انقلاب اسلامی و تازه به دوران رسیده‌ها!

1- انقلاب اسلامی ایران، مائده الهی است که خداوند نصیب مردم ایران نمود و صد البته پاداش زحمات و خدمات و صدمات و فداکاری و وفاداری آنان برای قرآن الهی و اسلام محمدی و توسل به اهل‌بیت و ادعیه «کمیل و ندبه و سمات» و تحمل مشقت‌ها از سال 42 تا 57 بود و امتحانات ویژه و سخت‌تر از دوران مبارزه «انفجارها، ترورها، دفاع هشت ساله» و تحریم‌ها و جنگ روانی و تبلیغات ناروا، مردم ایران را «فولاد آب دیده» نموده و بر پختگی و تجربه‌مندی افزوده است که اکنون بیگانه و بلکه دشمن «آمریکا و اسرائیل» می‌گوید ایران در منطقه نفوذ دارد و اثرگذار است و معادلات را تغییر داده و باید بر وی اعتماد نمود و به حساب آورد و مقتدر است و به جلو می‌رود. فرموده‌اند« الفضل ما شهدت به الاعداء».

2- سی‌وشش سال از پیروزی انقلاب اسلامی می‌گذرد و عنایات خداوندی را لمس می‌کنیم «ولینصرن الله من ینصره و لما رای الله صدقنا انزل علینا النصر و انزل بعدوناالکبت» وامدادهای الهی را برای خود و حزب‌الله لبنان و غزه و فلسطین و عراق و سوریه، به وضوح احساس می‌کنیم که می‌خواستند سوریه ظرف 3 ماه «بشاراسد» برود و حزب الله خلع سلاح شود و غزه حماس را فدا کند «و مکروا و مکرالله و الله خیرالماکرین» آنچه می‌گویم این است که هر کس «صاحب مقام، صاحب قلم و بیان، دارای سرمایه و مکنت، صاحب نام و شهرت، دارای سابقه حتی انقلابی» از این انقلاب و رهبری و وفاداران و فداکاران «شهدا، آزادگان، جانبازان» فاصله گرفت و اعراض نمود و تغییر بینش و روش داد و کوشش خود را در جهت اهداف استعمارگران و استثمارگران «آمریکا و اروپا و اسرائیل» قرارداد و به اقمار غرب «ارتجاع عرب و دولت‌های سرسپرده» دل بست، صد درصد زیان دید و آبرو و اعتبار و امتیاز و افتخار خود را از دست داد و به معیشت خشک و تیره و تباه رسید که باید عبرت گرفت و پذیرفت، اخلاص و ایثار و شهادت کارساز است و ضمانت آفرین می‌باشد.

3-‌ قصه دلواپسی اگر به درستی تبیین شود و تحلیل گردد و راهکار برای برطرف کردن آن تدبیر شود، امری شایسته و بایسته خواهد بود، زیرا از آغاز به ما گفته‌اند، مومن باید «در خوف و رجاء» باشد، هم نگران باشد و هم امیدوار. نگرانی در جایی است که آفت وجود دارد، دشمن حضور دارد و با تدبیر، مانع به وجود می‌آورد و امام صادق علیه‌السلام فرمود«ما دمت لاتری الشیطان میتا فلا تامن مکره» آنگاه که شیطان «انسانی باشد یا پری» حیات دارد و تلاش می‌کند و از اقتصاد و اخلاق و اعتقاد و رفتار و وهین و نمایش برای فساد و افساد استفاده می‌کند و تجربه فراوان دارد، باید دلواپس بود و دلهره داشت و صدالبته باید اندیشید و با اندیشه صحیح و ایده واقعی، شب و روز کار کرد و از عنایات خداوندی استمداد جست«استعینوا بالصبر» و هدایت خداوندی را «اهدنا الصراط المستقیم» خواستار شد، بپرسیم و بخواهیم و پی بگیریم و کار جمعی بکنیم و استقامت داشته باشیم و مقاومت بورزیم و بدانیم که به هدف «و ان لو استقاموا علی الطریقه لا سقینا هم ماء غدقا» می‌رسیم، یعنی امیدوار بودن که خواستن، توانستن است و توانستن یعنی رسیدن. مذاکرات هسته‌ای باشد یا اقتصاد نفتی، توطئه داعش باشد یا تحریم نفتی و ارزی و دارویی.

4- حکایت تازه به دوران‌ رسیده‌ها که سوژه جدیدی شده است و در مصاحبه‌ای گفتم: انقلاب اسلامی از سال 41 شروع شد و در داستان «انجمن‌های ایالتی و ولایتی» کلید خورد و به انقلاب «شاه و ملت» یا «انقلاب سفید» رسید و حوادث «پانزده خرداد سال 42 و هفده شهریور 57» را داشت و جریان «کاپیتولاسیون سال 43» و تبعید امام به ترکیه و سپس عراق و حرکت به سوی پاریس و النهایه فرار شاه و آمدن امام خمینی رحمه‌الله علیه به ایران و پیروزی انقلاب اسلامی رقم خورد و تکوین یافت و زحمات 16 ساله و قبل از آن به ثمر رسید. حوادث پس از پیروزی «ترور و انفجار و توطئه و جنگ تحمیلی 8 ساله» و کودتا و تحریم‌ها و قطع رابطه‌ها و نمونه این موارد، خود داستانی سخت‌تر از قبل پیروزی انقلاب می‌باشند. عزیزانی قبل و بعد پیروزی در این میدان با امام همراهی و همکاری نمودند و مرارتها و سختی‌ها کشیدند و انقلاب به اینجا رسید. در این میدان افرادی داریم «ولو اندک» که تندتر و داغ‌تر از انقلابیون 50 سال مبارزه، ادعا دارند، خود را دلسوز می‌دانند و پیشگامان را نفی می‌کنند و رفتار آنان را نکوهش می‌کنند، باید نقد باشد ولی عالمانه و دلسوزانه و منصفانه و همراه با پیشنهاد بهتر، اینان تازه به دوران رسیدگانند.