اراک یکپارچه در سوگ رهبر شهید؛ فریاد قصاص با پرچمهای سرخ
به گزارش خبرگزاری برنا از مرکزی، از نخستین ساعات امروز پنجشنبه، میدان شهدای اراک به دریایی خروشان از جمعیت بدل شد؛ مردمی با دیدهای اشکبار و دلهایی سرشار از غیرت، گرد هم آمدند تا با رهبر شهید والامقام، آیتالله سید علی خامنهای، وداعی دوباره کنند؛ وداعی که نه پایان راه، که آغازگر حماسهای تازه در مسیر انتقام خون پاک شهداست.
اما آنچه این آیین سوگواری را از هر مراسمی متمایز میکرد، انبوه پرچمهای سرخ رنگی بود که بر دستان مردم اراکی موج میزد. پرچمهایی که نه فقط نماد عزا، که فریادی رسا برای قصاص و خونخواهی شهدای جنگ رمضان بود. مردم اراک با این پرچمهای خونرنگ، پیامی روشن به دشمنان دادند که خون شهیدانشان هرگز پایمال نخواهد شد و انتقامشان، دیر یا زود، در خواهد رسید.
خیابانهای منتهی به میدان، از همان دمِ سحر، رنگ و بوی دیگری به خود گرفت. پیر و جوان، زن و مرد، کودک و کهنسال، با شوقی وصفناپذیر خود را به قلب شهر رساندند؛ برخی با پرچمهای سرخ بر دست و برخی با اشکهایی که حکایت از عهدی دوباره با خون شهدا داشت. چهره رهبر فقید انقلاب، در ذهنها نقش بسته بود؛ رهبری که برایشان نماد غیرت، شجاعت و ایستادگی در برابر ظلم بود.
مردم مؤمن و ولایتمدار اراک، در این آیین بدرقه، یکصدا فریاد زدند: «انتقام، انتقام، خونخواهی شهدای جنگ رمضان». این شعار نه از سر عادت، که از ژرفای وجود برمیخاست؛ چرا که آنها به خوبی میدانستند دشمنان چه بر سر این مرز و بوم آوردهاند و رهبر شهیدشان تا آخرین نفس در برابرشان ایستاد. امروز، نوبت قصاص است و اراکیها با پرچمهای سرخ خود، آمادهگی برای این راه پرشکوه را به نمایش گذاشتند.
فضای میدان، آکنده از شعارهای انقلابی بود که دیوارهای شهر را به لرزه درمیآورد. «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» در هم آمیخته بود با ندای «لبیک یا خامنهای» و فریادهای «یا زهرا(س)» که انتقام خون شهدا را از دشمنان طلب میکرد. در میان این هلهلههای آتشین، گریههای خاموش و اشکهای جاری، زبان گویاتری بود؛ مردم در سکوتی معنادار، با نگاههایی که حکایت از هزاران حرف ناگفته داشت، به رهبر شهید ادای احترام کردند و با هر قطره اشک، پیمانی دوباره برای ادامه راه او و انتقام خون یارانش بستند.
مداحان و ستایشگران خاندان عصمت و طهارت، با نوای سوزناک و حماسی خود، آتش عشق و غیرت را در دلها شعلهورتر کردند. مرثیههایی که در رثای این سید شهیدان و شهدای جنگ رمضان خوانده شد، چنان جانسوز بود که زمزمه «یا حسین(ع)» و «یا زهرا(س)» در هم آمیخت با نالههای فراق و فریادهای قصاص.
یکی از باشکوهترین لحظات این گردهمایی عظیم، حرکت دستهجمعی مردم از خیابان محسنی به سمت مصلی بیتالمقدس بود، آن هم از حدود ساعت ۱۰ و ۳۰ دقیقه. این راهپیمایی خودجوش، صحنهای کمنظیر از اتحاد و همدلی بود؛ صفی طولانی از انسانهایی که با یک قلب و یک زبان، بر تداوم راه رهبر شهید و انتقام خون شهدای جنگ رمضان تأکید میکردند. پرچمهای سرخ در این مسیر، چونان شعلههایی بر دوش جمعیت، افق شهر را سرخپوش کرده بود.
در طول مسیر، مردم با سردادن شعارهای حماسی، پیام روشنی به جهانیان مخابره کردند که انقلاب اسلامی نه با فقدان یک شخصیت، که با خون شهدا آبیتر شده و مسیر مقاومت، هر روز استوارتر از دیروز طی خواهد شد. آنها فریاد زدند که خون شهیدان، انتقاماش از دشمنان گرفته خواهد شد و پرچم سرخ قصاص، تا تحقق این وعده، بر زمین نخواهد افتاد.
آنچه در این وداع جانسوز، بیش از هر چیز به چشم میآمد، عمق ارادت مردم سرزمین آفتاب و استان مرکزی به رهبری بود که عمر خود را وقف عزت این آب و خاک کرد و امروز، با پرچمهای سرخ انتقام، عهدی دوباره با خون پاک شهدا بستند. آنها به خوبی میدانستند که ایران امروز، مدیون غیرت و شجاعت مردانی است که در سختترین روزها، از کیان کشور دفاع کردند و آیتالله سید علی خامنهای، یکی از برجستهترین چهرههای این افتخارآفرینی بود.
هنگام وداع، چهرهها خیس اشک بود، اما دلها پر از امید و عزم برای انتقام. مردم اراک، در سوگ رهبر شهید، نه برای شهادتش که برای زندگیبخش راهش و تحقق وعده قصاص خون شهدای جنگ رمضان سوگواری کردند؛ راهی که جز سربلندی، عزت و آزادگی برای ایران به ارمغان نیاورد. آنها امروز با این حضور باشکوه و پرچمهای سرخ خود، ثابت کردند که پیمانشان با ولایت و خون شهدا، تا همیشه تاریخ استوار و انقلابوار خواهد ماند و خورشید عشق به این شهید بزرگوار، هیچگاه در قلبهایشان غروب نخواهد کرد.
نظیر این آیین معنوی در بیش از ۷۰ نقطه استان مرکزی برگزار شد و مردم استان با خروش خود عشق و ارادت خود را به پیر و مراد خود به منصه ظهور گذاشتند و با پرچمهای سرخ قصاص، پیام وفاداری و طلب انتقام خود را به جهانیان مخابره کردند.
