۹ اثر دیگر هم به فهرست میراثطبیعی اضافه شد
صبح امروز مدیر کل دفتر ثبت آثار تاریخی کشور با اعلام این خبر که ۹ اثر دیگر هم به فهرست میراثطبیعی کشور اضافه شد گفت: در جلسه کمیته ثبت و حریم میراث طبیعی ۹ اثر واجد ارزش ثبت مورد تایید کارشناسان قرار گرفت. نرگسزارهای بهبهان یکی از این پروندهها بهشمار میرود.
در جلسهای که روز چهارشنبه( 28 آبان ماه) سال جاری با حضور محمدحسن طالبیان (رئیس جلسه)، فرهاد نظری (دبیر جلسه)، پرویز کردوانی، انوشیروانی شیروانی، مصطفی خوشنویس، علی قمی (رئیس گروه میراث طبیعی) برگزار شد، 9 اثر دیگر هم به فهرست میراث طبیعی کشور اضافه شد.
به گزارش سرویس میراث فرهنگی خبرگزاری برنا، در این جلسه نرگسزارهای بهبهان (استان خوزستان) برای ثبت در فهرست میراث طبیعی مورد تأیید قرار گرفت.
«فرهاد نظری» با اعلام این خبر گفت: نرگسزارهای بهبهان رویشگاه طبیعی چندین نوع نرگس است. در اکثر متون تاریخی به این نرگسزارها اشارهای شده است. در فصل برداشت نرگی، هشت هزار شاخه چیده شده و به آستان حضرت رضا (ع) تقدیم میشود.
آنطور که مدیرکل دفتر ثبت آثار تاریخی کشور میگوید: بهبهان از جمله منزلگاههایی است که در مسیر هجرت حضرت رضا (ع) از مدینه به مرو قرار گرفته است. پرونده آئین چیدن نرگس و تقدیم آن به آستان امام رضا (ع) برای ثبت در فهرست میراث ناملموس در دست تهیه است.
بهگفته او، چمن سلطانیه در استان زنجان، اثر دیگری است که به صورت اضطراری ثبت شد. چمن سلطانیه از معدود چمنزارهای طبیعی باقیمانده در ایران است که از اهمیت بسیاری در تاریخ منطقه برخوردار است. اهمیت این چمن بستر پدیدآمدن شهر سلطانیه پایتخت سلطان محمد خدابنده شد. گنبد عظیم سلطانیه که در فهرست آثار جهانی ثبت شده در این چمن ساخته شد. درحالحاضر بخشهای وسیعی از این چمن به مرور به دلایل مختلف از بین رفته و همچنان خطراتی این چمن را تهدید میکند.
چهار درخت کهنسال در استان قزوین نیز واجد ارزش ثبت دانسته شدند که عبارتند از؛
درخت کهنسال اُرس در روستای لَطر
دو درخت کهنسال گردو در زواردشت
درخت کهنسال سیردان
درخت کهنسال زِهتَرآباد در استان زنجان ازجمله آثار مورد تأیید برای ثبت است.
درختان کهنسال دیگری از استان خراسان جنوبی نیز برای ثبت مورد اجماع قرار گرفت.
درخت سرو کهنسال روستای نوفِرِست
درخت چنار کهنسال روستای زول
سه درخت سرو کهنسال در روستای مهموئی
این درختان در باور مردم دارای اعتبار و تقدس اند و همین امر از موجبات حفظ و نگهداری این درختان که از سرمایههای طبیعی محسوب میشوند شده است. اهالی آنجا نسخه ای از قرآن در میان شاخههای این درختان می گذارند و بر آنها نخیل میبندند.
