باختی که برای ما درس بود

باختیم اما تمام نشد، این آغازی می تواند باشد برای فوتبالی که عادت کرده بود یکنواخت، یک شکل و حوصله بر بازی کند.

تیم ملی ایران با درخشش از جام جهانی حذف شد و شک نکنید تا مدت ها نام ایران همراه با جام جهانی 2014 در همه رسانه های جهان برده خواهد شد. شاید یک نگاه به بازی آرژانتین و نیجریه به ما نشان دهد که چقدر در این جام خوب بودیم و چقدر توانستیم غرور ملی را بار دیگر شکوفا کنیم.
 
تیم ملی ایران مقابل تیم بوسنی که هیچ چیزی جز آبرویش نداشت باخت اما این باخت برای ایران پایان کار نیست. باید باور کنیم با دستان خالی به مصاف تیم های بزرگ دنیا رفتیم و باز باید باور کنیم با دستان خالی مقابل یکی از پرستاره ترین تیم های دنیا که  امروز به راحتی می توان گفت مدعی اصلی قهرمانی است و همچنین مقابل قهرمان آفریقا و بالاخره مقابل پدیده اروپایی این رقابت ها خوب بازی کردیم و درخشیدیم.
 
اما، این حاصل فوتبالی است که در چند سال گذشته سازندگی نداشت و امروز مجبور بود با ترکیبی مسن از نظر فوتبال در این رقابت ها بازی کند.

اگر در چند سال گذشته به جای پرداختن به حواشی زاید و به جای خرج های بی‌حساب و کتاب، فوتبال پایه مان را تقویت می کردیم، بازیکن می ساختیم و با چهره‌ای جوان تر، پویاتر و شاداب‌تر پای در این رقابت ها می گذاشتیم، حداقل چیزی که امروز به دست آورده بودیم چند بازیکن لژیونر بود که در باشگاه های بزرگ اروپایی بازی می کردند.

ولی متاسفانه باید بگوییم بازمانده های فوتبال نیمه اول دهه 80 امروز ستارگان تیم ملی در جام جهانی بودند. از علیرضا حقیقی که از جوانترین بازیکنان ما بود تا جواد نکونام که در سه بازی گذشته مسن ترین بازیکن زمین لقب داشت.

همه این ها محصول نیمه اول دهه 80 هستند. امروز برای حذف از جام جهانی تاسف نمی خوریم چرا که جایی برای تاسف وجود ندارد، بلکه بابت این باید ناراحت باشیم که این رقابت ها برای بازیکنان ما نمی توانست حاصل و نتیجه داشته باشد.

شک نکنید هیچ باشگاه اروپایی بازیکن مسن را استخدام نمی کند شاید اگر امروز به جای امیرحسین صادقی، سید جلال حسینی، جواد نکونام، آندو تیموریان و حتی خسرو حیدری بازیکان جوانتر و با همین کیفیت حضور داشتند بلافاصله پس از رقابت ها تیم‌های اروپایی برای استخدام آنها صف می کشیدند ولی امروز فوتبال ایران فقط به همان غروری می نازد که در بازی مقابل آرژانتین بروز کرد و ملت ایران و دوستداران فوتبال را شادمان ساخت.

ایران حذف شد چون استحقاق حضور در مرحله بعد را نداشت، چون بازیکنی نساخته بودیم که امروز برداشت موثر و مفیدی از رقابت ها داشته باشیم، چون فوتبالمان را درگیر حاشیه هایی کرده بودیم که فرصت سازندگی را می گرفت. از همین امروز برنامه‌ریزی کنیم تا 4 سال دیگر جوانترها به جام جهانی بروند و چشم نواز، فوتبال دنیا را به شور و شعف وادارند.