القدس لنا

پس از پیروزى انقلاب اسلامى، امام امت در اولین فرصت، روزى را براى نجات قدس از چنگال صیهونیست هاى جنایتكار، به عنوان روز قدس تعیین فرمودند كه از روز جمعه آخر ماه مبارك رمضان 1399 قمرى (1358 شمسى) شروع و مقرر شد هر ساله در چنین روزى تمام مسلمین جهان راهپیمایى كنند و به این سان پیام پیامبر گونه امام راحل مان، نور امید به دل مظلومان فلسطینى تاباند و میلیون ها انسان آواره و مبارز را براى مقابله عملى با توطئه هاى رژیم اشغالگر قدس و آمریكاى جهانخوار مصمم تر و استوارتر كرد.

روز قدس، روزى است كه یادآور یكى از ابتكارهاى امام راحل عظیم الشان ماست. این روز را دنیاى اسلام باید گرامى بدارد. توده هاى مسلمان نگذارند كه بعضى از دولت هاى خود فروخته در فضاى آرام و سكوت مصنوعى كه به وجود آورده اند، فلسطین را ذره ذره و لحظه به لحظه ذوب كنند و قضیه را به دست فراموشى بسپارند.

پیام امام خمینى، رضوان الله تعالى علیه، نقطه عطفى در تاریخ مبارزات ملت فلسطین شد و مسلمانان جهان را براى مقابله با جنایت پیشگان تاریخ، به یكپارچگى و وحدت كلمه دعوت كرد. قسمتى از پیام امام خمینى قدس سره به مناسبت روز جهانى قدس: «روز قدس، جهانى است و روزى نیست كه فقط اختصاص به قدس داشته باشد. روز مقابله مستضعفین با مستكبرین است، روزى است كه باید مستضعفین مجهز بشوند در مقابل مستكبرین و ... . من از عموم مسلمانان جهان و دولت هاى اسلامى مى خواهم كه براى كوتاه كردن دست این غاصب و پشتیبانان آن  به هم بپیوندند و جمیع مسلمانان جهان را دعوت مى كنم، آخرین جمعه ماه مبارك رمضان را كه از ایام قدر است و مى تواند تعیین كننده سرنوشت مردم فلسطین نیز باشد، به عنوان روز قدس انتخاب و طى مراسمى همبستگى بین المللى مسلمانان را در حمایت از حقوق قانونى مردم مسلمان فلسطین اعلام نمایند. روز قدس فقط روز فلسطین نیست، روز اسلام است، و روز حكومت اسلامى است.»

قدس، قبله نخستین و حرم دوم مسلمانان جهان، سرزمین اصلى و وطن میلیون ها آواره مسلمان فلسطینى است كه استكبار جهانى توسط صهیونیسم جنایتكار، از سال 1948 آن سرزمین را از دست ساكنانش خارج ساخت و تحت سلطه نیروهاى اشغالگر قدس قرار داد.

این توطئه از همان اولین سال هاى اجرا، با مقاومت مردم مسلمان فلسطین و اعتراض مسلمانان و انسان هاى آزاده و بیدار دل جهان مواجه شد و به شكل مبارزات پیگیر و  سیاسى- نظامى، چهره خود را نشان داد. ملت بزرگوار و مسلمان ایران نیز پس از پیروزى انقلاب شكوهمند اسلامى مسئله آزاد سازى فلسطین از چنگال غاصبان قدس را سرلوحه آرمان هایش قرارداده و همه ساله روز قدس را به روز فریاد كشیده بر سر ستمكاران تاریخ تبدیل كرده است.

رهبر معظم انقلاب حضرت آیت الله خامنه اى، نیز مسئله فلسطین را یكى از مشكلات اساسى و عمده جهان اسلام مى دانند و نسبت به آن اهمیت فراوانى قائلند و در این رابطه فرمودند: «خیانت دولت هایى كه با رژیم غاصب ساختند و فلسطینی ها را قربانى كردند، نباید از یاد برد و فراموش بشود. این یك قضیه كوچكى نیست، بیش از چهل سال است كه ملت اسلام نام فلسطین را مى آورد. مسلمین، متفكرین اسلامى، نویسندگان و سیاستمداران هزاران بار گفته اند و هزارها نفر در این راه شهید شده اند. مگر مى شود پاره تن جهان اسلامى را در اختیار دشمنان گذاشت كه او را تصرف كنند و ملتى را از خانه خودش بیرون كنند؟! مگر چنین چیزى مى شود؟ مگر اسلام اجازه مى دهد؟ مگر ملت هاى اسلامى اجازه مى دهند؟»

وقتی سخن از «صهیونیسم» به میان می آید فورا حكومت اسرائیل در ذهن آدمی مجسم می شود و وقتی سخن از اسرائیل مطرح می شود، آن را با «رژیم صهیونیستی» مترادف می دانیم. دلیل این واقعیت، ارتباط تنگاتنگی است كه میان صهیونیسم به معنای یك تفكر و اسرائیل به معنای یك نظام وجود دارد. آن تفكر خمیرمایه این نظام است «صهیون» در اصل نام كوهی است كه در جنوب بیت المقدس قرار گرفته و مشرف به آن است. بسیاری قلعه ها و ابنیه مقدس یهودیان برفراز یا عمق این تپه قرار گرفته است. 

«صهیونیسم» اشاره به تفكری است كه خواهان احیا آئین یهود و گسترش و نفوذ آن به سراسر فلسطین است. با این همه مفهوم این كلمه طی 50 سال اخیر متفاوت از گذشته شده و به تفكری اطلاق می شود كه از اجتماع رهبران گروه های تندرو تروریست یهودی در دامنه این كوه در 1326 شكل گرفت. گروه های متعصب یهودی در سال های جنگ دوم جهانی تصمیم گرفتند به طور مخفیانه یهودیان سراسر جهان را به فلسطین انتقال دهند.

شعار «كشتار و آزار یهودیان در اروپا» بهانه ای بود تا این گروه های تندرو یهودی تصمیم قبلی خود را در مورد تشكیل حكومت واحد یهود در فلسطین از طریق كوچاندن خیل عظیم یهودیان اروپا به این سرزمین عملی سازند. انتخاب فلسطین برای تاسیس حكومت یهودی به خاطر كثرت یهودیان در مقایسه با سایر نقاط جهان و همچنین تقدس این سرزمین از نظر یهودیان بوده است زیرا فلسطین به هر حال زمانی موطن حضرت موسی پیامبر آئین یهود بود. مع الوصف یهودیان در زمان تاسیس اسرائیل نسبت به جمعیت مسلمانان بومی به شدت در اقلیت قرار داشتند.

گروههای تندرو یهودی با نام های «ایرگون»، «اشترن»، «پالماخ» «هاگانا» و... كه چهره هایی مانند مناخیم بگین، اسحاق شامیر، موشه دایان و غیره رهبری و فرماندهی آنها را برعهده داشتند، در سال های جنگ دوم جهانی موفق شدند به بهانه آزار یهودیان در اروپا به تصمیم قبلی خود برای تاسیس دولت یهودی در فلسطین جامه عمل بپوشانند. 

در اجرای این تصمیم آمریكا و بعضی دولت های اروپایی به خصوص انگلستان، كه تا آن زمان بخش عمده خاورمیانه از جمله فلسطین را در اشغال خود داشت، حامی یهودیان بودند.

دولت انگلیس خود از عاملان و بانیان اصلی ظهور اسرائیل بود. انگلیسی ها از 20 سال قبل از تاسیس اسرائیل، از طرح ایجاد دولت یهود حمایت می كردند و افكار عمومی دولت های غربی را برای مواجه شدن با پدیده ظهور اسرائیل در فلسطین آماده كرده بودند. 

به هرحال این تصمیم عملی شد و در ماه مه 1948 یكی از رهبران اصلی یهودیان به نام بن گوریون رسما در یك جلسه سیاسی، تاسیس حكومت «اسرائیل» را اعلام كرد. این حكومت همانگونه كه گفتیم حاصل توافقی بود كه رهبران اصلی گروه های تندرو یهودی با تبانی و همفكری یكدیگر، یك سال قبل از آن در دامنه كوه صهیون، بنای یك حاكمیت نژادپرستانه را در فلسطین گذارده بودند. حكومتی كه بدین ترتیب در اسرائیل تاسیس شد از ابتدای ظهور خود به ترور، تخریب و كشتار صاحبان اصلی فلسطینی یعنی مسلمانان عرب پرداخت تا زمینه های فرار آنان از این سرزمین را فراهم آورد. 

این وقایع از دو نظر محكوم بود یكی ماهیت جنایات كه با كشتار روزافزون مردم و ویران كردن خانه و كاشانه آنها همراه بود و دیگری واهی بودن ادعای تاریخی یهودیان برای تملك خاك این سرزمین. زیرا اگر حضرت موسی در فلسطین سكونت یافت، حضرت عیسی، پیامبر مسیحیان، اساسا در فلسطین متولد شد. در دوره حیات اسلام نیز این سرزمین جزو قلمرو خلافت اسلامی قرار گرفت و بیت المقدس به عنوان اولین قبله مسلمانان جهان شناخته شد و حضرت رسول (ص) از همین مكان به معراج رفتند. بنابراین فلسطین سرزمینی است كه برای پیروان همه ادیان الهی صاحب ارج و احترام است و چون حداكثر جمعیت آن طی حدود 1400 سال گذشته به مسلمانان اختصاص داشته و ابنیه اسلامی نیز به مراتب بیشتر از ابنیه مسیحی و یهودی در آن وجود دارد، تعلق خاطر فلسطین به اسلام یقینا بیشتر است.

مع الوصف اسرائیل خود را مالك فلسطین نامید و از بدو تاسیس حكومت خود به سركوب و قتل عام مردم پرداخت. صهیونیست ها چندین فاجعه بزرگ و تكان دهنده علیه مردم فلسطین براه انداختند كه در تاریخ از آنها به عنوان فجایع «دیر یاسین، تل زعتر، كفر قاسم و...» یاد می شود.

اسرائیل در بیش از 50 سال حاكمیت خود در منطقه دست كم 5 جنگ بزرگ و پرتلفات را با همسایگان عرب خود به راه انداخته و چون در همه این جنگ ها از حمایت نظامی آمریكا و اروپایی ها برخوردار بوده، پیروزی را از آن خود ساخته است. امروز نیز به خاطر همین برتری و همان حمایت های استکبار كه دولت های عرب خاورمیانه، از موضع ضعف با صهیونیست ها سازش می كنند. به همین دلیل صهیونیست ها در روند سازش همواره امتیاز گیرنده هستند. بدیهی است هر دولتی كه با اسرائیل غاصب صلح كند، از نظر سیاسی ذلیل و از نظر افكار عمومی، خائن به ملت خویش است.

مسئله قداست و پایگاه ممتاز بیت ‏المقدس و این سرزمین در منابع اصیل اسلامى 

آنچه كه در شرایط كنونى مسئله فلسطین را براى جهان اسلام از اهمیت ویژه‏اى برخوردار نموده، موضوع اشغال آن به وسیله صهیونیسم و استكبار جهانى و رویارویى جهان غرب با جهان اسلام است. به گونه‏اى كه اشغال فلسطین، هرگز اشغال یك سرزمین و یك كشور نیست بلكه ایجاد یك كانون استعمارى ضد اسلامى- آن هم در قلب جهان اسلام- در جهت نابودى جهان اسلام و جلوگیرى از شكل‏گیرى مجدد تمدن اسلامى است. 

از این رو قضیه فلسطین علاوه بر بعد دینى، با استقلال، امنیت و منافع ملى سایر كشورهاى اسلامى نیز شدیدا در ارتباط است. این واقعیتى است كه هم از آرمان‏ها، اصول و برنامه‏هاى نژادپرستانه و توسعه طلبانه رژیم صهیونیستى (شعار گسترش اسرائیل از نیل تا فرات و ادعاى تصاحب بسیارى از اماكن اسلامى) و هم از نظر تاریخى و عملكرد آن رژیم در قبال مردم فلسطین و كشورهاى همجوار آن و بالاخره جهان اسلام، به خوبى قابل اثبات است. 

بنابراین اسرائیل براى كشورهاى منطقه و جهان اسلام تهدیدى بسیار جدى است. مهمترین این تهدیدها عبارت است از:

- تهدیدهاى ناشى از فعالیت‏هاى نظامى

- تهدیدهاى ناشى از حضور سیاسى و فرهنگی

- تهدیدهاى ناشى از عملكرد اقتصادى

لذا هدف از روز قدس این است كه از یكسو وابستگی فلسطین و بیت المقدس و قدس شریف به دنیای اسلام مورد تاكید قرار گیرد و از سوی دیگر فكر آزادسازی قدس از چنگال صهیونیست ها در میان مسلمین جهان احیا گردد. در این روز همه ساله مسلمانان جهان در كشورهای خود با انجام تظاهرات باشكوه، بر لزوم مرگ اسرائیل و بازگرداندن فلسطین و قدس شریف به صاحبان اصلی آن تاكید می كنند.

از این رو مراسم روز قدس یك آئین تشریفاتی نیست، بلكه نمادی از نفرت عمومی دنیای اسلام نسبت به جنایات رژیم اشغالگر صهیونیستی و حامیان آن است.

هدف از روز قدس این است كه از یكسو وابستگی فلسطین و بیت المقدس و قدس شریف به دنیای اسلام مورد تاكید قرار گیرد و از سوی دیگر فكر آزادسازی قدس از چنگال صهیونیست ها در میان مسلمین جهان احیا شود.

امید آنكه این روز جهانى، تمام مسلمانان جهان را در صف واحد قرار داده و آرزوى دیرین امام راحل (ره ) براى رهایى قدس، به زودى عملى گردد.