همان قانون هرمز؛ عبور ممنوع!
به گزارش برنا از اصفهان، گاهی یک مسابقه فوتبال، فراتر از نود دقیقه رقابت است. گاهی یک دروازهبان، فراتر از یک بازیکن ظاهر میشود و به نمادی از ایستادگی تبدیل میشود. شبی که ایران به آرامش، تمرکز و اطمینان نیاز داشت، علیرضا بیرانوند همان نقطه اتکایی بود که تیم ملی را از تلاطم لحظات دشوار عبور داد.
این روزها همه از تنگه هرمز سخن میگویند؛ گذرگاهی که اهمیت آن تنها در جغرافیا خلاصه نمیشود، بلکه به نمادی از اقتدار و کنترل بدل شده است. در همان شب، در گوشهای دیگر از میدان، دروازه ایران نیز حال و هوایی مشابه داشت. هر حملهای که به سمت آن روانه میشد، با پاسخی قاطع روبهرو میشد؛ انگار روی دروازه ایران تابلویی نصب شده بود با یک جمله کوتاه: «عبور ممنوع!»
بیرانوند سالهاست که از قاب یک دروازهبان صرف خارج شده است. او در لحظات حساس، نقش تکیهگاه تیم را بازی میکند؛ بازیکنی که حضورش به خط دفاع آرامش میدهد و به هواداران اطمینان. واکنشهای بهموقع، خروجهای مطمئن و تسلط بر محوطه جریمه، تصویری از دروازهبانی را به نمایش گذاشت که میدانست اهمیت این مسابقه فراتر از یک نتیجه معمولی است.
در فوتبال، همیشه گلزنان در مرکز توجه قرار میگیرند؛ اما برخی شبها متعلق به مردانی است که اجازه نمیدهند توپ از خط دروازه عبور کند. مردانی که شاید گل نزنند، اما سهمشان در پیروزی کمتر از گلزنان نیست. بیرانوند در چنین شبی، قهرمان بیسروصدای ایران بود؛ نگهبانی که دروازه را بست، بهترین بازیکن میدان شد و امید را باز نگه داشت!
انتهای پیام
