امکانات و اطلاعات لازمه فرزندآوری است

به مناسبت روز جهانی جمعیت، هیچ بهانه ای بهتر از بحث داغ فرزندآوری نبود. مقوله ای که موافقان و مخالفان بسیاری را با خود به همراه داشته است.

وی ابتدا در خصوص اینکه چرا رشد جمعیت در خانواده های فقیر بیشتر از ثروتمندان است به خبرنگار سرویس شهری خبرگزاری برنا می گوید: صادقانه باید بگویم که در حال حاضر ساختارهای اجتماعی ما تئوریک نیست و حکم صادر شده است. ما در خصوص هر کاری یک نظریه داریم و یک کار کارشناسی که روی آن باید انجام شود. کارشناسان در این خصوص روی بررسی هستند اما نظریه ی آن از طریق مراجع قانونی صادر شده است و دیگر وقتی می خواهیم چنین نظریه ای را عملی کنیم فرقی نمی کند فرد فقیر باشد یا غنی.

دو مقوله مهم فرزندآوری:امکانات و اطلاعات

رضایی، جایگاه سواد در بحث رشد جمعیت را چنین می داند: اگر بخواهیم از این منظر به بحث رشد جمعیت نگاه کنیم باید بگویم که دیگر اینجا عنصر کیفیت مهم می شود نه عنصر کمیت. عنصر کیفیت به شما می گوید قبل از اینکه کودکی را به این دنیا بیاوری آیا به این فکر کرده ای که شانیتی که برای او درنظر گرفتی چیست؟ اگر ما بخواهیم بحث شانیت را برای فرزندآوری درنظر بگیریم باید به دو مقوله توجه مهم کنیم. این دومقوله عبارتند از 1-امکانات 2-اطلاعات. اگر شخص اطلاعاتی درخصوص نحوه درست فرزندآوری داشته باشد ، خب تکلیفش مشخص است و کارش هم ساده تر.اما اطلاعات بدون امکانات هم آسیب زاست. این دو مقوله لازم و ملزوم همدیگر هستند و بچه ای که بدون این مقوله پا به این دنیا بگذارد در آینده اسیر آسیب های اجتماعی خواهد شد. اگر امکانات برای فرزند آوری وجود نداشته باشد مثلاً او نمی تواند به مدرسه ی خوبی برود و از عنصر توسعه در جامعه دور می ماند.

فرزندآوری باید متناسب با عصر کنونی باشد
وی در خصوص تفاوت های فرزندآوری امروز با گذشته نیز می گوید: عده ای می گویند در گذشته مردم ساده تر صاحب فرزند می شدند و این دغدغه ها نبود. در پاسخ باید بگویم که قبلاً ما الاغ سوار می شدیم به اینور و آنور می رفتیم ، اما آیا می توانیم امروزه نیز با الاغ در خیابان های شهر حرکت کنیم؟ سرعت عصر کنونی این را اقتضا می کند که ما اتومبیل داشته باشیم نه الاغ.اگر شما می خواهی که فرزندی تحویل این جامعه بدهی که در آینده با مشکلات متعدد روانشناختی و جامعه شناختی روبرو نشود ناگزیر هستی که امکانات روز را برای آن بچه نیز فراهم کنی.

افزایش جمعیت ربطی به افزایش بچه های خیابانی ندارد

رضایی فرزندآوری های ناآگاهانه را به وجود بچه های خیابانی نامرتبط دانست و افزود: اینگونه نگاه کردن به مسئله کمی بی انصافی است. به این دلیل که به نظر من فقط درصدی از این فرزندآوری های ناآگاهانه جذب بخش کودکان کار می شوند ، نه همه ی آنها. اتفاقی که در خصوص بچه های خیابانی از این دست رخ می دهد به زیبایی در فیلم میلیونر زاغه نشین نشان داده شده است. اما ما اگر بدون کار کارشناسانه به سمت فرزندآوری حرکت کنیم ، شاهد نسلی خواهیم بود که در آینده مدام به دنبال یارانه های خود است و به قول معروف لنگ لنگان بزرگ می شود و شاهد بالندگیش در سنین بالاتر نخواهیم بود.

برای فرزندآوری مردم باید روی پاهای خودشان بایستند

وی ادامه داد: شما نگاه کنید همین الان وقتی به جمعیت 70 میلیون ایران می گوییم بیایید یارانه بگیریم همه برای ثبت نام می دویم. حال که جمعیت مان 70 میلیون نفر است ، تقاضای مردم برای دریافت یارانه بدین شکل است ، بالطبع اگر جمعیت از این هم بیشتر شود همه مردمی هستند که تمام سال چشم امیدشان به همین پول های یارانه است. باید برای فرزند آوری برنامه ای داشته باشیم که روی پای خودمان بایستیم ، نه اینکه مثل الان زندگی مان بر مستقیما با تصمیمات دولت مرتبط باشد. مردم ما اگر روی پای خودشان ایستاده باشند که این همه برای دریافت یارانه اقدام نمی کردند.

بچه هایی که دارای امکانات هستند با نشاط ترند

رضایی افزود: ما حتما باید برای فرزندآوری امکانات و اطلاعات مردم را افزایش دهیم. حالا که افزایش جمعیت به یک قانون تبدیل شده است در زمینه امکانات هم باید کاری اساسی انجام داد. این بچه ای که قرار است به دنیا بیاید آیا مراکزی بهداشتی ، آموزشی و ورزشی و... برای او آماده است؟ از سوی دیگر آیا اطلاعات مردم و بخصوص جوانان ما در خصوص فرزندآوری کافی است؟ هر کدام از این موارد نباشد در این قانون دچار مشکل می شویم. مثلاً وقتی شهرداری مکان خوبی مثل بوستان ولایت را افتتاح می کند و بچه ی امروز در آنجا الان بازی می کند ، شما شاهد هستید که چقدر این بچه ای که الان این امکانات را دارد در آینده با نسل قبل خودش متفاوت است.
 
بسترهای اجتماعی برای فرزندآوری محیا نیست

رضایی در خصوص حاضر به ریسک نبودن ثروتمندان در فرزندآوری نیز گفت: بسترهای اجتماعی ما در حال حاضر به گونه ای است که اگر از ثروتمندان نیز بخواهیم 3 یا 4 فرزند بیاورند وضعیت معیشت آنها نیز دچار مشکل می شود. الان میانگین سن ازدواج حدود 30 سال است و وقتی این زوج بخواهند 3 یا 4 فرزند بیاورند مسلماً شاید 45 ساله و اینها باشند و این اختلاف سنی قطعاً در آینده در آن خانواده آسیب زا خواهد بود. قصد زاییدن و رها کردن نیست. قصد زاییدن و مراقبت کردن از فرزند است.

وی در پایان گفت: مطمئن باشید اگر اطلاعات و امکانات در خصوص رشد جمعیت را به صورت کارشناسی شده ارتقا دهیم مشکلی در خصوص اجرای این قانون نخواهیم داشت.