ارزنده:بعد از اینچئون برای همیشه خداحافظی می کنم

محمد ارزنده ورزشکار پرش طول ایران یکی از امیدهای مسلم کاروان دوومیدانی در بازی های آسیایی اینچئون است. ارزنده به عنوان رکورددار ایران و قهرمان آسیا مدتهاست که تمرینات خود را برای حضور موفق در بازی های آسیایی اینچئون آغاز کرده است.

ارزنده در رابطه با شرایط این روزهایش گفت: در حال حاضر تمرینات خود را به صورت انفرادی در مجموعه ورزشی انقلاب انجام می دهم و طبق برنامه ریزی سعی می کنم تا به آمادگی مطلوب برسم.

وی افزود: متاسفانه به دلیل مصدومیت کهنه ای که دارم هنوز از شرایط مطلوبی برخوردار نیستم و بیشتر برای حفظ شرایط بدنی ام تمرین می کنم و تمرکز خود را برای رفع مصدومیت گذاشته ام. این مصدومیت از مسابقات قهرمانی آسیا در اسفندماه سال گذشته همراه من است و بزرگترین مانع در راه رسیدن به آمادگی مطلوب محسوب می شود.

رکوردار پرش طول ایران تمرینات خود را بدون مربی انجام می دهد. او در این زمینه گفت: تا چند وقت پیش زیر نظر پاکلین مربی روسی تمرین می کردم اما ایشان چند هفته گذشته به روسیه رفت و طبق برنامه ریزی قبلی قرار است این هفته به همراه کیوان قنبرزاده به روسیه سفر کنیم تا تمرینات خود را زیر نظر پاکلین ادامه دهیم.

قهرمان آسیا افزود: برنامه ما این است که تا آغاز بازی های آسیایی اینچئون در روسیه بمانیم و تمرین کنیم و در چند تورنمنت خارجی نیز شرکت کنیم اما همه این برنامه ها منوط به آن است که مشکلات مالی برطرف شده و هزینه این اردو و این مسابقات از سوی فدراسیون تامین شود.

از ارزنده در رابطه با هدف گذاری اش برای اینچئون می پرسیم و او گفت: هدف گذاری من صددرصد روی کسب مدال متمرکز شده اما هدف گذاری من به تنهایی کافی نیست باید مجموعه برای مدال و موفقیت برنامه ریزی کند. متاسفانه هیچ حمایتی از دوومیدانی انجام نمی شود و هیچ توجه و اعتنایی به ما نمی کنند. مدام می گویند که دوومیدانی ورزش مادر است اما من فکر می کنم نامادری هم نیست. چرا که مثل یک نامادری با آن برخورد می کنند.

رکورد پرش طول ایران گفت: سالهاست که عمر و جوانی ام را برای ورزش گذاشته ام اما عملاً به هیچ جایی نرسیده ام. همیشه از آینده ام واهمه دارم و نمی دانم با این شرایط باید چه کار کنم. بنابراین تصمیم گرفته ام تا بعد از بازی های آسیایی اینچئون برای همیشه از ورزش خداحافظی کنم و به کار و زندگی ام بپردازم. مطمئن باشید با خداحافظی من هیچ اتفاقی رخ نمی دهد و آب هم از آب تکان نمی خورد چون دوومیدانی برای مسئولین هیچ اهمیتی ندارد. شاید باور نکنید 6 میلیون پاداش قهرمانی من در آسیا بود که هنوز پرداخت نشده و من تا همین امروز فقط 8 میلیون هزینه مصدومیتم کرده ام. نزدیک به 8 ماه است که حقوق 500 هزار تومانی ما را پرداخت نکرده اند در حالیکه تنها درآمد من همین حقوق ناچیز است. به خاطر همه این بی مهری ها تصمیم خودم را گرفته ام و بعد از بازی های آسیایی برای همیشه از ورزش خواهم رفت.