روایت قلم و خون؛ گفتگوی صمیمانه با عبدالغفور مصطفایی، خبرنگار پیشکسوت و جانباز دفاع مقدس

هرگونه بی‌توجهی به حقوق خبرنگاران، بی‌احترامی به میراث شهدای قلم است

|
۱۴۰۵/۰۵/۱۹
|
۱۰:۰۵:۳۲
| کد خبر: ۲۳۷۵۳۱۱
.
برنا - گروه استانها- در دنیای خبر، کسانی هستند که با جوهر قلم خود، تاریخ را می‌نویسند و کسانی هستند که با خون خود، حقیقت را رقم می‌زنند. عبدالغفور مصطفایی، خبرنگار پیشکسوت که ۴۷ سال از عمر خود را در مسیر پوشش اخبار و روایتگری سپری کرده، نمونه‌ای از این دو جریان است؛ مردی که هم قلم را در دست داشت و هم در جبهه‌های دفاع مقدس، رنج جانبازی را به جان خرید. در گفتگو با برنا، از خاطرات تلخ و شیرین دوران خبرنگاری، از همکاری با اسطوره‌هایی چون شهید آوینی تا چالش‌های بنیادین و ریشه‌دار جامعه رسانه‌ای سخن گفته شد.

در ادامه، گفتگوی خبرنگار خبرگزاری برنا با این خبرنگار پیشکسوت و پرتلاش می‌خوانیم.

 از آغاز مسیر تا لرزش دست در روز رحلت امام
مصطفایی با نگاهی به عقب و مرور ۴۷ سال فعالیت خود، با تأکید بر اینکه از ابتدای انقلاب تاکنون همواره در عرصه قلم حضور داشته، یکی از دشوارترین و تکان‌دهنده‌ترین لحظات زندگی حرفه‌ای خود را دوران رحلت امام خمینی (ره) دانست. 
وی با بیان این نکته که «در آن روزهای سخت، حتی دستم برای نوشتن می‌لرزید»، نشان داد که خبرنگاری تنها یک شغل نیست، بلکه پیوند عمیقی با روحیات و درک اجتماعی فرد دارد.

روایتگری در جبهه؛ از همراهی با شهید آوینی تا شکوه کربلای ۵
 مصطفایی تنها در اتاق‌های تحریر نبوده، بلکه بخشی از تاریخ جنگ را در جبهه‌ها رقم زده است.
 وی با اشاره به حضور در دوران دفاع مقدس، خاطره همکاری با فعالیت شهید مرتضی آوینی را بازگو کرد. مصطفایی می‌گوید: در دوران برنامه "روایت فتح"، من در خدمت شهید آوینی بودم. وظیفه من مصاحبه با سرداران و نیروها در مناطق عملیاتی با استفاده از دستگاه واک‌من بود. پس از انجام مصاحبه، مطالب را پیاده‌سازی کرده و برای برنامه ایشان می‌فرستادم تا در قالب نریشن و خبر برای برنامه‌ها تنظیم کنند.

وی همچنین به شرکت در چندین عملیات در جبهه‌های غرب و جنوب اشاره کرد و تأکید کرد که نقطه اوج و افتخارترین دوران حضور نظامی ایشان، عملیات کربلای ۵ بود؛ همان جایی که ایشان افتخار جانبازی را به دست آورد و ترکش‌های آن دوران، هنوز هم گواهی بر آن ایام است.

چالش اصلی: امنیت شغلی؛ زخمی که با خود به گور می‌برم
در بخشی از این گفتگو، بحث به سمت مشکلات ساختاری خبرنگاران کشیده شد.

مصطفایی با نگاهی فیلسوفانه و تلخ به وضعیت فعلی، اعلام کرد که بزرگترین معضل خبرنگاران، برخلاف تصور عموم، تنها مسائل مالی نیست، بلکه «عدم امنیت شغلی» است.

وی با بیان این مطلب که «خبرنگار شغلی بدون امنیت ندارد»، هشدار داد که تنها با یک تهمت بی‌مدرک و بدون سند، می‌تواند تمام دارایی و اعتبار حرفه‌ای خود را از دست بدهد. 

وی با لحنی پر از رنج گفت: اینکه با یک کلمه، شغل یک خبرنگار از او گرفته شود، در هیچ جای دنیا صحیح نیست. این مسئله، امنیتی است که در دل من مانده و شاید تا آخر عمر با خودم به گور ببرم.

وی با اشاره به تجربیات گذشته خود در روزنامه‌ها، گفت که بارها در حضور مسئولان و مدیران کل فرهنگ و ارشاد، بر ضرورت برخورد با مشکلات اقتصادی و حفظ کرامت خبرنگار تأکید کرده‌اند، اما همچنان این چالش پابرجاست. وی از مسئولان خواست که به جای ایجاد فشار، به دنبال ایجاد امید در دل خبرنگاران باشند تا بتوانند با اطمینان به آینده، قلم خود را به کار بگیرند.

میراث شهادت؛ وصیت برادر و راه امام
در پایان گفتگو، بحث به جنبه‌های عمیق‌تر زندگی شخصی و خانوادگی وی رسید.
 مصطفایی با یادآوری برادر شهید خود، «عبدالرسول مصطفایی»، که اولین شهید رسانه استان فارس بود از الگوی زندگی و حرفه‌ای خود سخن گفت.

وی با اشاره به اینکه از میان هفت برادر، یکی شهید و بقیه نیز در جبهه‌ها بودند یا مجروح جنگی شدند، از وصیت‌نامه برادرش یاد کرد: برادرم نوشته بود که راه امام به هفت برادر رسیده است؛ یکی شهید شد و دیگران در جبهه ماندند. وظیفه ما این است که خط امام را پیش بگیریم و آن روحیه متعالی را در زندگی و حرفه خود جاری کنیم.

وی خطاب به خبرنگاران و مسئولان، بر این نکته تأکید کرد که آنان باید به یاد داشته باشند که بسیاری از همکارانشان با قلم خود به شهادت رسیده‌اند و هرگونه بی‌توجهی به حقوق خبرنگاران، در واقع بی‌احترامی به میراث آن شهدای قلم است.

نویسنده :
عباس امیری
نظر شما
captcha
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه