اهمیت ایجاد صلح در جامعه
به گزارش خبرگزاری برنا، آرامش روانی یکی از بایدهای اجتناب ناپذیر و حیاتی برای انسان ها است که تبلور شخصیت فردی و اجتماعی وی برای تن دادن به زندگی منظم و سلامت و به دور از اضطراب و فشارهای روحی را حاصل می شود. اگر اصل اساسی داشتن آرامش را از زندگی حذف کنیم و به جای آن هر مولفه ی دیگری را اضافه نماییم، تعادل به زندگی باز نمی گردد و به عبارتی دیگر انسان به رشد جسمی و روحی دست نخواهد یافت. یک نویسنده یا هنرمند و یا صنعتگر اگر همه امکانات لازم برای کار را داشته؛ اما آرامش نداشته باشد، نمی تواند به موفقیت دست پیداکند.
بررسی زندگی انسان های بزرگ که توانسته اند خالق آثار ماندگار باشند نشان می دهد همة آنان در کنار تمام چالش های زندگی، توانسته اند به آرامش درونی دست یابند. لذا با توجه به این ضرورت می بینیم که دست یابی به آرامش واقعی یکی از خواسته های همیشگی بشر بوده است و در این راستا انسان در طول تاریخ تلاش ها و رنج های بسیاری را به جان پذیرفته است.
بی شک بخش وسیعی از تلاش های علمی بشر و کشف رازهای ناگشودة جهان طبیعت به منظور دسترسی به امکاناتی بوده است که آرامش را برای انسان به ارمغان آورد. از سوی دیگر مطالعات آکادمیک و تحقیقات روانشناسی پیرامون آرامش و اضطراب و عوامل و موانع هر یک بخش قابل توجهی از پژوهش های علوم انسانی را به خود اختصاص داده است. همان طور که در دانش های مختلف مثل علم مدیریت که یکی از شاخه¬های مهم علوم انسانی و مرتبط با سازماندهی به سازمان ها و نهادهای مختلف و در نهایت جامعه است؛ نیز توجه ویژه به این مساله را مشاهده می کنیم.
آرامش در جامعه از آنجا که در مفهوم بیرونی آن و متاثر از عوامل اجتماعی است با مفهوم صلح در جامعه بسیار نزدیک است. واژه «صلح» در لغت به معني مسالمت، سازش و از بين بردن نفرت و دشمنی ميان مردم بوده و با جنگ و جدال در تضاد است و كلمات صلاح و صالح از همين واژه ريشه گرفته اند که به ترتیب به معني مطابق با عدل و انصاف ، شايسته و به دور از هرگونه فساد می باشند.
صلح از قديميترين آرمان و نمادهاي بشري است و به دليل اينكه از بیشتر از هر ارزش ديگري در معرض تهديد و خطر بوده است، همواره انسانها چه از نظر تئوريكي و چه به لحاظ راهحلهاي عملي مقطعي در تلاش چارهجويي براي رسيدن به آن بودهاند. اسلام دين صلح و سلم و صفاست و خود نام اسلام از ريشه «سلم» مشتق است و بدين جهت متضمن معناى «سلامتى و آرامش» است. از اين رو ايجاد و حفظ وحدت و يکدلی و هماهنگی بين افراد جامعه و پرهيز از تفرقه و گروه گرايي و دشمنی و کينه در بين مردم و جامعه مطلوب و محبوب و مأمور حضرت حق است . و اساساً يکی از مأموريت های انبيای الهی ايجاد صلح و آرامش در بين افراد بشر بوده است.
اما این آرامش اجتماعی می تواند به دلایل بیرونی مثل فراهم بودن امکانات و امنیت مادی و معنوی باشد و از سوی دیگر باید به وسیله ی تقویت نهاد درونی انسان ها به وسیله تعمیق روحیه ی معنوی و روان فرد تقویت گردد. در هر دو بعد نهادهای مختلف در جامعه می توانند با حمایت و فراهم ساختن این آرامش و امنیت معنوی در جهت برقراری صلح و آرامش در جامعه کمک کنند.
نویسنده: زهرا میرزایی متخصص مطالعات زنان
انتهای پیام/