الزام به كارگیری سند آمایش در جریان برنامه ریزی و تصمیم گیریها
به گزارش خبرگزاری برنا از قزوین؛ مرتضی روزبه در شورای مدیران ستادی استانداری با بیان این مطلب كه در سفر به مناطق مختلف استان و همچنین در نشست با مسئولین استانی و شهرستانی شاهد نگرانیها و حساسیتهایی هستیم افزود: متاسفانه عدم توجه به آینده نگری و نگاه آمایشی در برنامهریزیهای سنوات گذشته، شاهد بروز مشكلاتی در استان شده است كه لزوم توجه به سند آمایش را در برنامه ریزیهای آتی دوچندان میكند.
وی با اشاره به اینكه به پایان برنامه پنجم توسعه نزدیك میشویم و شروع تدوین برنامه ششم در دستور كار است تصریح كرد: یكی از اسنادی كه در تدوین برنامه باید لحاظ شود و مدیران نیز به آن توجه ویژه و خاص داشته باشند سند آمایش استان است.
استاندار قزوین ارتباط منطقی بین انسان و محیط، توجه به ملاحضات امنیتی و پدافندی و مسایل زیست محیطی را از مزیتهای سند دانست و تصریح كرد: ویژگی برجسته و بسیار مهم سند آمایش این است كه تمام بخشها در كنار یكدیگر دیده میشوند و این بحث مهمی است تا اگر تصمیمی گرفته میشود ملاحظات دیگر نیز در نظر گرفته شود.
وی در ادامه به عدم استقرار برخی از پروژههای مهم استان اشاره و تصریح كرد: از نظر مكانی بدلیل عدم توجه به برخی ملاحظات امروز با چالشهای جدی مواجه هستیم و نباید در ادامه فرآیند توسعه استان با این چنین تصمیمات مواجه باشیم و سند آمایش یكی از ابزارهایی است كه در این جهت میتواند به مدیران و مسئولین كمك كند.
روزبه با بیان اینكه موضوع برنامهریزی براساس نگاه آمایشی باید به یك گفتمان عمومی تبدیل شود افزود: رسانههای جمعی بویژه صدا و سیما میتواند با دعوت از افراد صاحب نظر و كارشناسان مجرب، متناسب با مخاطبان خود به تببین و تشریح این موضوع بپردازند و این آمادگی در استانداری وجود دارد تا نسبت به اطلاع رسانی و افزایش آگاهی مدیران و مردم هرگونه اطلاعاتی را در اختیار قرار دهد.
وی گفت: امروز ما برای استان نقشه راه داریم و سند آمایش نقشه راه توسعه استان خواهد بود.
استاندار با اشاره به اینكه مطالعات تطبیقی مرحله بعدی اجرای طرح آمایش است تصریح كرد: مركز مطالعه اسناد باید یك مركز فعال باشد تا بتواند ایدههای جدید و نو را در نظر گرفته و با سند آمایش استان تطبیق نماید.
روزبه با بیان این مطلب كه باید نگاه در برنامه ریزیها تغییر كند و بر خلاف گذشته برنامه ریزیها از پایین به بالا باشد افزود: تجربه نشان داده است كه یكی از مدلهای موفق در برنامهریزی در دنیا، نظام مدیریتی پایین به بالا یعنی توجه به مناطق روستایی و سپس به مناطق شهری و توسعه یافته تر است و امروز باید یك حساب ویژهای را برای روستاها در جهت شكوفایی و رونق اقتصادی آن باز كرد.
لازم به توضیح است كه نظام برنامهریزی کشور به طور سنتی همواره مبتنی بر رویکردی اقتصادی بوده و طرح ریزی منطقهای هیچگاه نقش با اهمیتی در آن ایفا نموده است. چنین رویکردی منجر به بی توجهی به قابلیتهای منطقهای و توزیع نامتناسب جمعیت، فعالیت و زیربناها در پهنه سرزمین گردیده است.
یکی از پیامدهای جدی روش برنامهریزی متمرکز مبتنی بر رویکرد صرف اقتصادی، که بیش از 4 دهه بر نظام تصمیم گیری در کشور حاکم بود، عدم توجه به بعد "مکان" و به بیان صحیح تر "فضا"، به عنوان یک عامل مهم در توسعه موزون و پایدار کشور، بوده است. نتایج چنین رویکردی را در قطبی شدن هر چه بیشتر فضای توسعه، عدم تعادلهای شدید منطقهای و اجتماعی و ناموزونی توسعه در گستره کشور، میتوان مشاهده کرد.
با آشکارتر شدن نتایج این شیوه برنامه ریزی در سالهای آغازین، ضرورت بازنگری در آن و توجه به بعد "مکان و فضـا" در برنامه ریزیها مـورد توجـه قرار گرفت و برای اولین بار مقوله "آمایش سرزمین" به عنوان یک دیدگاه و یک روش وارد ادبیات برنامهریزی و توسعه کشور شد و در این حرکت جدید، تلاش گستردهای صورت گرفت تا با بهرهگیری از مجموعه توان کارشناسی استان و همچنین توان خدمات کارشناسی موسسات پژوهشی دانشگاهی و مهندسان مشاور در سطح کشور و در چارچوب یک دستورالعمل واحد، سند برنامه آمایش استان، تهیه شود.
