پاسخی به یک پرسش ساده؛

می‌توانیم خودمان را قلقلک دهیم؟

|
۱۳۸۹/۱۲/۰۶
|
۱۴:۰۵:۰۰
| کد خبر: ۲۲۰۹۵
می‌توانیم خودمان را قلقلک دهیم؟
شاید تاکنون به این پرسش «چرا با قلقلک دیگران می‌خندیم، اما زمانی که سعی می‌کنیم خودمان را قلقلک دهیم، هیچ اتفاقی روی نمی‌دهد؟!» فکر کرده‌اید، اما به جوابی نرسیده باشید.

به گزارش سرویس دانش و فناوری برنا، زمانی که با یک نوزاد و یا یک کودک مواجه می‌شویم، نخستین کاری که برای خنداندن آن به ذهن خطور می‌کند، قلقلک دادن است. کودک نیز پس از قلقلک می‌خندد و ما هم شاد می‌شویم. اما آیا تا به حال به این موضوع فکر کرده‌اید که چرا نمی‌توانیم، خودمان را قلقلک دهیم و بعد، بخندیم؟!

بعضی از افراد، علت این امر را رشد سنی آدمی می‌دانند. اما حتی کودکان نیز زمانی که خودشان را قلقلک می‌دهند، نمی‌خندند. بنابراین سن نمی‌تواند عامل این عکس‌العمل باشد.

یک روانشناس به نام «استنلی هال» در سال 1897، قلقلک را به دو دسته تقسیم‌بندی کرده است. نخست، knismesis یا همان غلغلک آرام که باعث قهقه زدن نمی‌شود و دیگری، gargalesis یا همان غلغلک زیاد که باعث خنده‌های بلند و قهقه می‌شود. بر اساس تحقیقات هال، انسان می‌تواند خود knismesis را بازتولید کند و لبخند بزند، اما هرگز نمی‌تواند با قلقلک خود، باعث قهقه زدن خودش بشود. اما چرا؟

برای پاسخ گفتن به این چرا، باید نخست فهمید که چرا وقتی دیگران ما را قلقلک می‌دهند، ما می‌خندیم. جواب بسیار ساده است، به دلیل غیر منتظره بودن آن! مخچه که وظیفه نظارت بر حرکت اعضای بدن را برعهده دارد، فقط می‌تواند تفاوت بین یک حس درونی مثل خارش یک پشه‌زدگی و یا حس غیر منتظره مانند اینکه یک حشره به یک دفعه بر روی گوش فرود بیاید را تشخیص دهد.

به دلیل این تفاوت، ما نمی‌توانیم پیش‌بینی کنیم که چه زمانی به وسیله یک نفر غلغلک داده می‌شویم و یا چه زمانی حس قلقلک را درک می‌کنیم. به همین دلیل، ما در وهله اول وحشت می‌کنیم و پس از آنکه آن شخص را شناختیم، حس وحشت تبدیل به قهقه می‌شود. به باور روانشناسان، قهقه یک عکس‌العمل دفاعی بدن در برابر حوادث غیرقابل پیش‌بینی است. البته، شناخت افرادی که به ما حمله می‌کنند در این فرآیند بسیار موثر است؛ چراکه اگر یک مار شما را بگزد، هیچگاه قهقه نمی‌زنید!

بر اساس این گزارش، دلیل اینکه انسان نمی‌تواند خودش را قلقلک بدهد، این است که مغزمان به دست خودمان دستور می‌دهد که در ناحیه‌های زیر بغل و یا کف پا، حرکتی شبیه قلقلک انجام دهد، به همین دلیل مغز دیگر از این حرکت شگفت‌زده نمی‌شود! پس نمی‌خندیم. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که عامل اصلی قلقلک، حس شگفت‌زدگی است و نه حرکت دست!

بنا بر گزارش پایگاه اینترنتی شبکه جهانی مادران واقعی، قلقلک دادن همیشه بهترین راه برای وادار کردن دیگران به خندیدن نیست؛ چراکه قلقلک از دیرباز به عنوان یکی از راه‌های شکنجه افراد به کار گرفته می‌شده است. امروزه نیز با توجه به اینکه قهقه، عکس‌العمل بدن در برابر حرکت ناگهانی سایر افراد است، بنابراین غلغلک نوعی شکنجه به شمار می‌رود. پس می‌توان برای خندیدن، به سراغ راه‌های دیگر رفت.

نظر شما
captcha
پیشنهاد سردبیر