه گذار از این طریق به صورت منطقی روان صورت می گیرد. وقتی مردم راضی هستند، سرمایه گذار احساس امنیت می کند و سرمایه گذاری ارتقا پیدا می کند. حال برگردیم به سمت بازی جام جهانی و ببنیم چه فرصتی داریم. والیبال و فوتبال فرصت های بسیاری را به وجود آورده است. وقتی در سطح جهانی درخشش پیدا می کنیم، فوتبال از فضای آسیایی خارج شده و به جهان می رسد و در برابر رقبا، بازی حرفه ای را انجام میدهند. بازی حرفه ای مردم را به شادی و نشاط وا می دارد و حس می کنند شان واقعی را در عرصه ملی نشان می دهند. احساس افتخار می کنند که در برابر آرژانتین 90 دقیقه ایستادگی می کنند و دلشان خنک می شود. بنابراین مردم احساس آرامش و امنیت می کنند و می دانند نام شان در عرصه جهانی چهره و وجهه مقتدرانه از خود نشان می دهند.
وقتی شادی ادامه پیدا کند تعلق خاطر هم بالا می رود
تا قبل از این اگر اسم ایران را نشنیده بودند شاید چهره دیگری از ما به یاد داشتند. ولی الان شرایط تغییر کرده و تمام دنیا در مورد ما صحبت می کنند. ورزش، یکی از عناصر سازنده برند ملی است. مهمترین سازنده این برند، فوتبال است. دامنه مخاطبان و سرمایه گذاران بالایی دارد. وقتی بازیکنان بازی می کنند، نمایش وحدت را نشان می دهند. نمایش وحدت ملی در زمین فوتبال نشان می دهد وقتی یک هدف با وحدت صورت می گیرد، وحدت ایران را نشان می دهد. وقتی 90 دقیقه دست به دست هم می دهند یعنی امید شکل گرفته است. این نشانه شناسی برند ملی است. وقتی بازی تمام شد، مردم احساس غرور و شادمانی را از احساس تعلق خاطر به تیم ملی با حضور در خیابان ها نشان دادند. با اینکه گل خورده بودیم ولی افتخار می کردند. وقتی احساس رضایت، افتخار و شادمانی ادامه دار شود، باعث می شود تعلق خاطر بالایی نسبت به کشور و مشارکت ملی در آن زنده شود. سخت است ولی اگر این کار ادامه پیدا کند، می تواند به پویایی برسد.
دولت باید ستاد برندسازی ملی را تشکیل دهد
فوتبال کار خود را انجام داد. در یک سطح توانست جامعه را به نشاط بالایی برساند. آیا در بقیه حوزه های مدیریتی امکان رضایت وجود ندارد؟ آیا خودروسازی نمی تواند ما را به هویت ملی برساند؟ یا در دیگر حوزه های صنعتی هم وضع به همین صورت است. حتماً می تواند. فقط نیاز به مدیریت بالا دارد. مردم از خدمات بد نارضایتی پیدا می کنند. این نتیجه ای دارد؟ خودمان را قبول نداریم و تمام انرژی به بیرون می رود. اعتبار داخلی را در میان مردم از دست می دهیم. نخبگان و سرمایه گذاران و گردشگران به بیرون مهاجرت می کنند. برای اینکه بتوانیم از فضای منجمد فعلی خارج شویم، راهش این است که دولت ستاد برندسازی ملی تشکیل دهد و به صورت هدفمند و یکپارچه در راستای ساخت برند ملی و قابل رضایت کمک کند. این کار وقتی انجام شد، مردم رفته رفته تصویر روشن پیدا می کنند. ما به آن افتخار می کنیم. باید برند یکسان و یکپارچه بسازیم چه در بخش صنعت، تجارت، اقتصادی و چه در بخش اجتماعی، فرهنگی، آموزشی، سیاسی و بین المللی. ما از نظر معدن، دهمین در دنیا هستیم. این نشان می دهد که سیستم یکپارچه برندسازی در کشور وجود ندارد. چون نامی از ما در دنیا برده نمی شود. همانطور که در ورزش پرچم ما بالا می رود در آن زمینه ها هم نخبگانی در کشور داریم و به مرحله ای می رسند که می بینند اینجا ظرفیت دیگری ندارد و مهاجرت می کنند. همین نخبگان باعث می شوند که کانادا را 200 سال جلو بیاندازند. بعد از تشکیل ستاد برندسازی ملی دولت باید به بخش خصوصی اعلام کند و همه دست به دست هم بدهند تا به سمت برند ملی شدن پیش برویم.
