نیاز به سیاستگذاری و بهبود شرایط محیطی ترویج تغذیه با شیر مادر
به گزارش خبرگزاری برنا از قم، منصوره رنگرز جدی، دانشجوی دکترای آموزش بهداشت و ارتقای سلامت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با اشاره به نتایج یک بررسی تطبیقی میگوید: ارتقای پایدار تغذیه با شیر مادر، تنها با توصیههای پزشکی محقق نمیشود و نیازمند سیاستگذاری ملی، حمایت اجتماعی، محیطهای کاری مناسب و بازطراحی خدمات سلامت است.
وی همچنین با اشاره به اهمیت تغذیه با شیر مادر در ارتقای سلامت عمومی، اظهار کرد: تغذیه با شیر مادر یکی از مؤثرترین و کمهزینهترین مداخلات برای ارتقای سلامت مادر و کودک به شمار میرود. شواهد علمی نیز نشان داده است که تغذیه انحصاری با شیر مادر در شش ماه نخست زندگی میتواند خطر ابتلا به بیماریهای عفونی، سوءتغذیه و برخی بیماریهای مزمن در سالهای بعد را کاهش دهد و در عین حال از تحمیل هزینههای قابل توجه به خانوادهها و نظام سلامت جلوگیری کند. امروز تغذیه با شیر مادر تنها یک انتخاب فردی یا خانوادگی تلقی نمیشود، بلکه بهعنوان شاخصی مهم از توسعه اجتماعی، عدالت در سلامت و میزان اثربخشی نظامهای حمایتی کشورها شناخته میشود.
در این راستا با اشاره به اهداف بینالمللی در این حوزه ادامه داد: بر اساس اهداف سازمان جهانی بهداشت و یونیسف، کشورها باید نرخ تغذیه انحصاری با شیر مادر را تا سال ۲۰۲۵ به حداقل ۵۰ درصد و تا سال ۲۰۳۰ به ۷۰ درصد برسانند. ایشان درباره وضعیت ایران گفت: در ایران، بر اساس گزارشهای ملی، نرخ تغذیه انحصاری با شیر مادر حدود ۵۳ تا ۵۵ درصد برآورد میشود.
وی افزود: شواهد و تجربه کشورها نشان میدهد اتکای صرف به توصیههای پزشکی برای افزایش پایدار نرخ شیردهی کافی نیست. تجربه کشورها نشان میدهد تحقق این اهداف تنها از مسیر آموزش مادران یا توصیه به تغذیه با شیر مادر در مراکز بهداشتی درمانی ممکن نیست، بلکه نیازمند مجموعهای از سیاستهای هماهنگ در حوزههای قانونگذاری، محیط کار، خدمات سلامت، رسانه و حمایت اجتماعی است. ترویج تغذیه با شیر مادر در ایران با چالشهایی مانند اجرای ناقص قوانین حمایتی، دشواریهای مربوط به مرخصی زایمان، تبلیغات مستقیم و غیرمستقیم جانشینهای شیر مادر و کمبود مشاوران تخصصی شیردهی، مواجه است که مانع از تقویت پایدار این شاخص شده است. حمایت از مادران شیرده باید از سطح توصیههای فردی فراتر رود و به بخشی از سیاستگذاری عمومی تبدیل شود. در واقع، اگرچه آموزش مادران و توصیههای پزشکی همچنان اهمیت دارد، اما بدون ایجاد بسترهای حمایتی و ساختاری، نمیتوان انتظار داشت نرخ تغذیه با شیر مادر بهصورت پایدار افزایش یابد.
این دانشجوی دکترای آموزش بهداشت و ارتقای سلامت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با اشاره به تجربه کشورهای دیگر تصریح کرد: مطالعه تطبیقی تجربه چند کشور نشان میدهد کشورهایی که در ترویج تغذیه با شیر مادر موفقتر عمل کردهاند، معمولاً بهجای تمرکز صرف بر توصیه به تغذیه نوزاد با شیر مادر، ، از الگوهای جامع حمایت اجتماعی و سیاستهای بینبخشی بهره بردهاند. مرخصی والدین با حقوق، ایجاد محیطهای کاری دوستدار مادر، محدودیت در تبلیغات شیر خشک، توسعه بانکهای شیر مادر، آموزش عمومی و بازطراحی خدمات سلامت از جمله مهمترین این راهبردهاست.
وی در نهایت خاطرنشان کرد: استفاده از تجربه کشورهای موفق و طراحی سیاستهای بومیسازیشده متناسب با شرایط اجتماعی، اقتصادی و شغلی مادران ایرانی، میتواند مسیر حمایت مؤثرتر از مادران شیرده را هموار کند.
انتهای پیام
