کریستال زمان با فوم و صدا ساخته شد!

محققان دانشگاه نیویورک (NYU) موفق شدند نوعی حالت عجیب ماده موسوم به کریستال زمان را به روشی بسیار ساده و کلاسیک ایجاد کنند؛ تنها با استفاده از بلندگو و فوم پلی‌استایرن. این دستاورد نه‌تنها نمونه‌ای شفاف و قابل مشاهده از کریستال زمان کلاسیک به شمار می‌آید بلکه بستری عالی برای مطالعه تعاملات غیرمتقارن در مقیاس ماکروسکوپی فراهم می‌کند؛ جایی که ذرات از طریق امواج صوتی پراکنده به جای نیرو‌های متقابل مستقیم با یکدیگر تعامل دارند.

دیوید گریر، فیزیک‌دان NYU در این باره می‌گوید: کریستال‌های زمان بسیار شگفت‌انگیز هستند نه تنها به دلیل کاربرد‌های بالقوه‌شان بلکه به خاطر اینکه بسیار عجیب و پیچیده به نظر می‌رسند. سیستم ما قابل توجه است زیرا فوق‌العاده ساده است.

کریستال‌های زمان که برای نخستین بار در سال ۲۰۱۲ پیش‌بینی شدند رفتاری عجیب‌تر از نامشان دارند. برخلاف کریستال‌های معمولی مانند کوارتز یا الماس که ساختار اتمی‌شان در فضا تکرار می‌شود کریستال زمان الگوی تکرارشونده‌ای در زمان ایجاد می‌کند. این الگو بدون نیاز به محرک خارجی یا ساعت دوره‌ای نوسان می‌کند و با تعامل ذرات، فرکانس مشخص خود را پیدا می‌کند.

اکثر کریستال‌های زمان آزمایشگاهی، سیستم‌های کوانتومی هستند و بر پایه حالت‌های درهم‌تنیده عمل می‌کنند اما گریر و همکارانش، میرل و لیلا الیوت، نوع کلاسیک آن را تقریبا به طور تصادفی کشف کردند.

در این آزمایش آنها از ذرات ریز پلی‌استایرن استفاده کردند که تنها چند میلی‌متر قطر دارند. این ذرات سبک هستند و با امواج صوتی می‌توان آنها را معلق نگه داشت، اما ساختارشان آن‌قدر محکم است که در برابر نیرو‌های آکوستیک شکل خود را حفظ کنند. تنوع کمی در اندازه و شکل این ذرات نیز برای مطالعه تعاملات غیرمتقارن ضروری است.

در مرحله نخست یک آرایه بلندگو برای تولید موج ایستاده صوتی تنظیم شد؛ موجی متوازن و بدون ریتم تحمیلی. سپس ذرات وارد میدان صوتی شدند و باعث پراکندگی موج‌ها شدند. همان‌طور که میرل توضیح می‌دهد: امواج صوتی می‌توانند نیرو بر ذرات اعمال کنند؛ درست مثل امواج روی سطح یک برکه که برگ شناور را حرکت می‌دهند. با ایجاد یک میدان صوتی ایستاده می‌توانیم اجسام را در برابر گرانش معلق نگه داریم.

هر ذره از طریق موج پراکنده شده خود با دیگری تعامل می‌کند. ذره بزرگ‌تر اختلال بیشتری ایجاد می‌کند و نیروی بیشتری بر ذره کوچک‌تر وارد می‌کند؛ این همان چیزی است که به آن تعامل غیرمتقارن گفته می‌شود.

محققان دریافتند وقتی شرایط دقیقا مناسب باشد تعامل میان دو ذره باعث می‌شود الگوی نوسانی در زمان ایجاد شود بدون اینکه هیچ محرک خارجی وارد شود. این الگوی نوسانی می‌تواند ساعت‌ها پایدار بماند و به حالت ثابتی برسد نه یک نوسان گذرا. جالب این‌که تنها با دو ذره کوچک‌ترین سیستم ممکن که می‌تواند به شکل کریستال زمان رفتار کند، ایجاد می‌شود.

اگرچه هنوز کاربرد عملی مستقیمی برای این کریستال زمان ساده وجود ندارد اما این یافته‌ها می‌تواند مسیر مطالعات بیشتر را هموار کند. به‌عنوان مثال برخی سیستم‌های زیستی در بدن ما تعاملات غیرمتقارن دارند و این موضوع سوالاتی جالب درباره ارتباط احتمالی این پدیده‌ها با فرآیند‌های زیستی ایجاد می‌کند.

این پژوهش همچنین نشان می‌دهد که برای بررسی برخی رفتار‌های عجیب دنیای فیزیکی نیازی به تجهیزات پیچیده و گران‌قیمت نیست و گاهی می‌توان با فوم و یک ساب‌ووفر به نتایج شگفت‌انگیز رسید.

نتایج این مطالعه در نشریه Physical Review Letters منتشر شده است.

انتهای پیام/