پیرجهان: آنقدر مشکلات دوومیدانی را گفتم که زبانم مو درآورده است!

|
۱۴۰۲/۰۷/۲۰
|
۰۵:۰۰:۰۲
| کد خبر: ۲۰۰۴۹۶۹
پیرجهان: آنقدر مشکلات دوومیدانی را گفتم که زبانم مو درآورده است!
ملی‌پوش دوومیدانی ایران از عدم رسیدگی به ورزشکاران این رشته شدیدا گلایه‌مند است.

مهدی پیرجهان در گفتگو با برنا، در خصوص عملکرد خود در هانگژو اظهار داشت: عملکرد قابل قبولی نداشتم و دلیلش این بود که طبق برنامه پیش نرفتم و یکسری اشکالات در تمریناتم داشتم که در روز مسابقه آن‌ها را تکرار کردم. دونده‌ای نیستم که عقب بکشم و این موضوعات روی من تاثیر منفی داشته باشد. باید تمریناتم را ادامه بدهم، چون هدف اصلی من رسیدن به کسب سهمیه المپیک است.

وی افزود: خوشبختانه در رنکینگ جهانی جایگاه خوبی دارم و امیدوارم سال جاری با توجه به شرایطم کسب سهمیه را انجام دهم و امیدوارم در این مسیر سخت، مشکلی برایم پیش نیاید.

ملی پوش دوومیدانی درباره برنامه خود در ادامه مسیر تصریح کرد: برای پیشرفت در دوومیدانی به یک برنامه کلی نیاز است، چون اگر با همین سیستم جلو برویم مدال‌های ما کمتر از قبل خواهد شد و شرایط اقتصادی کار ما را برای رسیدن به صد در صد برنامه هایمان سخت کرده است.

پیرجهان ادامه داد: ورزش حرفه‌ای باید رویکرد جداگانه‌ای نسبت به خیلی از موارد داشته باشد. کشور‌هایی مانند چین، ژاپن، کره جنوبی و حتی چین تایپه با حمایت مالی و برنامه ریزی توانسته‌اند شرایط خوبی را ایجاد کنند، اما ما با اینکه رشته دوومیدانی پر مدال‌ترین رشته المپیک است، باز حمایتی نمی‌شویم.

وی ضمن ابراز خرسندی از کسب یک مدال طلا و یک نقره توسط دوومیدانی ایران در هانگژو گفت: در حالی که رشته‌های پر مدعا که برای خودشان اسم و رسمی دارند از کسب مدال باز ماندند، جای شکرش باقی است که ما دست خالی بازنگشتیم و این نشان می‌دهد برنامه ریزی و سرمایه گذاری در رشته ما جواب میدهد.

ملی پوش دوومیدانی درخصوص اداره شدن فدراسیون با سرپرست بیان کرد: متاسفانه در شرایط فعلی دوومیدانی ایران با سرپرست اداره می‌شود و دوست ندارم بگویم شرایط خیلی خوب یا بد بوده، اما همه چیز در حد نرمال بوده است.   با انتخاب رئیس و تشکیل مجمع شرایط برای دوومیدانی بهتر خواهد شد که امیدوارم زودتر این مهم به سرانجام برسد.

وی در ادامه گفت: آنقدر مشکلات را گفته ام که دیگر زبانم مو در آورده است! جز حمایت کردن درخواست دیگری ندارم. یک ماه با مربی کار کردم و تنها یک ماه مانده به مسابقات به اردو رفتم و با سالی ۱۰ میلیون تومان چه انتظاری می‌توان از ورزشکار داشت؟ آیا با این اتفاق یک ورزشکار می‌تواند تمرین کند؟ من در طول سال به جز یک ماه مربی ام کنارم نبود و بخاطر شرایط مالی مجبورم در ۲۲ مسابقه شرکت کنم تا کسب درآمد داشته باشم.

پیرجهان با بیان اینکه چرا نظارتی روی مشکلات نیست؟ ادامه داد: اگر بخواهم در آینده‌ای نزدیک کار و کاسبی را راه اندازی کنم چه اندوخته و پس اندازی از ورزش کردن را به همراه دارم؟ مگر چند مهدی پیرجهان یا امثال من در ایران هستند که بخواهند بدون دغدغه به ورزش کردن بپردازند؟ چرا وقتی یک ورزشکار نخبه است نباید او را حمایت کرد؟

قهرمان دوومیدانی درباره شرایط اسپانسرینگ از این رشته گفت: فدراسیون حمایت‌های لازم را اعمال نمی‌کند و اسپانسری برای حمایت از ورزشکار نیست. من به عنوان یک ورزشکار حرفه‌ای باید سطح فنی و بدنی خود را را حفظ کنم و فدراسیون موظف است به ورزشکاران رسیدگی کند. با این حمایت‌ها نباید انتظار مدال از ورزشکار داشته باشیم، چون در دوومیدانی طرز تفکر سلیقه‌ای وجود دارد و امیدوارم به رشته مظلوم ما رسیدگی شود.

انتهای پیام/

نظر شما
captcha
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه