ظرفیت بهشت زهرا تا ۴ سال آینده پر میشود/گورستان بعدی کجاست؟
آیا خبر دارید که تا چهار سال آینده ظرفیت بهشت زهرا پر می شود و دیگر جایی برای دفن مرده ها وجود ندارد؟ با این حساب وضعیت اموات چه می شود؟ آیا گورستان جدیدی در راه است؟ اگر قرار باشد جایی برای دفن امواتتان در نظر بگیرید آنجا کجاست؟ دوست دارید که امواتتان نزدیک تان باشند؟ همه اینها پرسشی است که در برابر ایده جدید خانم معصومه آباد و آقای غلامرضا انصاری اعضای شورای شهر تهران به ذهنمان رسید.
وقتمان را با این طرح گرفتید!
بر این اساس به سراغ یکی از نمایندگان مجلس دوره نهم رفتیم . آقای اسماعیل جلیلی ضمن اینکه از سوال ما عصبانی شد و گفتند که وقت ایشان را گرفته ایم خیلی کوتاه جواب دادند: ابدا ایده مناسبی نیست، زیرا این کار چهره شهر را خراب می کند. ایجاد قبرستان در هر محله ابدا ایده خوبی نیست! آنهم نه در هر شهری! در تهران! ما باید رفاه مردم را در نظر بگیریم و این کار تاثیر منفی روی روحیه مردم دارد.
پارک ها تنها مکان های تفریحی شهر برای مردم هستند!
نفر بعدی که به سراغش رفتیم حسین امین لو از معاونین وزارت بهداشت بود. وی در پاسخ به این سوال که اگر قبرستان به داخل شهر بیاید گفت: اگر قبرستانها داخل پارکها بنا شود وضعیت شهر رو به غم زدگی می رود. پارکها مکان هایی برای تفریح هستند، باید جایی باشد که وسایل ورزشی،شادی و موسیقی در آنجا نصب باشد و همچنین این وضعیت برای بچه ها ابدا خوب نیست. زمانی که یک کودک در حال بازی است و کمی آن طرف تر خانواده ای در حال شیون و دفن کسی است اصلا برای بچه خوب نیست.
امین لو عنوان کرد: در قانونهای شهری آمده است که حتی ورود گورستان به فضای شهری هم ممنوع است. مثلا از قبرهای بهشت زهرا که حدود 30 سال از تاریخ دفن آنها می گذرد قابل استفاده هستند. هم اکنون نزدیک به 50 تا 60 درصد فضای بهشت زهرا نیز قابل استفاده دوباره است. حتی اگر خانواده های این اموات راضی نشوند مکا حداقل حدود 10 کیلومتر در فضای اطراف بهشت زهرا باز هم داریم که برای دفن آماده کنیم.
وی همچنین افزود: ما می توانیم یک سری زمین ها در شرق و غرب و جنوب استان تهران را برای تبدیل گورستان پیش بینی کنیم و از فضاهای سبز شهر کم نکنیم. ما باید به سلامت روان مردم هم توجه داشته باشیم و برای شادی مردم در این روزهای آلوده و فضای غم زده تلاش کنیم.
پارک کجاست؟ جز مکانی برای آرامش ؟!...
آیا قرار نیست که پارکها جایی برای کسب آرامش، رفع احساس تنهایی و حتی دیدن بازی کودکان باشد؟ آیا دیدن بازی کودکان برای هر کسی لذتبخش نیست و لبخند را روی لبهای هر بنی بشری اعم از پیر و جوان نمی نشاند؟
در پایان این سوال پیش می آید اگر همین تعداد پارکهای محدود در سطح شهر تهران را تبدیل به گورستان کنیم یا حداقل نیمی از فضای پارک را به این کار اختصاص دهیم چقدر چهره شهر منفی می شود و چرا ما هر روز باید شاهد شیون و گریه های مادرانی باشیم که فرزندانشان را به خاک می سپارند یا فرزندانی که والدین خود را؟ اینکه هر روز صدای نوحه و قرآن در یک گوشه از پارک به جای صدای موسیقی شنیده شود آیا تاثیر منفی روی روحیه ما ندارد؟ در اینجا سوال پیش می آید وقتی این همه اراضی در اطراف بهشت زهرا یا دیگر اراضی در اطراف تهران بی استفاده افتاده چرا قبرستان باید به داخل شهر و به خصوص به داخل پارکها بیاید؟ واقعا چرا؟
