پیشگیری موثر با مشارکت اجتماعی

سیدجواد حسینی رئیس سازمان بهزیستی کشور در همایش منطقه‌ای «پیشگیری؛ تحلیل وضعیت کنونی، راهبردها، دستاوردها، چالش‌ها و مسیر آینده» که به میزبانی اداره‌کل بهزیستی خراسان رضوی برگزار شد، گفت: کارآمدی سیاست‌های اجتماعی بدون تصمیم‌گیری دانش‌بنیان و مشارکت‌محور امکان‌پذیر نیست.

حسینی با اشاره به چالش‌های نظام مداخله اجتماعی اظهار کرد: فاصله میان ایده، تصمیم و اجرا به یکی از مسائل اصلی در سیاست‌های اجتماعی تبدیل شده است و در صورت نبود پیوند مؤثر میان دانش، تجربه میدانی و مشارکت شبکه اجرایی دستیابی به اثربخشی واقعی امکان‌پذیر نخواهد بود.

وی با اشاره به برگزاری این نشست‌ها در قالب قطب‌بندی منطقه‌ای افزود: اجرای رویکرد منطقه‌محور پاسخی به محدودیت‌های تصمیم‌گیری متمرکز و فاصله گرفتن سیاست‌ها از واقعیت‌های میدانی است. به گفته او، بررسی مسائل مشترک هر منطقه با مشارکت استان‌ها، زمینه‌ای فراهم می‌کند تا تصمیم‌ها متناسب با شرایط اجتماعی و اجرایی هر منطقه اتخاذ شود و جمع‌بندی این گفت‌و‌گو‌ها به‌عنوان پشتوانه تصمیم‌گیری در سطح ملی مورد استفاده قرار گیرد.

مشارکت نهاد‌های محلی در پیشگیری ضروری است

رئیس سازمان بهزیستی کشور با تأکید بر اینکه پیشگیری نباید صرفاً به مجموعه‌ای از برنامه‌های اداری تقلیل داده شود، تصریح کرد: پیشگیری اثربخش نیازمند یک مدل روشن و قابل اجراست که از یک‌سو بر دانش و شواهد معتبر تکیه داشته باشد و از سوی دیگر مشارکت واقعی شبکه اجرایی، نهاد‌های محلی و ظرفیت‌های اجتماعی را در فرایند اجرا تضمین کند.

حسینی با اشاره به شکاف موجود میان سیاست‌گذاری، اجرا و پاسخ‌گویی متذکر شد: بسیاری از تصمیم‌ها در مرحله ابلاغ متوقف می‌شوند و به دلیل نبود سازوکار‌های مشخص برای اجرا، ارزیابی و پاسخ‌گویی، اثر اجتماعی مورد انتظار را ایجاد نمی‌کنند. به گفته وی، کاهش این فاصله مستلزم اصلاح فرایند تصمیم‌گیری و توجه همزمان به اجرا و سنجش اثربخشی است.

به گزارش بهزیستی، وی همچنین با اشاره به چالش «تبدیل ایده به پدیده» خاطرنشان کرد: مسئله امروز نظام اجتماعی، کمبود ایده یا برنامه نیست بلکه ناتوانی در تبدیل سیاست‌ها به اقدام مؤثر است. چالشی که ریشه آن را باید در ضعف سازوکار‌های اجرایی، بهره‌وری پایین و محدود بودن مشارکت در نظام تصمیم‌گیری جست‌و‌جو کرد.

رئیس سازمان بهزیستی کشور در پایان تأکید کرد: پیشگیری اثربخش زمانی محقق می‌شود که تصمیم‌ها به‌صورت همزمان بر دانش معتبر، مشارکت واقعی و شناخت دقیق از شرایط اجتماعی استوار باشند و این مؤلفه‌ها از مرحله طراحی تا اجرا و ارزیابی، به‌شکلی منسجم و پیوسته دنبال شوند.

انتهای پیام/