معضل کار و کارآفرینی مهمترین چالش روستاییان است

وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در همایش روستا گفت: روستا در تاریخ جمهوری اسلامی ایران از دو منظر در تصمیم گیری دخیل بوده است، زمانی روستا به عنوان راه حل و زمانی به عنوان مساله نگاه شده است.
 
 به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری برنا، علی ربیعی روز دوشنبه در اولین روز از همایش روز ملی روستا که در سالن اجلاس سران و با حضور حجت الاسلام والمسلمین دکتر حسن روحانی آغاز به کار کرد، برگزار شد، افزود: همین که روزی را به عنوان روز روستا در نظر گرفته ایم به این معنا است که اهمیت روستا شناخته شده و از جوانب مختلف می توان این اهمیت را تحلیل کرد. 

وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی با اشاره به اینکه برای توسعه روستاها راهی جز توسعه فعالیت تعاونی ها نداریم، گفت: باید تعاونی ها را آموزش دهیم تا کارکرد آنها ارتقا یافته و عملکرد آن ها در مناطق روستایی نسبت به قبل کارآمدتر و فعال تر شود.

وی افزود: روستا در تاریخ جمهوری اسلامی ایران از دو منظر در تصمیم گیری دخیل بوده است، زمانی روستا به عنوان راه حل و زمانی به عنوان مساله نگاه شده است.

وی با اشاره به اینکه روستا به عنوان راه حل در نظر گرفته شده بود، اظهار داشت: در سال های نخست پس از انقلاب وقتی خودکفایی به عنوان شعار و جهت گیری اصلی اقتصاد کشور مطرح شد به ویژه در زمان جنگ تحمیلی روستا به مثابه راه حل بروز کرد.

وی ادامه داد: در آن زمان روستا تامین کننده امنیت غذایی و بخش مهمی از اشتغال و ضربه گیری برای مشکلات شهرها بود.

وی گفت: آن زمانی که روستا به عنوان راه حل در نظر گرفته می شد، کانون تجلی اقدامات انقلابی در راستای شعارهای انقلابی نیز بود. به طوری که محرومیت زدایی از روستا آغاز شد و وزارتخانه ای نظیر جهادسازندگی شکل گرفت.

ربیعی اظهار داشت: بهره برداران کشاورزی و صنایع روستایی و مهاجرت نسل جوان و تحصیلکرده به شهرها، تولیدات کشاورزی و مصنوعات روستایی مشاغل مرتبط را با چالش مواجه کرده است، عمران و توسعه روستایی به مثابه راهبردی با اهمیت برای تامین نیازهای اساسی و بستر ارتقای امنیت غذایی تلقی می شود.

به گفته وزیر کار، هم اکنون بیش از 38 درصد از جمعیت کشور در 68 هزار روستا ساکن هستند اما معضل کار و کارآفرینی به مهمترین چالش آنان تبدیل شده است.

وی تاکید کرد: تصور کلی من بر این است که نگاه روستا به مثابه راه حل توام با شیوه ای از تصمیم گیری بود که در نهایت روستا به مثابه مساله منتهی شد.

وی بیان داشت: روستا کانون کشاورزی است و با همان رویکرد روستا به مثابه راه حل انتظار داشتیم که روستاها تامین کننده امنیت غذایی و بخش قابل توجهی از اشتغال باشند.

ربیعی ادامه داد: اما وضعیت فعلی چنین دورنمایی را مشخص نمی کند، نوع کشاورزی ما که متکی به بهره برداری غیر اصولی از منابع طبیعی، آب، خاک، مرتع و جنگل است بشدت به نهاده هایی نظیر کود و سم وابسته شده، بهره وری را کاهش داده است.

وی با اشاره به بحران محیط زیست آب و خاک، گفت: بالغ بر 90 درصد از آب کشور در بخش کشاورزی مصرف می شود که سهم 13 درصدی در تولید ناخالص داخلی دارد. در زمینه فرسایش خاک هم رتبه نخست جهان را داریم که نوع بهره برداری از منابع آبی، کشاورزی و تخریب جنگل ها و مراتع سهم بسزایی در آن دارد.

به گفته ربیعی کاهش سطح امنیت غذایی موجب شده با توجه به میزان منابع آب و خاکی که صرف کشاورزی شده انتظار می رفت که سطح مناسبی از امنیت غذایی فراهم شود اما امنیت غذایی حدود 60 درصد است.

وی تاکید کرد: یارانه های مختلفی در نهاده های کشاورزی می پردازیم. روستا به طور اساسی هزینه قابل توجهی برای آب به ویژه آب های زیرزمینی نمی پردازد، ضمن آنکه برای برق کشاورزی، سوخت، ماشین آلات، کود و سم و برخی موارد دیگر نیز یارانه دریافت می کند و در حالی که کشاورزی روستایی وابسته به یارانه های دولتی است قادر به تامین شغل برای 106 هزار فارغ التحصیل رشته کشاورزی نیست.

ربیعی معتقد است: کشاورزی روستایی در یکپارچه سازی اراضی آبیاری مشارکتی و ارتقا بهره برداری از بهبود فناوری ناکام بوده است.

وی تاکید کرد: اقدامات صورت گرفته در حوزه کشاورزی خاصیت هدایت کننده نداشته و به عبارتی هدایت به سوی افزایش بهره وری رخ نداده است.