آقای رئیسجمهور! چشمان نگران جامعه به گامهای استوار شماست
علی ربیعی در صفحه مجازی خود نوشت: بدون تردید امروز در یکی از حساسترین نقاط تاریخی کشور در قرن اخیر قرار داریم؛ به مانند یک نقطه عطف، کنش درست یا نادرست در این شرایط جهت منحنی ایران از آینده درخشان یا دردسری عمیق را مشخص میکند. متاسفم عدهای هیچ درک درستی از این شرایط ندارند. نه جامعه راخوب میشناسند و نه جهان خارج را. هر روز با تزریق تردیدهای مدام، کام جامعه را تلخ میکنند، نمیگذارند جامعه احساس پیروزی کند.
وجدان عمومی جامعه ایران، تفاهم بهدستآمده و مسیری را که به آن انجامید، تفاهمی به سود ایران میداند. ما تا اینجای این کارزار پیروز بودهایم؛ زیرا ترامپ، با همه رؤیاهایش برای فروپاشی ایران، دستیابی به نفت و خاک ایران و به زانو درآوردن این سرزمین، ناکام مانده است. اسرائیل نیز بیش از هر زمان دیگری در جهان بیاعتبار شده و کسانی که سالها جنگ و ویرانی را به مردم ایران میفروختند، امروز درماندهتر از همیشهاند. ایران عزیز پراعتبار و دشمنان ما بیاعتبار و بیآبرو شدهاند. جامعه ایران برای نخستین بار در مواجهه با قدرتهای جهانی هیچ خاکی را از دست نداده و تسلیم هم نشده است.
دولت شاداب، نترس پای کار ایران و ایرانیان ایستاده است؛ نیروهای مسلح مدافع ایران، سرافراز و قدرتمندند؛ و جامعهای که دشمنان ایران تصور میکردند در نخستین روزهای بحران فرو میپاشد، وفادارانه درخیابان، همهجای ایران و خارج از ایران از وطنش دفاع کرده و به یکی از مهمترین پایههای قدرت ملی تبدیل شده است. ما تا امروز پیروز بودهایم؛ چون ایران ایستاد، دولت از هم نپاشید و مفهوم دولت-ملت در عالیترین شکل خود نمایان شد.
برادر عزیزم جناب آقای پزشکیان؛
نگاهتان، پس از فضل خدا، به همین جامعه باشد. میدانم زمزمههای زیرپوستی، نگرانیهای خاموش و خواستههای لایههای مختلف مردم را میشنوید. میدانم از حق مردمی که مقاومت کردند، اما میخواهند زندگی کنند؛ مردمی که باید حق بدیهی زندگی، آرامش و آینده را از تحریمکنندگان و مصادرهکنندگان معیشتشان پس بگیرند، دفاع میکنید همانگونه که ازحریم سرزمینمان دفاع کردید.
امروز کسی با نگرانی به من گفت: «نکند پزشکیان زیر این همه فشار و نامهربانی بشکند» گفتم، هرگز. آنان که امروز بیمحابا بر او میتازند و نه سخنشان نشانی از فرهیختگی و فهم سیاسی دارد و نه دردشان شبیه درد کارگری است که ماهها حقوق نگرفته؛ نه تاریخ ایران را میشناسند، نه پیچیدگی سیاست خارجی را، نه حتی معنای پیروزی را و نه رئیسجمهور پزشکیان را. من به عنوان کنشگر در بحرانهای چند دهه اخیر شاهد زیاده و بیهودهگوییها، متهم کردن این و آن، حق پنداریهای باطلانه بسیاری بودهام؛ شاهد مقابله عقلانیت با این تفکرات در حادثه جنگ اول خلیج فارس (سال ۹۱ میلادی) بودهام. همچنین در ماجرای طالبان در افغانستان و شهادت ایرانیها در کنسولگری و طرحهایی که معلوم نبود ما را به کجا میبرد بودهام و موارد دیگر...
امروز به گواه نظرسنجیهای معتبر و سنجشهای علمی، مردم بر این باورند که مسیری که تاکنون پیمودهاید، درست و مسئولانه بوده است. دلسوزان ایران معتقدند راهبرد وفاق و ائتلافِ عقلانیت که دنبال کردهاید مسیری درست است که باید ادامه یابد. سیاست همراهی با رهبری، با همان صداقتتان، تضمینکننده مسیر است. در میان این هیاهوها نگذارید رشته وفاق با جامعه و میثاق با مردمی که شما را سیاستمداری راستگو، شجاع و صادق میدانند، گسسته شود. سرمایه اصلی شما همین اعتماد است؛ اعتماد مردمی که در سختترین روزها ایران را تنها نگذاشتند.
خدا پشت و پناهتان؛ دلتان گرم و گامهایتان استوار. دعای مردم با چشمان نگران همراه شماست.
انتهای پیام
