خرید خدمت سربازی یا خرید افتخار؟!
مالک رضایی
تکنوکراسی،صد حسن هم داشته باشد، با یک عیب آن برابری نمیکند، وآن آفت برج عاج نشینی وفاصلۀ پر مخافت آن با واقعیات ملموس جامعه است. برخی افرادی که در کسوت برنامه ریزی کلان دارای این نوع سلیقه از اسلوب مدیریتی هستند ویا می نمایند که چنین هستند، گاهی تصمیماتی را در خروجی کار دولت قرار میدهند که با هزاران توجیه ، جبران خساراتی را نمیکند که از حیث تبعات اجتماعی بر پیکر جامعه ومناسبات اجتماعی تحمیل میکند.
تفکیک وتمایز فرزندان کشور درمدارس انتفاعی ودولتی بر مبنای قدرت پرداخت مالی بس نبود، تزریق مدارک تحصیلیبرای دارندگان ثروت به زور شهریه های سنگین وبا ویژه کاریها و ویژه خواریها،کافی نبود، که خبر پر حرف وحدیث خرید خدمت سربازی هم ،بر رویرسانه و سایت خبر گزاریها قرار گرفت، و بلافاصله هم با استقبال تعداد زیادی از کامنتهایی مواجه شد که چنین پرداختهایی را در وسع وامکان خود رصد کرده واز فربهی داشته های مالی خود اطلاع واطمینان دارند .گویی آنانی که به به شیوه های غیر متعارف، گوی سبقت را در تحصیل علم ومدرک از سایرین ربودند وبه اصل معروف وکلاسیک موضوع انشا که «علم بهتر است یا ثروت؟» پاسخ عریان وبی رحمانۀ «علم قابل خرید بوسیلۀ ثروت است» دادند اکنون ، برای خرید افتخاری دیگر خیز برداشته اند ومیخواهند ره دوساله را به قلمی و لحطه ای بپیمایند.اما این مورد، اندکی فرق میکند ولقمه ای گلوگیر است. باید دانست که همه چیز با پول قابل خرید وفروش نیست.اگر رفاه شخصی وگشت وگذارهای داخل وخارج با آن عملی است ،خرید افتخار خدمت وتحمیل حقارت بر کثیری از جوانان که خدمت سربازی را وظیفه ای واقعی وغرور آفرین در زندگی خود میدانند ، امکانپذیر نیست ومیتواند عوارض وپیامدهای مخربی در پی داشته باشد.
آنانی که تحت هر شرایط سخت،با کمال وظیفه شناسی وروحیۀ دلاورانه در سرمای زیر بیست درجه وگرمای بالای پنجاه درجه از سر حدات وانتظامات این مرز وبوم پاسداری وحفاظت میکنند مزد بگیران طبقاتفرادست نیستند، بلکه با کمال افتخار برای حفاظت از مرزها وانتظامات وامنیت کشور کمر همت بسته اند. بهتر است بر اینگونه وظیفه شناسی ها بامتر و معیار پول قیمت ننهیم .آیا خیل کثیری از جوانان که مفتخرانه به وظایف خطیر سربازی مشغولند، با تصویب چنین طرحی وعملی شدنآن باید احساس افتخار نمایند یا حقارت؟
آنها خود را صرفا به دلیلنداشتن قدرت پرداخت مالی ،محکوم به انجام خدمت سربازی خواهند دید وافتخاری از آن جهت احساس نخواهند کرد. ما اجازۀ چنین دگرگونی روحی وروانی را در میان آحاد جامعه وجوانان نداریم. جوانان ما با تصور اینکه اقلیتی از هم سن وسالانشان،به بهای پرداخت مالی در کنار خانواده و در جای گرم ونرم غنوده اند، شرایط روحی وروانیسالمی در پستهای حساس مرزی، انتظامی،نظامی و.... که تامین کنندۀ امنیت وسلامت ما وجامعه است نخواهند داشت .بهتر است تصمیم گیرندگان به این واقعیت که میتواند تیشه به ریشۀ همبستگی ملی بزند توجه جدی مبذول دارند. و اینچنین ، فرزندان کشور را با معیار ثروت و طبقهبندی اجتماعی از هم جدا نکنند .آسیبی که با این نوع از تصمیمات به انسجام اجتماعی وهمبستگی ملی خود میزنیم به آسانی قابل جبران نخواهد بود .
فراتر از طرح دردمندانۀ موضوع که زبان حال بخش وسیعی از اقشار جامعه است، برای نهادینه شدن فرهنگ خاصی که با تمامی آرمانها و ایدههای اخلاقی و دینی ما فاقد سازگاری است چه پاسخی خواهیم داشت ؟ برای مشروعیت بخشیدن فاصله طبقاتی و رسمیت یافتن فرهنگی که حضرت امیر(ع) دوست خود میثم خرمافروش را با مخلوط کردن خرمای وی از آن برحذر داشت و مصرانه تاکید فرمود که درهم بفروش و بندگان الهی را از هم متمایز مکن، چه فکری خواهیم کرد؟
ناپسندترین تصور از چنین برداشتی چه میتواند باشد؟ جز نهادینه ساختن یک ذهنیت در میان بخش کثیری از جوانان جامعه که به جای حس افتخار از خدمت سربازی ،تلقی محکومیت به انجام آن داشته باشند، چرا که والدینشان قادر به پرداختی نبوده اند که دیگران به آن قادر بوده اند؟ از اختلافاتی که میان اعضای خانواده ها از تصویب واجرایی شدن چنین طرحی بوجود میاید،چیزی نمی گویم چرا که ،سخن این یادداشت در ابعاد مختلف، واضح تر از آنست که بیش از این نیاز به بحث وبسط آن باشد.
تفکیک وتمایز فرزندان کشور درمدارس انتفاعی ودولتی بر مبنای قدرت پرداخت مالی بس نبود، تزریق مدارک تحصیلیبرای دارندگان ثروت به زور شهریه های سنگین وبا ویژه کاریها و ویژه خواریها،کافی نبود، که خبر پر حرف وحدیث خرید خدمت سربازی هم ،بر رویرسانه و سایت خبر گزاریها قرار گرفت، و بلافاصله هم با استقبال تعداد زیادی از کامنتهایی مواجه شد که چنین پرداختهایی را در وسع وامکان خود رصد کرده واز فربهی داشته های مالی خود اطلاع واطمینان دارند .گویی آنانی که به به شیوه های غیر متعارف، گوی سبقت را در تحصیل علم ومدرک از سایرین ربودند وبه اصل معروف وکلاسیک موضوع انشا که «علم بهتر است یا ثروت؟» پاسخ عریان وبی رحمانۀ «علم قابل خرید بوسیلۀ ثروت است» دادند اکنون ، برای خرید افتخاری دیگر خیز برداشته اند ومیخواهند ره دوساله را به قلمی و لحطه ای بپیمایند.اما این مورد، اندکی فرق میکند ولقمه ای گلوگیر است. باید دانست که همه چیز با پول قابل خرید وفروش نیست.اگر رفاه شخصی وگشت وگذارهای داخل وخارج با آن عملی است ،خرید افتخار خدمت وتحمیل حقارت بر کثیری از جوانان که خدمت سربازی را وظیفه ای واقعی وغرور آفرین در زندگی خود میدانند ، امکانپذیر نیست ومیتواند عوارض وپیامدهای مخربی در پی داشته باشد.
آنانی که تحت هر شرایط سخت،با کمال وظیفه شناسی وروحیۀ دلاورانه در سرمای زیر بیست درجه وگرمای بالای پنجاه درجه از سر حدات وانتظامات این مرز وبوم پاسداری وحفاظت میکنند مزد بگیران طبقاتفرادست نیستند، بلکه با کمال افتخار برای حفاظت از مرزها وانتظامات وامنیت کشور کمر همت بسته اند. بهتر است بر اینگونه وظیفه شناسی ها بامتر و معیار پول قیمت ننهیم .آیا خیل کثیری از جوانان که مفتخرانه به وظایف خطیر سربازی مشغولند، با تصویب چنین طرحی وعملی شدنآن باید احساس افتخار نمایند یا حقارت؟
آنها خود را صرفا به دلیلنداشتن قدرت پرداخت مالی ،محکوم به انجام خدمت سربازی خواهند دید وافتخاری از آن جهت احساس نخواهند کرد. ما اجازۀ چنین دگرگونی روحی وروانی را در میان آحاد جامعه وجوانان نداریم. جوانان ما با تصور اینکه اقلیتی از هم سن وسالانشان،به بهای پرداخت مالی در کنار خانواده و در جای گرم ونرم غنوده اند، شرایط روحی وروانیسالمی در پستهای حساس مرزی، انتظامی،نظامی و.... که تامین کنندۀ امنیت وسلامت ما وجامعه است نخواهند داشت .بهتر است تصمیم گیرندگان به این واقعیت که میتواند تیشه به ریشۀ همبستگی ملی بزند توجه جدی مبذول دارند. و اینچنین ، فرزندان کشور را با معیار ثروت و طبقهبندی اجتماعی از هم جدا نکنند .آسیبی که با این نوع از تصمیمات به انسجام اجتماعی وهمبستگی ملی خود میزنیم به آسانی قابل جبران نخواهد بود .
فراتر از طرح دردمندانۀ موضوع که زبان حال بخش وسیعی از اقشار جامعه است، برای نهادینه شدن فرهنگ خاصی که با تمامی آرمانها و ایدههای اخلاقی و دینی ما فاقد سازگاری است چه پاسخی خواهیم داشت ؟ برای مشروعیت بخشیدن فاصله طبقاتی و رسمیت یافتن فرهنگی که حضرت امیر(ع) دوست خود میثم خرمافروش را با مخلوط کردن خرمای وی از آن برحذر داشت و مصرانه تاکید فرمود که درهم بفروش و بندگان الهی را از هم متمایز مکن، چه فکری خواهیم کرد؟
ناپسندترین تصور از چنین برداشتی چه میتواند باشد؟ جز نهادینه ساختن یک ذهنیت در میان بخش کثیری از جوانان جامعه که به جای حس افتخار از خدمت سربازی ،تلقی محکومیت به انجام آن داشته باشند، چرا که والدینشان قادر به پرداختی نبوده اند که دیگران به آن قادر بوده اند؟ از اختلافاتی که میان اعضای خانواده ها از تصویب واجرایی شدن چنین طرحی بوجود میاید،چیزی نمی گویم چرا که ،سخن این یادداشت در ابعاد مختلف، واضح تر از آنست که بیش از این نیاز به بحث وبسط آن باشد.
نظر شما
پیشنهاد سردبیر
پرونده ویژه
