خودمان راه و چاه را بلدیم / ما را محدود نکنید
این روزها دیگر استفاده از اینترنت دیگر یک تجمل نیست. دیگر نمی توانی به دلیل داشتن اینترنت فخرفروشی کنی. اما می توانی به خاطر داشتن اینترنت پرسرعت به دیگران فخر فروشی کنی. در کشور فضا به سمتی رفته است که داشتن اینترنت با سرعت های به مراتب بالا یک امتیاز محسوب می شود. حتی مقامات دولتی کشور هم اذعان کرده اند که "آدم پشت اینترنت خوابش می برد".
بحث فیلترینگ اینترنت هم که خود به قصه ای دراز در کشور بدل شده است. عده ای مخالف و عده ای موافق آن هستند. دولت تلاش دارد اینترنت پرسرعت را همگانی کند. صحبت در این خصوص زیاد است. اما بیشترین مخاطب اینترنت نسل جوان است. خبرنگار باشگاه جوانی خبرگزاری برنا ، حرف دل جوانان را در خصوص اینترنت از آنها پرسیده است.
برای ما فرقی ندارد اینترنت آزاد باشد یا محدود
زیبا ساکن غرب تهران می گوید: فیلترینگ روی اینترنت در حال حاضر بود و نبودش تاثیری ندارد. چون در حال حاضر جوان هر جا که بخواهد می رود. خرید و فروش فیلترشکن این روزها از خرید و فروش نقل و نبات هم راحت تر است. فیلترینگ عملاً به حرکتی صوری تبدیل شده است چون کاربران اینترنت عملاً در استفاده از اینترنت به آن آزادی مورد نیاز دست پیدا می کنند. از وقتی که سایت ها فیلتر شده اند ، بسیاری از جوانان را دیده ام که برای رفتن به سایت فیلترشده حریص تر شده اند. این طبیعی است و در روانشناسی هم ثابت شده است که هر چه جوان را محدود تر کنی ، برای انجام آن کار حریص تر می شود.
وی ادامه داد: خود من همیشه قبل از اینکه بخواهم مرورگر اینترنتم را بازکنم ، فیلترشکنم را اول روشن می کنم. صادقانه باید بگویم که اینترنت بدون فیلتر شکن برای من معنایی ندارد. بارها پیش آمده که حتی یک سایت علمی هم برای من فیلتر بوده است. راستش را بخواهید ما با وضعیت فعلی اینترنت عادت کرده ایم و کار خودمان را به هر نحو به پیش می بریم. دیگر برای ما فرقی ندارد که اینترنت آزاد باشد یا محدود.
هزینه اینترنت با سرویس دهی آن تناسبی ندارد
شهرزاد ساکن یکی از نقاط مرکزی تهران با بیان اینکه دیگر وقتی همه فیلتر شکن دارند، آزاد یا محدود بودن اینترنت تفاوتی ندارد ادامه داد: در کشورهای خارجی روی طبقه بندی سنی بسیار حساس هستند و حتی در تلویزیون هایشان برنامه ها درجه بندی سنی دارد. ما در کشور روی این مقوله کار نکرده ایم. فرهنگ سازی سنی در کشور باید از خانواده ها شروع شود. به عبارت دیگر این خانواده است که به فرزندش می آموزد که چه چیزی برای سن و سال او مناسب و چه چیزی مناسب نیست.
وی افزود: باید در جهت رفع نیاز جوانان کوشید. وقتی خوراک مناسبی برای نیازهای جوان آماده نباشد او به هر راهی قدم می گذارد و چه بسا این راه بیراهه باشد.
شهرزاد در پایان از نحوه سرویس دهی شرکت خدمات اینترنتی بسیار گله کرد و افزود: هزینه ای که این شرکت ها از ما می گیرند در برابر سرویسی که ارائه می دهند ، از تناسب خوبی برخوردار نیست. برخیISP ها عملاً به هر آنچه در قرارداد نوشته شده پایبند نیستند. حجم ترافیک و پهنای باند و سرعت اینترنتی که به ما می فروشند واقعی نیست و ما در آرزوی داشتن یک اینترنت پرسرعت واقعی جوانی مان را به پیری خواهیم رساند.
کسی اجازه تعیین تکلیف برای دیگران را ندارد
علی 30 ساله که مدیر بخشی از یک شرکت خصوصی است می گوید: کسی نمی تواند تعیین کند که انسان چه کاری باید بکند و چه کاری نباید بکند. فعالیت های انسان در حوزه شخصی او تعریف می شود و به خودش مربوط است. این که جوان به چه سایتی برود و چه سایتی نرود به خودش مربوط است و هیچ کس دیگری حق دخالت در آن را ندارد. به نظر من سازوکار استفاده درست از اینترنت باید بازتعریف شود.
وی ادامه داد: الان حتی در روستاهای دورافتاده نیز جوانان از فیلترشکن استفاده می کنند. اگر افرادی دلواپس بیراهه رفتن جوانان هستند باید در فرهنگ سازی این حوزه کار کنند ؛ پاک کردن صورت مسئله قطعاً نگرانی آنان را نیز کاهش نخواهد داد. یک پدر و مادر که تا ابد نمی تواند مواظب بچه اش باشد تا او خطایی نکند. اگر فرزند در کانون خانواده درست تربیت شود خودش رفته رفته سره را از ناسره تشخیص خواهد داد. الان همه فکر می کنند اگر فیلتر ها رفع شود ، جوانان همه به سایت های غیراخلاقی رو می آورند که به نظر من این حرف درست نیست ؛ مگر همینک سی دی ها و دی وی دی های غیراخلاقی در چهارراه ها و خیابان ها به فروش نمی رود؟ همین الان که محدودیت ها وجود دارد جوان به هر چه بخواهد به آسانی دسترسی دارد.
علی در پایان افزود: من از سرعت اینترنت و سرویسی که شرکت های خدمات اینترنتی ارائه می دهند گله دارم. سرعت اینترنت شرکت پیش از این 512kb بود که آن را به 2mb ارتقا دادیم. اما واقعاً هیچ تفاوتی نسبت به قبل احساس نمی کنم و به نظرم سرعت با قبلش تغییر محسوسی نداشته است. رضایت خوبی از خدمات اینترنتی در کشور ندارم. الان دیگر در دنیا چیزی به اسم ADSL و یا WIMAX و WIFI وجود ندارد. در دنیا خود سیم کارت اینترنت ها به قدری سرعتشان بالاست که همه نیازهای اینترنتی انسان را برآورده می کند. دیگر دوره کامپیوتر و لپ تاپ هم دارد به اتمام می رسد و عصر جدید زمان پیشتازی تلفن های همراه است. اما همچنان ما در ایران بر سر سرعت اینترنت سیم کارت ها بحث و جدل داریم. به نظر من ما نباید از دنیا عقب بمانیم ، جوان ایرانی قدرت درک ، فهم و دانشش از جوان سایر نقاط دنیا بالاتر است.
نمی دانم چرا برای استفاده از اینترنت پرسرعت این همه سختی بکشیم؟
پرستو ساکن کرج در پاسخ به این سئوال که اگر روزی اینترنت با سرعت بالا و بدون فیلترینگ به دستش برسد چه خواهد کرد ، با خنده جواب داد: این امر که محال است ، به قول ما جوان ها "فکر کن یک درصد!!!" . من هرگز امیدوار نیستم که روزی چنین اتفاقی در کشور بیفتد. اما به نظر ما جوانان ما همچون افرادی گشنه هستند. وقتی شخصی را برای مدتی گشنه نگه داری و بعد او را بر سر سفره ای مملو از غذا بگذاری هر چه در آن سفره باشد را می خورد. به نظر من در حال حاضر رفع فیلتر اینترنت همچون همین اتفاق است. ممکن است بعد از رفع فیلترینگ جوان به هر سایتی که می خواهد برود و یک هرجی و مرجی شدید در این خصوص پیش بیاید ، اما رفته رفته برایش عادی خواهد شد و به یک چارچوب مشخص و قابل احترامی برای استفاده از اینترنت دست پیدا خواهد کرد.
وی ادامه داد: به نظر من خود خانواده ها می تواند نظارت خوبی روی فرزندانشان داشته باشند و نیازی نیست که نهاد یا ارگان خاصی برای کنترل اینترنت وجود داشته باشد. از طرفی ما در این کشور برای استفاده از اینترنت پرسرعت با هزینه بالا عمرمان را تلف کرده ایم. حتی در دانشگاه هم برای استفاده از اینترنت از ما پول می گیرند! دلیل این را نمی فهمم که چرا باید برای استفاده از اینترنت پرسرعت هزارویک جا را بگردیم و کلی هزینه کرده تا از آن استفاده کنیم؟ مگر جوانان سایر نقاط دنیا نیز همین کار را می کنند؟ چرا اینترنت پرسرعت در تمام دنیا برای همه سهل الوصول است اما در کشور ما فقط در برخی مراکز خاص این امکان وجود دارد؟
پرستو در پایان گفت: ما ضرب المثلی داریم که می گوید "ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است" ، به نظر من شاید برای فرهنگ سازی و استفاده از اینترنت پرسرعت زمان را از دست داده باشیم ، اما به نظر من هنوز هم دیر نشده است. می شود همه چیز را درست کرد و به یک استانداردی که همه اعم از مسئول و مردم عادی آن را تایید کنند رسید.
