رازهای تازه از زندگی برت وایتلی؛ از یادداشت پل کلی تا جعبهای پر از مو
به گزارش خبرنگار گروه فرهنگ و هنر برنا؛ آتلیه و خانه برت وایتلی، نقاش برجسته استرالیایی، پس از ۲ سال مرمت، بار دیگر درهای خود را به روی بازدیدکنندگان گشود؛ اما آنچه این بازگشایی را به رویدادی مهم برای علاقهمندان هنر تبدیل کرده، تنها بازسازی ساختمان نیست بلکه کشف مجموعهای از اشیای شخصی و اسناد کمتر دیدهشدهای است که روایت تازهای از زندگی و آثار این هنرمند ارائه میدهند.
این آتلیه که در محله ساری هیلز سیدنی قرار دارد، از سال ۱۹۹۵ بهعنوان موزه و گالری فعالیت میکند و اکنون همزمان با افتتاح نمایشگاه «برت وایتلی؛ بازگشت به خانه»، هفت شیء و سند کشفشده در جریان مرمت برای نخستینبار در معرض دید عموم قرار گرفتهاند.
یکی از جالبترین یافتهها، نسخهای از آلبوم Post اثر خواننده و ترانهسرای استرالیایی پل کلی است که او در سال ۱۹۸۵ به وایتلی هدیه داده بود.
داخل جلد این آلبوم، یادداشتی دستنویس از کلی پیدا شده که در آن درباره فضای آلبوم نوشته است: «برخی این آلبوم را افسرده و آغشته به مواد مخدر میدانند، اما در عین حال اثری سبک، شفاف و سرشار از طراوت است.»
از دیگر اشیای عجیب کشفشده، جعبهای قدیمی حاوی دستههایی از موهای خود وایتلی است که در کیسههای دربسته نگهداری میشد. این کشف در نگاه نخست عجیب به نظر میرسد، اما با شیوه کار هنرمند ارتباط مستقیم دارد؛ زیرا او گاهی موهای خود را روی خودنگارههایش میچسباند تا آثارش حالتی سهبعدی و واقعیتر پیدا کنند.
پرچم ایالات متحده نیز از دیگر اشیای نمایشگاه است؛ پرچمی که در سال ۱۹۶۹ هنگام اقامت وایتلی در فیجی خبرساز شد. او این پرچم را از بالکن محل برگزاری نمایشگاهش در شهر سووا آویخته بود و در گفتوگو با خبرنگاران گفته بود آن را همهجا با خود میبرد و حتی از آن بهعنوان روانداز استفاده میکند.
همین ماجرا به بازرسی آپارتمان او انجامید و پس از کشف مقداری تریاک، وایتلی به اتهام نگهداری مواد مخدر بازداشت و از ورود دوباره به فیجی منع شد.
در میان آثار به نمایش درآمده، آینه دستی کوچکی نیز دیده میشود که وایتلی از آن برای خلق اثر مشهور «خودنگاره در آتلیه» (۱۹۷۶) استفاده کرد؛ اثری که در همان سال جایزه معتبر آرچیبالد را برای او به ارمغان آورد. این نقاشی در دورهای خلق شد که هنرمند با اعتیاد به هروئین دستوپنجه نرم میکرد و تصویری صریح از مواجهه او با خویشتن ارائه میدهد.
صندوقچه سبزرنگ سفر وایتلی نیز بخشی از نمایشگاه است؛ صندوقی که او در سال ۱۹۶۷ از لندن به نیویورک برد و همراه خانوادهاش به هتل افسانهای چلسی، محل رفتوآمد هنرمندان و نویسندگان سرشناس، منتقل کرد. این صندوق پس از سالها سفر، سرانجام به آتلیه او در سیدنی رسید.
مرمت ساختمان همچنین به کشف مجموعهای از عکسهای خصوصی برت و همسرش وندی وایتلی در ماهعسل سال ۱۹۶۲ در جنوب فرانسه انجامید. این تصاویر سیاهوسفید، زندگی شخصی این زوج را در روزهای آغازین زندگی مشترکشان ثبت کرده و بخشی کمتر دیدهشده از زندگی یکی از مهمترین هنرمندان استرالیا را روایت میکنند.
یکی دیگر از کشفیات، نوشتهای دستنویس بر دیوار آتلیه است که به ژان کوکتو، نویسنده و هنرمند فرانسوی، نسبت داده میشود. روی دیوار نوشته شده است: «هر بار که در آینه نگاه میکنم، مرگ را میبینم که مشغول کار است.» جملهای که بازتابی از دغدغههای همیشگی وایتلی درباره زندگی، مرگ و خودشناسی به شمار میرود.
نمایشگاه همچنین مجسمه «بیپایانگرایی» ساختهشده از چوبکبریت، تابلوی «بالکن ۲» و تصویری از وایتلی در حال خلق اثر «پرنده لایربرد» در سال ۱۹۸۷ را به نمایش گذاشته است؛ عکسی که آخرین سالهای فعالیت هنری او را در آتلیه خیابان ریپر ثبت میکند. وایتلی پنج سال بعد، در سال ۱۹۹۲، درگذشت.
نمایشگاه «برت وایتلی؛ بازگشت به خانه» از ۲۵ ژوئیه با نمایش حدود ۸۰ اثر شامل نقاشی، طراحی، مجسمه، سرامیک، چاپ، عکس و دفتر طراحی، بار دیگر آتلیه این هنرمند را به محلی برای مرور زندگی و میراث یکی از تأثیرگذارترین چهرههای هنر معاصر استرالیا تبدیل کرده است.
انتهای پیام/
