نگرانی برای تامین روغن خوراکی وجود ندارد/نسخه انجمن روغن، برای بقای واحدهای کوچک در روزهای جنگ

به گزارش برنا؛ سیامک ربیعی، دبیر انجمن روغن و چربی‌های خوراکی از میزان تاب‌آوری کشور تحت تأثیر محدودیت‌های ایجادشده جهت تأمین و تولید انواع مختلف روغن خوراکی می‌گوید و به دلایل فوق الذکر ضمن تقدیر از زحمات متعدد برای واردات روغن نسبت به تولید محصولات با کیفیت پایین هشدار می‌دهد.

ربیعی در خصوص شرایط فعلی تأمین روغن گفت: در وضعیت فعلی، روغن‌های آفتاب و تا حدودی سویا و کلزا و همچنین بخشی از دانه سویا از شمال کشور تأمین می‌شود. در جنوب کشور نیز پیش از محاصره دریایی، روغن‌هایی مانند پالم را از بندر امام وارد کرده‌ایم، اما در حال حاضر، واردات از این مسیر به سختی امکان‌پذیر است. البته در همان فاصله شرایط جنگی، دو کشتی توانستند یک محموله ۴۵ هزار تنی و یک محموله ۲۰ هزار تنی روغن پالم وارد کشور شوند.

وی در ادامه تصریح کرد: در حال حاضر به جهت شرایط ناشی از محدویت‌های ایجاد شده در منطقه جنوب کشور، امکان ورود روغن پالم به کشور وجود ندارد؛ مگر تعداد محدودی که به‌صورت فلکسی تانک از بندر مرسین ترکیه و سپس از آنجا با کامیون وارد کشور شود. البته این روش نسبت به روش قبلی نیز هزینه بالاتری در پی خواهد داشت؛ لذا در صورت استمرار این شرایط، در تأمین روغن پالم که در بخشی روغن‌های صنف و صنعت جهت تهیه انواع روغن‌های مختلف شیرینی شکلات و چیپس و اسنک با مشکل مواجه خواهد شد.

تبعات استمرار شرایط جنگ بر صنایع غذایی کشور؛ چه بخش‌هایی آسیب می‌بینند؟

دبیر انجمن روغن و چربی‌های خوراکی کشور در پاسخ به این پرسش که آسیب‌پذیرترین بخش‌های صنعت کدام هستند، اظهار کرد: در حوزه صنف و صنعت، بخش سس‌ها که از روغن سویا یا آفتابگردان استفاده می‌کنند، تحت تأثیر زیادی قرار نمی‌گیرد؛ اما صنایعی که از روغن‌های خانواده پالم برای بخش شورتنینگ‌ها یا روغن‌های خوراکی مربوط به بخش تهیه شیرینی و شکلات، بیشتر تحت تأثیر این شرایط قرار گرفته‌اند. در بخش روغن خام سویا نیز باید اشاره کنم این روغن از دانه سویا وارداتی نیز تامین می‌ شود. البته ناگفته نماند با تلاش‌های مستمر در بندر چابهار واردات نهاده به شرایط فعلی کمک شایانی کرده است؛ بنابراین با یک نگاه اجمالی در خصوص محدودیت تامین روغن خام پالم در دسته روغن‌های خانوار و دسته روغن‌های مورد مصرف بخش سس، کنسرو و گوشت تاثیر کمتر، اما در دسته روغن‌های شیرینی، شکلات، چیپس و اسنک تاثیر بیشتری را شاهد خواهیم بود.

با عنایت به موارد اشاره شده در حال حاضر در خصوص روغن‌های آفتاب، سویا، کلزا که تامین آن را از شمال کشور و کشور‌های همسایه ترکیه صورت می‌گیرد نگرانی کمتری وجود داشته، اما روغن پالم که باید از جنوب وارد شود با محدویت مواجه شده است.

وی با اشاره به اینکه امیدواریم به‌زودی کشتی‌ها حامل روغن پالم امکان حمل مجدد از مالزی و ورود به بنادر جنوب میسر شود. چنین به نظر می‌رسد با ۶۵ هزار تن روغنی که وارد شد، ما تا یک ماه آینده نیز مشکلی در این زمینه نداشته باشیم.

مدیریت محدودیت‌ها در صنعت روغن

دبیر انجمن روغن و چربی‌های خوراکی کشور در پاسخ به این پرسش آیا تشکل‌های روغن برای حمایت از واحد‌های کوچک‌تر اقدامی انجام داده‌اند، گفت: در حال حاضر واردکنندگان کالای اساسی خصوصاً روغن خام علاوه بر تامین نیاز کارخانجات خود امکان تامین برای شرکت‌های دیگر به خصوص واحد‌های کوچک‌تر را دارند؛ لذا این گونه کارخانجات که توان تامین آن را ندارند قادر خواهند بود از ظرفیت‌های واردکنندگان اشاره شده استفاده نمایند.

هشدار سلامت؛ افت کیفیت با بازگشت احتمالی ترانس بالا

دبیر انجمن روغن و چربی‌های کشور در پاسخ به این پرسش که اگر محاصره ادامه پیدا کند و با محدویت تامین برخی از روغن‌های خام نظیر پالم مواجه گردیم، بر کیفیت محصولات تولیدی چه تاثیری خواهد گذاشت، گفت: در صورتیکه بخواهیم برای تولیدی روغن‌های شورتنینگ مورد استفاده در صنف و صنعت بجای روغن پالم از دیگر روغن‌ها نظیر آفتابگردان و یا سویا استفاده نماییم، برای جامدسازی آن نیاز به انجام فرایند هیدروژناسیون خواهیم داشت که این اقدام باعث خواهد شد یکی از پارامتر‌های کیفی مهم نظیر ترانس روغن را بالاتر از حد مجاز داشته باشیم که عوارض نامطلوبی برای سلامتی مردم ایجاد خواهد کرد. قطعاً در این شرایط، تمام هزینه‌ها و زحمتی که در این سال‌ها برای تأمین روغن‌های کم ترانس و بدون ترانس کشیده شده است، از بین خواهد رفت.

قابل ذکر است به‌طور متوسط، از حدود کل ۱۵۰ هزار تن نیاز روغن خام کشور در ماه، حدود ۴۵ هزار تن، یعنی ۳۰ درصد از میزان مصرف روغن، از خانواده پالم است و اگر پالم به اندازه کافی وارد کشور نشود این بخش از صنعت که به این نوع روغن وابسته است، لطمه می‌بیند. ضمن اینکه مقدار روغن پالمی که از ترکیه وارد می‌کنیم نیز میزان قابل‌ملاحظه‌ای نیست؛ بنابراین به ناچار و در صورت استمرار این کمبود نگرانی کیفی اشاره شده برای سلامتی کشور ایجاد خواهد شد.

تغییر رفتار بازار پیش از حذف ارز ترجیحی

ربیعی در توضیح این موضوع که حذف ارز از بازار هم‌زمان با شروع جنگ در کشور اتفاق افتاد و این‌که آیا وضعیت جدید ایجادشده در بازار جا افتاده است یا خیر، یادآور شد: نیاز کشور به طور متوسط ۱۵۰ هزار تن در ماه است (که قبل آزادسازی نرخ متاسفانه تولید به بیش از ۲۰۰ هزار تن نیز رسید که حاکی از قاچاق بی رویه کالای اساسی از کشور بود). با متوسط تولید اشاره شده میزان تولید و توزیع سالانه کشور به یک میلیون و ۸۰۰ هزار تن می‌رسد. بر این اساس با آزاد سازی نرخ ارز، با قاچاق سالانه بالای ۴۵۰ هزار تا ۵۰۰ هزار تن در این حوزه انجام می‌شد، مقابله شده است؛ موضوعی که پیش از این، رقمی نزدیک به ۶۰۰ میلیون دلار ارز را از کشور خارج می‌کرد؛ لذا حذف ارز ترجیحی و آزاد سازی نرح آن بحث قاچاق بطور کلی منتفی کرده است.

تغییر قیمت‌ها حاصل از آزاد سازی ارز

وی  خاطرنشان کرد: در وضعیت فعلی، آنچه کارخانه‌ها و واردکنندگان را بیش از همیشه تحت تأثیر قرار می‌دهد، بحث هزینه‌ها و نقدینگی است. یک‌زمانی بر اساس مدل اعتبار اسنادی (LC) ما ۱۰ تا ۱۵ درصد یا حتی ۲۰ درصد از هزینه مواد اولیه را پیش از تحویل آن به شرکت‌ها می‌دادیم و بقیه مبالغ پس از تخلیه کشتی و در نهایت با تحویل مدارک کشتی، تسویه می‌شد، اما در حال حاضر پیش از بارگیری کشتی باید ۱۰۰ درصد مبلغ کالا را پرداخت کند، لذا امروز تأمین نقدینگی بزرگ‌ترین مشکل در تامین مواد اولیه وارداتی مورد نیاز کالای اساسی کشور است.

وی در پایان متذکر شد: علاوه بر فشار حاصله از کمبود نقدینگی فو الذکر متاسفانه بیش از ۱۵ ماه است که مطالبات مابه تفاوت ارزی یک میلیار یوروئی واردکنندگان روغن که پرداخت آن مصوب نیز شده بود همچنان پرداخت نشده است و فشار مضاعفی بر قدرت نقدینگی به بازرگانان و صنایع مرتبط وارد نموده است که می‌بایست هر چه سریعتر پرداخت شود.
انتهای پیام/