انسان کامل فردی است که از بخش روانی-جنسی مردانه و زنانه خود همزمان استفاده کند

حتماً یادتان هست وقتی پسری گریه می کرد به او می گفتند "مرد که گریه نمی کند" ؛ یا دیدید که در جایی حق دختری را خورده اند اما دختر کاری جز گریه انجام نداده است. اما امروزه این مسائل رنگ دیگری به خود گرفته است. پسری که آرایش می کند ، زیر ابرو بر می دارد و با صدایی بسیار نازک صحبت می کند و دختری که آنقدر سفت و محکم و قاطع رفتار می کند که از هر پسری مردانه تر است. واقعاً چه شده است؟ چرا برخی دختران ما رفتاری پسرانه و پسرهای ما رفتاری دخترانه از خود نشان می دهند؟ به همین منظور با سیدمحمود هندی پور کارشناس ارشد روانشناسی بالینی صحبت کردیم.
 
بازی های کودکی، ریشه اختلال در هویت افراد

هندی پور در گفتگو با خبرنگار سرویس باشگاه جوانی خبرگزاری برنا با بیان اینکه یکی از عمده ترین دلایل این اتفاق ریشه در دوران کودکی و نحوه تربیت فرزند دارد خاطرنشان کرد: نوع بازی والدین با کودک بسیار در بروز این آسیب موثر است. وقتی با پسری بازی های دخترانه انجام می دهیم یا دختری بازی پسرانه می کند این مسئله در هنگامی که کودک قرار است هویتش را شناسایی کند برای او یک بحران ساز است. پسری که در اطرافش مدام دختر بوده و به جای داشتن پسرخاله ، با دخترخاله های فراوانش مشغول به عروسک بازی بوده ؛ یا دختری که با دو برادر از خود بزرگتر رشد کرده و مدام با آنها فوتبال و کشتی بازی کرده است یکی از جدی ترین گزینه هایی است که در معرض این خطر قرار دارد. بارها مشاهده شده والدین از دختر خردسال خود خواسته اند باری سنگین را جابجا کند یا برای خرید نان و میوه و... به بازار فرستاده شده. اینها وقتی از حد بگذرد دختر را دچار اختلال می کند و او به سمت رفتارهای پسرانه گرایش پیدا می کند.

اختلال در هویت، یکی از عوامل طلاق

وی ادامه داد: متاسفانه این آسیب اجتماعی این روزها رو به افزایش است و تعداد مراجعه کنندگانی که به دفتر من می آیند و از این قضیه می نالند زیاد شده است. در این خصوص نکته حائز اهمیتی که وجود دارد رشد طلاق میان زوجین بخاطر این مشکل است. خانم های زیادی نزد من می آیند و گله می کنند که شوهرشان در بروز احساساتش ضعیف است. یا مردی می گوید همسرش در رفتارهای زنانه کوتاهی می کند. همه این ها بخاطر وجود چنین نقصانی در فرد است.

بد رفتاری والدین دلیل دوم بروز اختلال هویتی

هندی پور اضافه کرد: گاهی اوقات بدرفتاری والد همجنس در بروز این مشکل در فرزندان موثر است. برای مثال پسری بوده که بدلیل بدرفتاری پدرش به سمت مادر گرایش پیدا کرده. یا دختری که به دلیل کم توجهی های مادر و عدم مهربانی از سوی او آغوش پدرش را مامنی آرامش بخش پیدا کرده است و این باعث می شود دختر با پدرش و پسر با مادرش همانندسازی بیشتری پیدا کند.

افراد دارای این بیماری لزوماً دارای اختلال های جنسی خاص نیستند

وی با رد این مسئله که افراد دارای این بیماری لزوماً دارای اختلال های جنسی خاص نیستند افزود: این ها بخش روانی شان خوب رشد نکرده است. یعنی پسر دارای رشد نه چندان خوب در بخش جسمی-روانی مردانه خود شده است و دختر بخش جسمی-روانی زنانه اش رشد نکرده است. دلایلش هم اولاً نوع بازی های دوران کودکی و ثانیاً نحوه رفتار والدین با فرزند است.

راهکار اول ؛ پذیرش و ریشه یابی مشکل

هندی پور برای رفع این مشکل دو راهکار را مطلوب دانست: راهکار اول که به صورت عمیق می تواند مسئله را حل کند آگاهی فرد و والدینش از این موضوع است ؛ یعنی اینکه بپذیرند چنین ضعفی در فرد وجود دارد. از همکارانم هم می خواهم راهکار مستقیم برای درمان این بیماری ارائه ندهند بلکه باید با تحلیل و جزئی نگری مسئله را ریشه یابی کرد. باید خود بیمار به این درک برسد که چه اتفاقی باعث بروز این مشکل شده است و بپذیرد که به واقع دارد در دنیای جنس مخالفش زندگی می کند.
 
راهکار دوم ؛ ارتباط با همجنس های موفق

وی دومین راهکار را نیز چنین ارائه کرد: راهکار دوم راهکاری سطحی است. پسری که دارای رفتار دخترانه است با همجنس هایی که بخش روانی-جنسی مردانه شان رشد بیشتری کرده است باید در تعامل باشند. اینگونه پسر با دیدن استحکام در کلام و رفتار دوستش خود را رفته رفته تغییر می دهد. در دختر ها هم همین است. دختر ها هم باید با همجنس هایی که بخش روانی-جنسی زنانه شان بیشتر است ارتباط برقرار کرده و با دیدن احساس همجنس هایش با آن ها همانندسازی کند.

سرکوب احساسات برای بروز چنین بیماری خطرآفرین است

هندی پور در پایان گفت: از لحاظ روانشناسی فرد کامل فردی است که از دو بخش روانی-جنسی زنانه و روانی-جنسی مردانه اش همزمان استفاده کند. یکی از خطرهایی که می تواند فرد را دچار این بیماری کند سرکوب احساسات است. مردی که در لحظه های احساسی گریه می کند ، یا زنی که در موقعیتی قدرتمند و مستحکم ظاهر شده و رفتار می کند لزوماً دارای این بیماری نیست. همه این احساسات حد و مرزی دارد که اتفاقاً بودنش در وجود انسان لازم است. اما وقتی که از حد خود خارج شود تبدیل به بحران می شود.