الگوپذیری از فاطمه (سلام الله عليها) در زندگی بر اساس رهنمودهای رهبر معظم انقلاب
به گزارش خبرگزاری برنا، با پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، با توجه به پیشرفت جامعه جهانی و ایرانی در عرصه های مختلف، امواج خواسته ها و انتظارات از اسلام و حوزه های علمیه تا ریزترین مسائل فردی و اجتماعی کشیده شده است، یکی از این انتظارات ارائه سبک زندگی از نگاه اسلام است.
از سویی ضرورت تدوین نظام فکری جامع اسلام در زمینه شخصیت فردی، خانوادگی و اجتماعی زن ایجاب می کند تا اندیشه های بلند اسلام و الگوهای مجسم دین، مکرر به جان جوامع و زنان تزریق گردد. و البته مسئولیت و انجام چنین رسالتی، جز به دست جانشینان بحق امامت، ناممکن می نماید.
وقتى انسان به رواياتى كه مربوط به حضرت فاطمه زهرا (س) مىباشد و از ائمه (ع) صادر شده است، مراجعه مىكند، مىبيند زبان معصومين (ع) نسبت به اين بزرگوار، آن چنان زبان ستايش و خضوع و خشوع است كه براى كسى كه مقام والاى حضرت فاطمه زهرا (س) را ندانسته باشد، ممكن است مايه تعجب شود. از خود پيامبر اكرم (ص) كه پدر و مربى اين مخدره بزرگوار بودند، تا اميرالمؤمنين (ع) كه همسر او بودند و تا فرزندان او - ائمه(ع) - هر كدام راجع به زهراى اطهر (س)، جمله ايى سخن گفتهاند و آن را با زبان تعظيم و ستايش بيان كردهاند. اين، نشان دهندهى آن مقام والا و توصيفناشدنى است كه حقيقتاً براى ذهن قاصر ما، آن علوّ درجه معنوى و ملكوتىِ امّ الائمة النّجباء (س) قابل درك نيست و ما به قدر فهم خود، ممكن است رشحهيى از رشحات را درك كنيم.
در مورد همسردارى به سبک حضرت فاطمه زهرا (س) رهبر انقلاب می فرمایند: «يك وقت انسان فكر مىكند كه شوهردارى، يعنى انسان در آشپزخانه غذا را بپزد، اتاق را تر و تميز و پتو را پهن كند و مثل قديميها تشكچه بگذارد كه آقا از اداره يا از دكان بيايد! شوهردارى كه فقط اين نيست. شما ببينيد شوهردارى حضرت فاطمه زهرا (س) چگونه بود. در طول ده سالى كه پيامبر (ص) در مدينه حضور داشتند، حدود نُه سالش حضرت فاطمه زهرا (س) و حضرت اميرالمؤمنين (ع) با همديگر زن و شوهر بودند. در اين نُه سال، جنگ هاى كوچك و بزرگى ذكر كردهاند - حدود شصت جنگ اتّفاق افتاده - كه در اغلب آنها هم اميرالمؤمنين (ع) بوده اند. حالا شما ببينيد، او ، خانمى است كه در خانه نشسته و شوهرش مرتّب در جبهه است و اگر در جبهه نباشد، جبهه لنگ مىماند - اين قدر جبهه وابسته به اوست - از لحاظ زندگى هم وضع روبهراهى ندارند؛ يعنى حقيقتاً زندگى فقيرانهى محض داشتند؛ در حالى كه دختر رهبرى هم هست، دختر پيامبر (ص) هم هست، يك نوع احساس مسؤوليت هم مىكند. ببينيد انسان چقدر روحيه قوى مىخواهد داشته باشد تا بتواند اين شوهر را تجهيز كند؛ دل او را از وسوسه اهل و عيال و گرفتاري هاى زندگى خالى كند؛ به او دلگرمى دهد؛ بچهها را به آن خوبى كه او تربيت كرده، تربيت كند. حالا شما بگوييد امام حسن و امام حسين (ع)، امام بودند و طينت امامت داشتند؛ زينب (ع) كه امام نبودند. حضرت فاطمه زهرا (س) او را در همين مدت نُه سال تربيت كرده بودند. بعد از پيامبر (ص) هم كه ايشان مدّت زيادى زنده نماندند.
آن زندگى كوتاه چه در دوران كودكى، چه در دوران نوجوانى و چه در دوران تأهّل و ازدواج و خانهدارى اينقدر پُرمغز است! مگر هر كسى مىتواند همسر اميرالمؤمنين(ع) باشد؟ عظمت ایشان آنگونه است كه كوههاى عظيم را در مقابل خود آب مىكند. نَفْس همسرى اميرالمؤمنين (ع)، يك نشانه بزرگ عظمت است؛ ليكن شما ببينيد تعامل اين زن و شوهر چگونه است و دو بزرگِ خارج از ابعاد ذهن انسان، چگونه با هم حرف مىزنند؛ چگونه زندگى مىكنند؛ چگونه اين زندگىِ الگو و نمونه تاريخ را اداره مىكنند و چگونه هركدام نقشى به عهده مىگيرند! اينها تصادفى نيست».
همچنین رهبر انقلاب می فرمایند: «حضرت فاطمه زهرا (س) از لحاظ وظائف زنانگى، وظيفه همسرى، وظيفه مادرى، تربيت فرزند، پذيرائى و مهربانى با شوهر، يك زن نمونه است. آنچه كه در خطاب به اميرالمؤمنين (ع) از اين بزرگوار نقل مي شود، تعبيرى كه مي كنند، خشوع و خضوعى كه نشان ميدهند، اطاعت و تسليمى كه در مقابل اميرالمؤمنين (ع) دارند، بعد تربيت اين فرزندان، فرزندى مثل امام حسن (ع)، فرزندى مثل امام حسين (ع)، فرزندى مثل حضرت زينب (س)، آيت عظمى و اعلاى يك زن نمونه است در وظائف زنانه، تربيت زنانه، محبت زنانه؛ و همهى اين مجموعهى ذىقيمت و بىنظير، در يك عمر هجده ساله. يك دختر جوان هجده نوزده ساله، با اين همه مقامات معنوى و اخلاقى و سجاياى رفتارى، وجود يك چنين عنصرى، يك چنين موجودى در هر جامعهاى، در هر تاريخى، در هر ملتى كه باشد، مايه افتخار است؛ و ديگر نداريم نظير اين بزرگوار را.
ما اين بزرگوار را خواستهايم به عنوان الگو ميان خودمان مطرح كنيم. يك زن جوان، يك دختر جوان، كه زندگىاش، زندگى معمولى؛ لباسش، لباس فقرا؛ كارش در خانه جمع و جور كردن بچهها و مديريت خانه و كدبانويى اين خانه كوچك است و آن كوه معرفت و درياى عظيم علم و دانش در وجود اوست».
رهبر انقلاب در مورد جمع شوهرداری با سیاست و عبادت به سبک حضرت فاطمه زهرا (س) می فرمایند: «در زندگى معمولى اين بزرگوار، يك نكته مهم است و آن جمع بين زندگى يك زن مسلمان در رفتارش با شوهر و فرزندان و انجام وظايفش در خانه از يك طرف و بين وظايف يك انسان مجاهد غيور خستگىناپذير در برخوردش با حوادث سياسى مهم بعد از رحلت رسول اكرم (ص) كه به مسجد مىآيد و سخنرانى و موضع گيرى و دفاع مىكند و حرف مىزند و يك جهادگر به تمام معنا و خستگىناپذير و محنتپذير است.
همچنين، يك عبادتگر و به پادارنده نماز در شب هاى تار و قيامكننده للَّه و خاضع و خاشع براى پروردگار است و در محراب عبادت، اين زن جوان مانند اولياى كهن الهى، با خدا راز و نياز و عبادت مىكند.
بعضى خيال مىكنند انسانى كه مشغول عبادت مىباشد، يك عابد و متضرّع و اهل دعا و ذكر است و نمىتواند يك انسان سياسى باشد. يا بعضى خيال مىكنند كسى كه اهل سياست است و در ميدان جهاد فىسبيلاللَّه حضور فعال دارد، اگر زن است، نمىتواند يك زن خانه با وظايف مادرى و همسرى و كدبانويى باشد و اگر مرد است، نمىتواند يك مرد خانه و دكان و زندگى باشد. خيال مىكنند اينها با هم منافات دارد؛ در حالى كه از نظر اسلام، اين ها با يكديگر منافات و ضديت كه ندارد؛ در شخصيت انسان كامل، كمك كننده هم هست».
نویسنده: مهدی مقامی
انتهای پیام/
