ووشو ایران در ناگویا؛ وقت عبور از نقرههای تکراری و طلسمهای چندین ساله
به گزارش برنا، ووشو در سالهای گذشته به رشتهای قابل اتکا برای سبد مدالی ایران در رویدادهای بینالمللی تبدیل شده و حضور چهرههای پرافتخار، باتجربه و جوانانی که آماده شگفتیسازی هستند، نوید نتایج درخشانی را در ناگویا میدهد.
این رشته حالا قرار است دهمین حضور خود در این رویداد را تجربه کند. این در حالی است که ووشو در دوره قبل بهترین رکورد مدالی خود را ثبت کرد و این بار باید در رقابتی نزدیک با قدرت سنتی این رشته، چین، برای ادامه روند افتخارآفرینی خود مبارزه کند.
مسیر ووشوی ایران در بازیهای آسیایی از جایی آغاز شد که نخستین مدال کشورمان در این رشته رنگ نقره داشت. حسین اوجاقی در سال ۱۹۹۸ این مدال را به دست آورد و چهار سال بعد در بازیهای آسیایی ۲۰۰۲ همان مدال را به طلا تبدیل کرد. او به این ترتیب دو عنوان تاریخی را همزمان به نام خود ثبت کرد؛ نخستین مدال ووشوی ایران و نخستین طلای این رشته در بازیهای آسیایی.
پس از آن، ووشو به تدریج جایگاه خود را در میان رشتههای مدالآور ایران تثبیت کرد. مجموع مدالهای کشورمان در رشته ووشو تاکنون به ۲۹ مدال شامل ۹ طلا، ۱۳ نقره و ۷ برنز رسیده است. این آمار ایران را پس از چین در رده دوم پرافتخارترین کشورهای ووشو در بازیهای آسیایی قرار میدهد.
در بخش زنان نیز خدیجه آزادپور نقطه عطف مهمی را رقم زد. او در گوانگژو ۲۰۱۰ نخستین طلای تاریخ ووشوی زنان ایران در بازیهای آسیایی را به دست آورد. از آن زمان، زنان ووشوکار نیز سهم قابل توجهی در موفقیتهای ایران داشتهاند و یکی از مهمترین چهرههای این مسیر، زهرا کیانی است؛ ورزشکاری که حالا برای سومین بار در بازیهای آسیایی حضور پیدا میکند.
کیانی در دو دوره قبلی، یعنی جاکارتا و هانگژو، دو مدال نقره متوالی به دست آورد و نخستین مدالهای تالو زنان ایران در این رقابتها را به نام خود ثبت کرد. او سال گذشته برای اولین بار قهرمان جهان شد و حالا در سومین حضور آسیایی، طلایی را دنبال میکند که هنوز در کارنامهاش در این رویداد ثبت نشده است.
تالوی مردان اما هنوز در انتظار تکرار یکی از معدود موفقیتهای خود در بازیهای آسیایی است. احسان پیغمبری در گوانگژو ۲۰۱۰ در فرم چانگچوان به مدال برنز رسید اما پس از آن، تالو مردان در کسب مدال توفیقی نداشته است. حالا ناگویا برای نمایندگان این بخش فرصتی است تا طلسم چندساله مدالآوری تالو مردان ایران را بشکنند.
حسین قبلهنما، شاهین بنیطالبی و مینا پناهی، سه نفر از ملیپوشان تالو هستند که تجربه حضور در هانگژو را دارند اما هنوز مدالی از بازیهای آسیایی در کارنامهشان ثبت نشده است. در ساندا نیز شجاع پناهی تنها نمایندهای است که سابقه حضور در دوره قبلی را دارد. او در هانگژو به مدال نقره رسید و حالا برای دومین مدال آسیایی خود مبارزه خواهد کرد.
در بین چهرههای تیم فعلی، محسن محمدسیفی نیز با سابقهای متفاوت وارد ناگویا میشود. مربی فعلی تیم ملی ساندا پیش از این به عنوان ورزشکار دو طلای متوالی در بازیهای آسیایی ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ به دست آورده و در دوره گذشته نیز مدال نقره گرفته است.
ووشوی ایران در هانگژو از نظر تعداد مدال به بهترین رکورد خود در یک دوره رسید. نمایندگان کشورمان در آن دوره دو طلا، چهار نقره و یک برنز کسب کردند و با هفت مدال به کار خود پایان دادند. تکرار همین تعداد مدال در ناگویا نیز نتیجهای قابل توجه برای تیم ایران خواهد بود، به خصوص با توجه به رقابت فشردهای که همواره بین ایران و چین در این رشته وجود داشته است.
ووشوی ایران در سالهای گذشته نشان داده که میتواند همزمان با رشتههایی مانند کشتی و وزنهبرداری برای افزایش تعداد مدالهای کاروان کشور نقش داشته باشد. حضور قهرمانان صاحب نام در کنار ورزشکاران جوان و مستعد، ترکیبی ساخته که میتواند در چند بخش مختلف برای ایران امتیازآور باشد.
رقابتهای ووشوی بازیهای آسیایی آیچی ـ ناگویا از یکشنبه ۲۹ شهریور آغاز میشود و ایران باید در ادامه مسیر تاریخی خود فصل دیگری از افتخارآفرینیهایش را ثبت کند و برابر رقبای آسیایی، خصوصا چین، از جایگاه خود دفاع کند و برای تثبیت حضور در جمع مدعیان این رشته بجنگد.
انتهای پیام/
