واقعیت اختلاف فرانسه با آمریکا در مذاکرات هستهای
بالاگرفتن اختلاف فرانسه با آمریکا در مذاکرات هسته ای، از جمله مسائل مهمی است که گروه 1+5 را دچار چالش ساخته است. چالشی که به نظر می رسد از همان سال قبل که مذاکرات ژنو در جریان بود و سرانجام در دور سوم منجر به توافق موقت شد، به شکل جدی آغاز شده بود. به واقع آمریکا و فرانسه با وجود اینکه خواهان حل بحران هسته ای ایران هستند، اما؛ اختلاف دیدگاه جدی در مورد امضای توافق با ایران دارند.این دو کشور با احتیاطکامل پرونده هسته ای ایران را دنبال می کنند. ظاهر قضیه و آنچه در رسانه ها بیان شده، آن است که ازیک سو آمریکا پاریس را متهم می کند که در مورد امضای توافق هسته ای با ایران سهل انگار است و از سوی دیگر پاریس نیز از عجله آمریکا برای امضای توافق با ایران نگران است. همچنین دیپلماتهای آمریکایی، فرانسه را متهم می کنند که در مذاکرات، تجربه خود در مذاکرات هسته ای را به رخ می کشد و هیج اقدام عملی انجام نمی دهد، اما؛ فرانسه به این اتهامات هیچ پاسخی نداده است. در مذاکرات وین نیز، نماینده فرانسه خواستار صبر و احتیاط بیشتر شد و اعلام کرد که امضای توافقی که محکم و پایدار نباشد خطرات زیادی دارد.
با نگاهی دقیقتر به این اختلافات می توان گفت عمده مسائل فوق سرپوش رسانه ای بر روی این واقعیت است که آمریکا و فرانسه بیشتر از آنکه در توافق هسته ای نگران مسائل سیاسی باشند بر سر مسائل اقتصادی دچار اختلاف شده اند. به عبارتی دیگر اگرچه بخشی از نگرانی های ساختگی فرانسه در قبال مذاکرات و برنامه هسته ای ایران بی تأثیر از فشارهای اسرائیل نیست و یکی از دلایل مواضع سختگیرانه این کشور در قبال ایران نزدیکی فرانسه به رژیم صهیونیستی است، اما؛ با این حال فرانسه یکی از متضرر ترین کشورهای اروپایی و اعضای 1+5 است که از پی تحریم های اقتصادی منافع زیادی را از دست داد.
بدون شک اگر نگرانی های ساختگی فرانسه را مد نظر قرار دهیم متوجه خواهیم شد که این نگرانی ها برای آمریکا به عنوان مهمترین متحد استراتژیک اسرائیل و کشوری که بیشترین منافع سیاسی اقتصادی را از این اتحاد بدست می آورد، به طور طبیعی باید بیشتر باشد. بنابراین عاقلانه تر آن است که بگوییم بخشی قابل توجهی از اختلافات فرانسه با آمریکا را نه مسائل سیاسی، بلکه اقتصادی شکل میدهد. بده بستان هایی که می تواند فرانسه را ناخشنود کند.
در ارتباط با زیان های اقتصادی فرانسه طی چند سال اخیر باید گفت بر اثر تحریم های اعمالی آمریکا و اتحادیه اروپا علیه ایران تا کنون شرکت های خودروسازی اروپایی پژو، فیات و رنو متحمل هزینه های مالی هنگفت و بیکاری بخشی از کارگرانش در بخش های مختلف این شرکت ها شده اند.رنو دومین شرکت بزرگ خودروسازی فرانسه پس از پژو است که در پی سفر سید محمد خاتمی، رئیس جمهور سابق کشورمان، به فرانسه و گرمتر شدن روابط سیاسی تهران-پاریس در این دوره به سرمایه گذاری در بازار خودروسازی ایران رو آورد.این شرکت به همراه شرکت پژو، بیش از 35 درصد بازار ایران را به خود اختصاص داده بودند، ولی؛پس ازتحریمها فعالیت های خود را به شدت کاهش دادند و پژو حتی فعالیت های خود را به طور کامل متوقف کرد که تمام اینهابه دلیل اعمال تحریم های آمریکا بوده است. رنو که در سال ۲۰۱۲ حدود ۱۰۰ هزار اتومبیل در سال تولید می کرده، فعالیت های خود را به یک سوم کاهش داده و در این راستا ۸۰۰ میلیون یورو متضرر شد. پژو نیز قبل از سال ۲۰۱۲ در حدود ۵۰۰ هزار اتومبیل در سال تولید می کرد، همه فعالیت ها را متوقف کرد و ۹۰۰ میلیون یورو زیان دید.همچنین مبادلات بازرگانی فرانسه با ایران از ۴ میلیارد یورو در سال ۲۰۰۴ به ۵۰۰ میلیون یورو در سال ۲۰۱۳کاهش یافت که دلیل آن سقوط ناگهانی صادرات از زمان اعمال تحریم ها در سال ۲۰۱۲ بوده است.
پیشتازی فرانسه در میان کشورهای اروپایی تحریم کننده ایران، دلیلی جز توافقات پشت پرده با آمریکا واسرائیل را نمی تواند داشته باشد. فرانسه ی عصبی و زیان دیده از تحریم ها هم اکنون از رویکرد دیپلماتیک آمریکا در توافق هسته ای امتیازات اقتصادی بیشتری می خواهد و هرگز نمی توان این مسأله مهم را نادیده گرفت که این دو کشور در گیر و دار بده بستان های خود قرار گرفته اند. مطرح کردن ترس ها و نگرانی های ساختگی از سوی هر یک از این دو کشور نمی تواند واقعیت اختلافاتشان را پنهان کند.
