سوانح هوایی سالانه در ایران جان ۹ نفر را میگیرد
کارگاه آموزشی مدیریت سوانح هوایی در کرمانشاه برگزار شد.
معاون وزیر راه و شهرسازی در این کارگاه آموزشی گفت: سالانه به طور میانگین بین هشت تا 9 نفر در ایران جان خود را بر اثر سوانح هوایی از دست میدهند.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری برنا در استان کرمانشاه، احمد مجیدی اظهارداشت: از نخستین پرواز هوایی که در سال 1292 در تهران انجام شد تا امروز، تعداد دو هزار و 127 نفر بر اثر سوانح هوایی (نظامی و غیرنظامی) جان خود را از دست دادهاند.
وی افزود: تنها 977 نفر از این تعداد سرنشینان هواپیماهای مسافربری بودهاند و این بدان معناست که در طول صد سال گذشته فقط 977 مسافر در ایران بر اثر سوانح هوایی جان باختهاند که رقم بالایی نیست اما باید با برنامهریزیهای دقیق این عدد به صفر برسد.
معاون وزیر راه و شهرسازی گفت: همچنین از دو هزار و 127 جان باخته هوایی در ایران، 860 نفر سرنشینان هواپیماها و بالگردهای نظامی بودهاند و 290 نفر دیگر نیز به وسیله حمله ناو جنگی آمریکا جان باختهاند.
مجیدی ادامه داد: بیش از 50 درصد علل بروز سوانح هوایی در جهان مربوط به خطای انسانی است و این رقم در کشور ما به دلیل قدیمی بودن هواپیماها، بیش از میانگین جهانی است.
وی افزود: میانگین عمر هوایپماهای آسمان ایران بیش از 20 سال است و به همین دلیل این هواپیماها به سیستمهای پیشرفته کامپیوتری که تا حدود زیادی از بروز سوانح جلوگیری میکند، مجهز نیستند.
معاون وزیر راه و شهرسازی گفت: حالا 89 فرودگاه قابل بهرهبرداری در کشور وجود دارد و از این تعداد 70 فرودگاه تجاری و 19 فرودگاه غیرتجاری است.
مجیدی ادامه داد: هم اکنون حدود 365 موقعیت فرودگاهی در کشور وجود دارد که در اختیار فعالیتهای کشاورزی و ... است.
وی افزود: در کشور هفت فرودگاه نیز شامل فرودگاههای اقلید، بروجرد، تربت حیدریه ، سقز، گناباد، ماکو و قم در حال مطالعه و طی مراحل اولیه اجرایی احداث هستند.
معاون وزیر راه و شهرسازی گفت: همچنین از میان 54 فرودگاه تحت مالکیت شرکت فرودگاههای کشور، تعداد چهار فرودگاه به صورت خودگردان فعالیت میکنند.
مجیدی ادامه داد: 16 شرکت هواپیمایی در ایران کار بار و 12 شرکت کار جابهجایی مسافر را انجام میدهند. وی در پایان گفت: بزرگترین مشکل کشور درباره مدیریت سوانح هوایی انتقال تجریبات به صورت سینهبهسینه است و یک از تجربیات ایرانیان موفق در زمینه کاهش بروز سوانح هوایی در جایی ثبت نشده است و این تجربیات فقط به صورت سینه بهسینه منتقل شدهاند که باید در این زمینه برنامهریزی شود.
