«ماکان»؛ روایت سینمایی سوگی که هنوز به امید گره خورده است

به گزارش خبرگزاری برنا از اصفهان، محمدحسین عباسی، کارگردان فیلم کوتاه «ماکان» که در بخش فیلم‌های کوتاه داستانی سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان حضور دارد، درباره شکل‌گیری این اثر اظهار کرد: ایده اولیه فیلم از ماجرای پیدا نشدن ماکان نصیری شکل گرفت؛ اتفاقی تلخ که ابعاد عاطفی و انسانی سنگینی دارد و ما تلاش کردیم با نگاهی تمثیلی به آن نزدیک شویم.

وی افزود: «ماکان» حدود یک ماه و نیم پیش ساخته شد و در شکل‌گیری ایده اولیه، به این فکر کردم که چگونه می‌توان چنین اتفاقی را بدون نمایش مستقیم آن برای مخاطب روایت کرد.

«قایم‌باشک»؛ نقطه آغاز روایت «ماکان»

عباسی ادامه داد: برای رسیدن به این موضوع از یک اتفاق ساده و آشنا برای همه یعنی بازی «قایم‌باشک» استفاده کردیم. وقتی کودکی در جریان این بازی پیدا نمی‌شود، نگرانی و اضطراب به‌تدریج شکل می‌گیرد؛ حال اگر این کودک برای مدت طولانی پیدا نشود، طبیعی است که این احساس بسیار عمیق‌تر و سنگین‌تر خواهد شد.

کارگردان «ماکان» با اشاره به تمرکز فیلم بر شخصیت مادر بیان کرد: برای من مهم بود مادری را نشان دهم که حتی به یک نشانه کوچک از فرزندش دلخوش است و همچنان چشم‌انتظار رسیدن خبری از اوست. ایده اولیه فیلم با همین پرسش شکل گرفت که «ماکان کجاست؟» و به مرور، فیلمنامه و فضای کلی اثر بر اساس همین ایده شکل گرفت.

چالش بازیگر؛ انتقال سوگی همراه با امید

وی مهم‌ترین چالش کارگردانی این فیلم را هدایت بازیگر نقش مادر عنوان کرد و گفت: بخش عمده فیلم بر دوش بازیگر این نقش است و باید احساسات پیچیده شخصیت را به‌درستی منتقل می‌کرد.

عباسی خاطرنشان کرد: پیش از این نیز فیلمی ساخته بودم که در آن پدری با داغ از دست دادن فرزندش مواجه بود و تا حدی با این جنس موقعیت آشنایی داشتم؛ اما در «ماکان» شرایط متفاوت است. اینجا با سوگی مواجه هستیم که هنوز امید در آن جریان دارد. مادر همچنان احتمال می‌دهد فرزندش زنده باشد و شاید خبری از او برسد.

وی افزود: مهم‌ترین مسئله این بود که چگونه بازیگر را هدایت کنیم تا این احساس به شکل واقعی از او منتقل شود. همچنین برای ما بسیار اهمیت داشت که چشم‌های بازیگر بتواند با مخاطب ارتباط برقرار کند و احساسات شخصیت را بدون نیاز به توضیح مستقیم منتقل کند.

واکنش احساسی مخاطبان به «ماکان»

کارگردان فیلم کوتاه «ماکان» درباره بازخوردهای اولیه نسبت به این اثر گفت: پس از ساخت فیلم، آن را برای تعدادی از افراد نمایش دادیم و واکنش‌هایشان را بررسی کردیم. بیشتر مخاطبان تحت تأثیر فیلم قرار گرفتند و برخی حتی هنگام تماشای آن اشک ریختند.

عباسی ادامه داد: این واکنش‌ها برای من نشان داد که فضای احساسی فیلم تا حدی توانسته با مخاطب ارتباط برقرار کند و احساس مورد نظر به تماشاگر منتقل شود.

روایت غیرمستقیم یک اتفاق تلخ

وی درباره فضای تلخ فیلم نیز توضیح داد: در «ماکان» مستقیماً با خود واقعه مواجه نمی‌شویم، بلکه بیشتر به تأثیرات آن می‌پردازیم. اتفاق اصلی به صورت مستقیم نمایش داده نمی‌شود و تمرکز فیلم بر گم‌شدن کودک و جست‌وجوی مادر برای یافتن اوست؛ همین نگاه غیرمستقیم باعث می‌شود از شدت تلخی و سنگینی حادثه تا حدودی کاسته شود.

عباسی با اشاره به یکی دیگر از اهداف ساخت این اثر اظهار کرد: یکی از اهداف ما این بود که بخشی از اتفاقات و حوادث دوران جنگ، از جمله آنچه درباره حادثه مدرسه میناب مطرح شده است، از طریق زبان سینما به تصویر کشیده شود.

«ماکان» در مسیر اکران و عرضه خارجی

کارگردان فیلم کوتاه «ماکان» درباره برنامه خود برای حضور این اثر در رویدادهای خارج از کشور گفت: برای امکان عرضه خارجی، حتی توضیحات پایانی فیلم را به زبان انگلیسی آماده کرده‌ایم و امیدواریم در صورت فراهم شدن شرایط، «ماکان» در خارج از ایران نیز به نمایش درآید.

وی افزود: برای ما مهم است که این فیلم مخاطبان دیگری نیز پیدا کند و تماشاگران خارج از ایران با بخشی از اتفاقاتی که بر کودکان گذشته است، آشنا شوند.

جشنواره کودک؛ یکی از رویدادهای مهم سینمایی

عباسی در پایان درباره حضور در سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان گفت: پیش از این با فیلمی در جشنواره حضور نداشتم، هرچند دوستانم تجربه حضور در این رویداد را داشته‌اند.

وی خاطرنشان کرد: به نظرم جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان یکی از جشنواره‌های باکیفیتی است که در حال حاضر برگزار می‌شود و حضور «ماکان» در این رویداد، تجربه ارزشمندی برای ماست.

انتهای پیام