انتخاب شصت و پنجمین شهردار قزوین را شایسته برگزینید تا شرمسار مردم نباشید
به گزارش خبرگزاری برنا از قزوین؛ روح الله اصل بیگی پیش کسوت رسانه و مدیر مسئول هفته نامه مینور در یادداشتی اهیمت انتخاب شهردار قزئوین را بررسی کرده است.
در این یادداشت آمده است:
قزوین یک شهر معمولی نیست؛ شهری است با تاریخی طولانی در مدیریت شهری و بلدیه که بیش از یک قرن و اندی، مدیران مختلفی را بر صندلی مدیریت خود دیده است.
امروز شورای اسلامی شهر قزوین در آستانه انتخاب شصت و پنجمین شهردار این شهر قرار گرفته است؛ انتخابی که اگرچه یک تصمیم مدیریتی به نظر میرسد، اما آثار آن میتواند سالها در زندگی مردم و مسیر توسعه شهر باقی بماند.
در سال ۱۲۹۶ شمسی، نخستین انتخابات انجمن بلدیه یا انجمن شهر قزوین از میان اصناف شهر برگزار شد و افرادی همچون حاج سیدمیرزای عطار، حاج شیخ میرزا حسین صالحی شهیدی، حاج شیخ محمدحسن شاهرودی و حاج سید موسی بزاز به عنوان اعضای انجمن انتخاب شدند. ریاست این انجمن نیز بر عهده یک روحانی ملقب به صدرالعلما، حاج شیخ میرزا حسین صالحی شهیدی، نوه حاج ملاصالح برغانی، بنیانگذار مدرسه صالحیه قزوین، قرار گرفت.
به این ترتیب، صدرالعلما در سال ۱۲۹۶ نخستین کسی بود که سکان بلدیه قزوین را در دست گرفت و میتوان او را نخستین کلیددار مدیریت شهری قزوین دانست. اما خیلی زود مشخص شد که اداره یک مجموعه شهری، علاوه بر جایگاه و اعتبار اجتماعی به برنامه، ساختار، منابع درآمدی و مدیریت اجرایی نیاز دارد.
در آن روزها بلدیه قزوین هنوز از نظر ساختار درآمد و هزینه و سازمان اداری، به شکل امروز نبود. به همین دلیل صدرالعلما از مدیریت کنار رفت و پس از او میرزا حسن شیخالاسلام، ملقب به رئیس المجاهدین، مسوولیت بلدیه را بر عهده گرفت؛ اما مشکلات همچنان ادامه داشت.
تا اینکه در سال ۱۲۹۸، پس از انتخاب نظام الدوله به عنوان حاکم قزوین، سیدکاظم اتحاد معروف به “سرکشیک زاده” به عنوان نخستین مدیر غیربومی برای ساماندهی بلدیه به قزوین آمد. او با ایجاد ساختار جدید برای بلدیه، تلاش کرد درآمدها و هزینههای این مجموعه را سامان دهد و مدیریت شهری را از حالت ابتدایی خارج کند. عمارت لاله زار که قبلأ توسط روسها برای امور دیگر ساخته شده بود در شهریورماه سال ۱۳۰۶ با دستور رضا خان به بلدیه قزوین تحویل داده شد و شهرداری فعلی صاحب یک ساختمان مناسب اداری گرديد.
اولین شهردار قزوین یک روحانی بود و آخرینش یک سردار
از آن زمان تاکنون، مدیران مختلفی از قزوین و دیگر شهرهای کشور، با سوابق و تخصصهای گوناگون و با میانگین دوره عمر مدیریتی ۱۷ ماهه برای هر شهردار، بر صندلی شهرداری قزوین تکیه زدهاند؛ مهندس، دکتر، نظامی، وکیل، نماینده مجلس، فرماندار، مدیر اجرایی و… هرکدام در دورهای سکان مدیریت این دیار مینودری را به دست گرفتهاند.
در میان آنان، هم مدیران بومی حضور داشتهاند و هم مدیرانی که از خارج قزوین آمدهاند. بعضی از پایینترین سطوح مدیریتی مسیر خود را طی کرده و به شهرداری رسیدهاند و برخی نیز از جایگاههای بالاتر وارد شهرداری شدهاند. برای بعضیها نیز شهرداری قزوین در مقطعی سکوی پرتاب به سمت مسوولیتهای دیگر بوده است.
اما فارغ از اینکه هرکدام از این مدیران چگونه به شهرداری رسیدند، آنچه برای مردم اهمیت دارد، نتیجه عملکرد آنان است؛ اینکه چه میزان از مشکلات شهر را حل کردند، چه زیرساختهایی ایجاد شد، چه منابعی برای شهر به وجود آمد، چه پروژههایی به سرانجام رسید و در نهایت، قزوین در پایان هر دوره مدیریتی یک قدم به جلو رفت یا نه باید آن را مردم قضاوت کنند.
اکنون اما نوبت به شصتوپنجمین شهردار قزوین رسیده است. شورای اسلامی شهر در نقطهای قرار دارد که باید درباره آینده مدیریت شهری قزوین تصمیم بگیرد؛ تصمیمی که نباید صرفاً بر اساس نام، سابقه سیاسی، روابط، فشارهای بیرونی یا تعلقات بومی و غیربومی گرفته شود.
شاید اعضای شورای اسلامی شهر برای یک لحظه باید به اتاق شهردار بروند، در همان جایی که تصاویر شهرداران گذشته قرار گرفته است بنشینند و به چهرههای آنان و رزومه ۶۴ نفری و چند سرپرست دیگر نگاه کنند که پیش از این بر این صندلی تکیه زدهاند.
رزومه آنان را مرور کنند. کارنامه آنان را ببینند. موفقیتها و ناکامیهایشان را بررسی کنند و بعد از خود بپرسند: شصتوپنجمین نفر را چگونه انتخاب کنیم که چند سال بعد، هم در برابر مردم قزوین پاسخگو باشیم و هم در برابر تاریخ این شهر؟
قزوین امروز بیش از آنکه به یک “نام” برای شهرداری نیاز داشته باشد، به یک مدیر چند جانبهگرا، برنامهریز، توسعهمحور، شهرساز، درآمدساز، فرهنگساز، مدبر و توانمند نیاز دارد؛ مدیری که هم شهر را بشناسد و هم توانایی اداره آن را داشته باشد.
شهرداری امروز دیگر فقط اداره امور روزمره شهر نیست. شهردار باید بتواند با مدیران ارشد استان و کشور، نمایندگان مجلس، دستگاههای اجرایی، صاحبان صنایع و مشاغل، سرمایهگذاران، نخبگان، دانشگاهیان، اصحاب رسانه، زیر مجموعه خود و مردم ارتباط برقرار کند؛ بتواند سرمایه جذب کند، درآمد پایدار ایجاد کند، برای توسعه شهر برنامه داشته باشد و در جایی که منافع شهر ایجاب میکند، حتی در برابر درخواستها و تصمیمهای نادرست بایستد و از حقوق قزوین و مردمش دفاع کند.
قزوین شهری با پیشینه تاریخی، فرهنگی و تمدنی کمنظیر است و ظرفیتهای آن بسیار فراتر از وضعیتی است که امروز در بخشهایی از شهر شاهد آن هستیم. این شهر شایسته مدیریتی است که نگاهش فقط به امروز و فردا نباشد؛ بلکه افق چندین سال آینده قزوین را ببیند. بنابراین شصتوپنجمین شهردار قزوین باید با یک معیار اصلی انتخاب شود: توانایی اداره و ساختن آینده شهر در همه ابعاد.
امروز بومی بودن یا غیربومی بودن میتواند یک ویژگی باشد، اما نباید به تنهایی معیار انتخاب باشد. آنچه باید در نهایت تعیین کننده باشد، تخصص، تجربه، توان مدیریتی، پاکدستی، برنامه، قدرت تعامل، شناخت مسائل شهری و مهمتر از همه، توانایی تبدیل ظرفیتهای قزوین به فرصتهای واقعی برای توسعه همه جانبه است.
شورای شهر قزوین امروز فقط قرار نیست یک شهردار انتخاب کند؛ قرار است یکی از فصلهای آینده تاریخ مدیریت شهری این دیار مینودری را رقم بزند.
پس شصتوپنجمین شهردار قزوین را طوری انتخاب کنید که چند سال بعد، وقتی دوباره به عملکرد و تصاویر ۶۵ شهردار گذشته نگاه کردید، مجبور نباشید سر خود را پایین بیندازید.
شصتوپنجمین شهردار قزوین را شایسته برگزینید تا شرمسار مردم نباشید!
انتهای پیام
