قاب روز

در انتظار یک فینال غیر قابل پیش بینی
اینجا آخر خط است. آخر خط یک مسیر طول و دراز و رویایی. مسیری که ما را با خود به اوج رویاها برد. آلمان برابر آرژانتین. یک فینال جذاب و هیجان انگیز. فینالی که البته در سرزمین فوتبال شمایلی از نفرت را بر دوش خود دارد. نفرتی به بلندای تاریخ و برتافته از حوادث جام عجایب. یک جام لبالب از اتفاقات ریز و درشت و پر افت و خیز. جامی که حوادث و نتایج آن دوباره به این انگاره هاشور قرمز زد که فوتبال یک بازی غیر قابل پیش بینی است. جامی لبالب از اتفاقات عجیب و غیر قابل پیش‌بینی. آنچه به ذات فوتبال باز می‌گردد. رشته‌ای که در آن پیش بینی و گمانه‌زنی غیرممکن است و در سپهر آن مطلق بودن جایگاهی ندارد. بدان معنا که همه گمانه‌ها و محاسبات تنها تا قبل از سوت آغاز بازی سندیت دارند و وقتی داور سوت آغاز بازی را به صدا در می‌آورد، آنگاه اتفاقات درون زمین و 22 بازیکن هستند که سرنوشت بازی را تعیین می‌کنند و در این تقدیرسازی همیشه شگفتی و اتفاق حرف نخست را می‌زند. جام بیستم اما در این وجه خود با سایر جام‌ها تفاوت اساسی داشته. در این جام به تعداد انگشتان دو دوست نتایج خارق العاده و غیر قابل پیش بینی رقم خورده. نتایجی که در بطن خود نشان می‌دهد که در سیر تکاملی فوتبال، این ورزش غیر قابل پیش بینی‌تر شده و تیم‌ها به هم نزدیکتر شده‌اند. موفقیت نسبی تیم‌هایی چون الجزایر، کلمبیا، شیلی، کاستاریکا و آمریکا و ناکامی غیرمنتظره ایتالیا، اسپانیا، انگلیس و روسیه به این انگاره هاشور واقعیت می‌زند که جام بیستم جامی لبالب از اتفاق و حادثه است. در میان تمامی این حوادث اما برخی اتفاقات و بازی‌ها یگانه‌اند و برای ابد به تاریخ سنجاق شده‌اند. برد 5-1 هلند برابر اسپانیا، شکست 4-1 کره جنوبی برابر الجزایر، برد 4-1 مکزیک برابر کرواسی، شکست 4- صفر پرتغال برابر آلمان و صد البته برد خیره کننده 7-1 آلمان برابر برزیل در نیمه‌نهایی این جام در این مجموعه جای می‌گیرند. نتایجی نامتعارف که بی تردید هیچ‌کس حتی سر سوزنی نیز به آنها فکر نمی‌کرد. حالا فینال از راه رسیده و همه منتظر یک بازی دیگر و یک نتیجه خارق العاده دیگر هستند. در جامی لبالب از شگفتی، فینال هم نباید از این قاعده مستثنی باشد. به ویژه اینکه هر دو تیم قابلیت شگفتی سازی دارند. آیا باید منتظر یک شگفتی دیگر باشیم؟