از بدرقه «ایرج» تا بازگشت صحنهها؛ موسیقی ایران میان سوگ، افتخار و انتظار
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛ هفته گذشته برای موسیقی ایران، هفتهای پرحادثه بود؛ از وداع با یکی از ماندگارترین صداهای موسیقی ایرانی و افتخارآفرینی دو هنرمند در آکادمی گرمی گرفته تا دیپلماسی فرهنگی محسن شریفیان در ژاپن، رونمایی از آثار و کنسرتهای تازه و آغاز دوباره فعالیتهای صحنهای پس از پایان ایام محرم و صفر.
در این میان، لغو یک اجرای موسیقی نیز نشان داد که فضای اجراهای زنده همچنان با چالشهایی روبهرو است.
هفتهای که با سوگ آغاز شد
مهمترین اتفاق روزهای گذشته، درگذشت حسین خواجهامیری (ایرج)، خواننده نامدار موسیقی ایرانی بود؛ هنرمندی که بسیاری او را یکی از شاخصترین صداهای موسیقی دستگاهی و آواز ایران میدانستند.
اث پس از ماهها تحمل بیماری، در ۹۴ سالگی چشم از جهان فروبست و جامعه موسیقی را در اندوهی عمیق فرو برد. مراسم تشییع پیکر این هنرمند نیز با حضور اهالی فرهنگ و موسیقی برگزار شد تا پرونده یکی از ماندگارترین صداهای تاریخ موسیقی ایران بسته شود. صدایی که آثارش همچنان در حافظه شنیداری چند نسل باقی خواهد ماند.
افتخاری جهانی برای موسیقی ایران
در کنار این فقدان، عضویت سهراب پورناظری و احسان مطوری در آکادمی موسیقی گرمی، یکی از مهمترین خبرهای بینالمللی موسیقی ایران بود.
ورود این دو آهنگساز و نوازنده به جمع اعضای Recording Academy، نشاندهنده پررنگتر شدن حضور موسیقیدانان ایرانی در عرصه جهانی است.
پورناظری طی سالهای گذشته با پروژههای بینالمللی و تلفیق موسیقی ایرانی با قالبهای نوین شناخته شده و مطوری نیز با همکاریهای گسترده با هنرمندان بینالمللی توانسته جایگاهی فراتر از مرزهای ایران پیدا کند.
پیام تبریک علیاکبر شکارچی به سهراب پورناظری نیز بازتاب گستردهای داشت و این اتفاق را «طلوع صبحی تازه در آسمان موسیقی ایران» توصیف کرد.
دیپلماسی فرهنگی با نوای نیانبان
در روزهایی که جهان هشتادمین سالگرد بمباران اتمی هیروشیما را گرامی میداشت، محسن شریفیان با اجرای موسیقی در پارک صلح هیروشیما، بار دیگر نقش موسیقی را بهعنوان زبان مشترک ملتها یادآور شد.
اجرای نیانبان در کنار سازهای سنتی ژاپنی و اجرای مشترک با هنرمندان این کشور، تنها یک برنامه موسیقایی نبود بلکه تلاشی برای معرفی فرهنگ جنوب ایران و انتقال پیام صلح و همزیستی از مسیر هنر محسوب میشد. این حضور را میتوان یکی از نمونههای موفق دیپلماسی فرهنگی ایران در عرصه موسیقی دانست؛ جایی که یک ساز بومی ایرانی، روایتگر گفتوگوی فرهنگی میان دو ملت شد.
فصل تازه اجراها پس از محرم و صفر
با پایان یافتن ایام محرم و صفر، بار دیگر فضای موسیقی کشور به سمت ازسرگیری اجراهای زنده حرکت کرده است. انتشار قطعه تازه علیرضا قربانی با عنوان «گلهای بارانخورده» که مقدمهای بر ادامه تور کنسرت «ایرانم» است، یکی از نخستین نشانههای این بازگشت بود.
از سوی دیگر، تمدید اجرای سمفونی «خسوف» با اجرای ارکستر سمفونیک تهران، آغاز بلیتفروشی پروژه تازه علی قمصری با عنوان «آنچه نگذشت...» و اعلام برنامههای جدید اجرا در تهران، نشان میدهد تقویم موسیقی کشور آرامآرام دوباره در حال پر شدن است.
با این حال، آنچه در هفتههای آینده اهمیت بیشتری خواهد داشت، تنوع ژانرها و گستردگی اجراهاست. اینکه آیا علاوه بر موسیقی سنتی و کلاسیک، دیگر گونههای موسیقی نیز فرصت حضور مستمر روی صحنه را پیدا خواهند کرد یا خیر.
رقابت تازه در شبکه نمایش خانگی
همزمان با رونق دوباره فعالیتهای موسیقایی، شبکه نمایش خانگی نیز میزبان پروژهای تازه شده است. رئالیتیشوی «صحنه» با اجرای فرزاد فرزین و حضور جمعی از خوانندگان، نوازندگان، بازیگران و فعالان موسیقی در مقام داور، خود را به عنوان یکی از بزرگترین پروژههای استعدادیابی موسیقی معرفی کرده است.
حضور چهرههایی از حوزههای مختلف هنر در کنار موسیقی، نشان میدهد تولیدکنندگان این برنامه تلاش کردهاند مخاطبان گستردهتری را جذب کنند و سهم بیشتری از بازار برنامههای سرگرمی را به دست آورند.
موسیقی؛ میان امید و چالش
مجموع اتفاقات هفته گذشته نشان میدهد موسیقی ایران این روزها همزمان چند مسیر متفاوت را تجربه میکند؛ از سوگواری برای از دست دادن بزرگان گرفته تا کسب اعتبار جهانی، گسترش تعاملات فرهنگی، انتشار آثار تازه و بازگشت تدریجی اجراهای زنده.
اما در کنار این امیدها، همچنان نشانههایی از بیثباتی در حوزه اجراها دیده میشود؛ موضوعی که آخرین نمونه آن، لغو سه اجرای میلاد درخشانی در روزهای ۲۵ تا ۲۷ مرداد بود. این نوازنده و آهنگساز با اعلام خبر لغو کنسرت خود، تاکید کرد که اگرچه اجرای این سه شب برگزار نخواهد شد، اما موسیقی و صدای هنرمندان خاموش نمیشود و این مسیر در زمانی دیگر ادامه خواهد یافت.
لغو این اجرا، در شرایطی که فضای موسیقی کشور پس از وقفهای چند هفتهای در آستانه بازگشت به روال عادی قرار گرفته، یادآور این واقعیت است که رونق دوباره صحنههای موسیقی، همچنان نیازمند ثبات و برنامهریزی بیشتری است؛ مطالبهای که هم هنرمندان و هم مخاطبان، چشمانتظار تحقق آن هستند.
انتهای پیام/
