زنگ خطر جدی برای فوتبال ایران؛ قحطی مدافعان میانی چپپا!
به گزارش خبرنگار ورزشی برنا، کمبود مدافعان میانی چپپا در فوتبال ایران به یک مشکل جدی و قابلتوجه تبدیل شده و این موضوع تنها مختص فوتبال ما نیست؛ در سطح جهان نیز تیمهای بزرگ با چنین چالشی روبهرو هستند. نمونه روشن آن، تصمیم هانسی فلیک برای استفاده از جراد مارتین که پست تخصصیاش دفاع چپ است در قلب خط دفاعی برای بهرهگیری از پای چپ او در جریان بازیسازی است.
همین وضعیت را در مورد داوید آلابا هم دیدهایم؛ بازیکنی که سالها بهعنوان یکی از بهترین دفاعهای چپ دنیا شناخته میشد اما با نظر گواردیولا و سپس آنچلوتی، به دفاع وسط منتقل شد تا از توان بازیسازیاش با پای چپ بهتر استفاده شود. این تغییرات نشان میدهد که تیمها برای داشتن یک دفاع وسط چپپا حاضرند ساختار دفاعی خود را بازطراحی کنند.
در فوتبال ایران نیز این کمبود بهشدت احساس میشود. در حال حاضر حسین ابرقوئی و علی نعمتی از معدود مدافعان میانی چپپا هستند که در سطح لیگ برتر بازی میکنند و بسیاری از تیمها اساسا مدافع میانی تخصصی با پای چپ در اختیار ندارند. این خلأ مستقیم بر کیفیت بازیسازی از عقب زمین تأثیر میگذارد و باعث میشود تیمها از وجود یک مدافع با پای موافق در سمت چپ خط دفاع محروم بمانند.
در سالهای گذشته نیز مربیان برای جبران این ضعف، مجبور به استفاده از بازیکنان غیرتخصصی شدهاند. امید نورافکن به دلیل چپپا بودن در تیم ملی امید در قلب دفاع به میدان رفت. آرمین سهرابیان در دوره شفر از دفاع چپ به دفاع میانی منتقل شد و چنین روندی برای بازیکنانی مانند شایان مصلح در گلگهر و ذوبآهن نیز تکرار شده است. حتی امید روانخواه هم در تیم امید همین کار را با فرین معامله گری انجام داد و از این مدافع چپ در دفاع میانی استفاده کرد.
این تغییر پستها اگرچه در کوتاهمدت بخشی از مشکل را حل میکنند، اما هرگز جای یک مدافع میانی چپپای تخصصی را نمیگیرند. به همین دلیل مربیان ناچارند از یک مدافع راستپا در سمت چپ دفاع استفاده کنند یا بازیکنان کناری و هافبکهای دفاعی چپپا را به عنوان مدافع وسط به کار بگیرند.
چنین شرایطی نشاندهنده کمبود عمیق بازیکن در این پست کلیدی است و باعث میشود تیمها نتوانند سیستم بازیسازی مطلوب خود را پیاده کنند. نقش یک مدافع میانی چپپا در شروع حمله، تغییر مسیر توپ و ایجاد تعادل در خط دفاع بسیار مهم است و نبود او ریسک اشتباهات ساختاری را افزایش میدهد.
با توجه به این وضعیت، باشگاهها باید در ردههای پایه حساسیت بیشتری نسبت به این نوع بازیکنان داشته باشند. هر تیمی که یک دفاع وسط چپپا پرورش میدهد باید با دقت و سرمایهگذاری کامل او را حفظ کند، زیرا در آینده نزدیک ارزش این بازیکنان چندین برابر خواهد شد و میتوانند نقشی تعیینکننده در کیفیت تاکتیکی تیمها ایفا کنند.
سعید میرزائیان
انتهای پیام/
