آغاز ویژه برنامه‌های گرامیداشت دهه کرامت با گلباران حرم امام رضا(ع)

به گزارش خبرگزاری برنا از خراسان رضوی، هم‌زمان با فرارسیدن نخستین روز ماه ذی القعده، سالروز میلاد باسعادت حضرت فاطمه معصومه (س)، فضای حرم مطهر امام رضا (ع) غرق در عطر و رنگ گل‌ها می‌شود.

 این آیین که هر ساله با حضور زائران، خادمان و عاشقان اهل‌بیت (ع) برگزار می‌شود، جلوه‌ای از ارادت و مهر مردم به خاندان پیامبر (ص) را به نمایش می‌گذارد.

حرم مطهر از ساعات اولیه صبح با چیدمانی تازه از گل‌های طبیعی آذین می‌شود. گلدان‌های رنگارنگ، حلقه‌های گل و شمعدانی‌هایی که در گوشه‌گوشه‌ رواق‌ها و صحن‌ها قرار می‌گیرند، جلوه‌ای متفاوت به بارگاه منور رضوی می‌بخشند و حال‌ و هوایی معنوی ایجاد می‌کنند.

خادمان بارگاه ملکوتی امام رضا (ع) در این روز مقدس با لباس‌های آراسته، شاخه‌های گل را میان زائران توزیع می‌کنند. این کار نماد تقسیم شادی میلاد حضرت معصومه (س) است؛ بانویی که وجود مبارکش آمیخته با مهربانی، کرامت و پاکی بود.

در این روز، زائران از شهرها و کشورهای مختلف خود را به مشهد می‌رسانند تا در این مراسم روحانی مشارکت کنند. بسیاری از آنها گل‌هایی را که به همراه آورده‌اند، به نشانه ارادت تقدیم ضریح مطهر می‌کنند.

صحن که پر از نور می‌شود، خادمان گل‌ها را میان مردم پخش می‌کنند. بعضی‌ها گل را روی قلبشان می‌گذارند، بعضی‌ها آرام‌بخش دعاهایشان می‌کنند و بعضی‌ها هم بی‌آن که چیزی بگویند، تنها لبخند می‌زنند. یک شاخه گل، اما انگار هزاران حرف ناگفته را با خود دارد.

در آیین گلباران، فرازهایی از مدایح اهل‌بیت (ع) و زیارتنامه حضرت معصومه (س) خوانده می‌شود. این لحظات برای بسیاری از زائران فرصتی است تا دعاهای خود را با حال و هوایی معنوی‌تر زمزمه کنند و دل‌هایشان را به بارگاه الهی نزدیک‌تر احساس کنند.

در لحظه‌ای که مداح، زیارتنامه حضرت معصومه (س) را می‌خواند، صدا در صحن‌ها می‌پیچد و دل‌ها نرم می‌شوند. انگار همه یک‌دل شده‌اند، همه مشتاق نگاهی از دختر موسی‌بن‌جعفر (ع)، آن بانوی کریمه که نامش خودش شفاست.

صلوات‌ها یکی‌یکی بالا می‌روند و با نسیم در هم می‌آمیزند. عطر گل محمدی، فضای حرم را به مشامی از بهشت تبدیل می‌کند. چشم‌هایی که می‌درخشند، دست‌هایی که به آسمان بلند شده‌اند و دل‌هایی که آرام شده‌اند همه نشان می‌دهد این گلباران فقط یک مراسم نیست، یک حال خوب است، یک تولد دوباره.

صحن پیامبر اعظم، صحن آزادی و دیگر فضاهای حرم، شاهد اجتماع پرشور دخترانی است که هر کدام با نیتی گرد آمده‌اند. این گردهمایی در عین سادگی، زیبایی خاصی دارد و جلوه‌ای از وحدت دل‌هاست.

دخترها از هر طرف آمده‌اند؛ پیاده، با نذر، با دل‌هایی که شاید ماه‌ها منتظر چنین لحظه‌ای بوده‌اند. برخی با چشم‌های نمناک نزدیک ضریح می‌رسند و گلشان را آرام تقدیم می‌کنند. اینجا هیچ‌کس غریبه نیست، همه در سایه امام مهربانی‌ها خواهرند.

حضور کودکان به این آیین شور دیگری می‌دهد. بسیاری از آنها با گل‌هایی در دست و لباس‌های مناسب جشن، همراه خانواده‌های خود در مراسم شرکت می‌کنند. این حضور، یادآور انتقال محبت اهل‌بیت (ع) از نسلی به نسل دیگر است.

فضای حرم در لحظات گلباران، آمیخته با عطر گل‌های محمدی، یاس و نرگس می‌شود. این عطرها، همراه با صدای دلنشین صلوات‌های پی‌درپی مردم، فضای بارگاه را به محفل انس و معنویت تبدیل می‌کند.

گل‌ها، صحن را شبیه باغی آسمانی کرده‌اند. گلبرگ‌هایی که آرام روی زمین می‌نشینند، مثل بارانی از رحمتند. هر قدمی که زائران برمی‌دارند، روی نرمیِ گل‌هاست؛ گویی زمین هم امروز نذر کرده است.

گلباران حرم مطهر امام رضا (ع) در اول ذی القعده، تنها یک آیین ظاهری نیست؛ بلکه فرصتی برای تجدید عهد با آموزه‌های اخلاقی و معنوی حضرت فاطمه معصومه (س) است و یادآوری لطافت و نجابت شخصیت ایشان انگیزه‌ای برای پاک‌سازی دل‌ها و نوسازی ایمان به شمار می‌آید.

این مراسم زیبا با دعای پایانی و توزیع شربت و شیرینی میان زائران پایان می‌یابد، اما اثرات معنوی آن در دل عاشقان باقی می‌ماند. گلباران حرم، نمادی از عشق مردم به اهل‌بیت (ع) و فرصتی برای شروعی دوباره با امید، آرامش و توکل است.

امروز، آغاز دهه کرامت است، یاد حضرت معصومه (س) مثل نسیمی لطیف از کنار دل‌ها می‌گذرد و یادآور می‌شود که پاکی، مهربانی و کرامت هنوز زنده‌اند. زائران می‌آیند تا دلشان را از غبار روزها بتکانند و با دستی پر از نور و آرامش، از این حرم بیرون بروند.

هنگامی که مراسم پایان می‌یابد، لبخندی آرام روی لب‌ها می‌ماند. اما چیزی که از همه بیشتر باقی می‌ماند، آرامش عمیقی است که در دل‌ها نشسته، احساسی شبیه باران. گلباران حرم، یادگاری است از عشقی که هرگز کم نمی‌شود و هر سال در اول ذی القعده دوباره شکوفه می‌دهد.