کاش به جای مربی، معلم داشته باشیم
به گزارش سرویس ورزشی خبرگزاری برنا، وزیر ورزش و جوانان که بیسروصدا به ملاقات ملیپوشان فوتبال رفت و شنونده درد دل آنها بود، امروز وقتی با این پرسش روبرو شد که آیا بعد از حضور در اردوی تیم ملی رابطهتان با فوتبال بهبود یافته است؟ خیلی مختصر و مفید گفت: هیچ معلم ورزشی رابطه بدی با شاگردان خود ندارد. همین حرف به ظاهر ساده وزیر میتواند نقشه راه فوتبال ما باشد، فوتبالی که در آن برخی مربیان دنبال ضدیت با شاگردان خود هستند. در این فوتبال رسم است هر کس از قدرت و زور خود برای زدن دیگران و تحقیر این و آن استفاده کند. حتی آنهایی که از همه میخواهند به خاطر تیم ملی و منافع مالی از تخلف فلان فوتبالیست بگذرند، خودشان وقتی در جایگاه تصمیمگیری میایستند، از یک مصاحبه ساده فوتبالیست دور مانده از تیم ملی نمیگذرند و او را نمیبخشند!
در چنین شرایطی وزیر ورزش نقشه راه جدیدی پیش پای فوتبال میگذارد و مربیان را به معلم بودن دعوت میکند. هیچ معلمی بد شاگرد خود را نمیخواهد و رابطه اش با شاگرد خود بد نیست. این همان کاری است که وزیر انجام میدهد و طبیعی است توقع انجام آن را داشته باشد. او در عمل و نه در حرف ثابت کرد حامی فوتبال است و حرفها و گلایهها ذرهای از این حمایت کم نمیکند. اگر بنا بود وزیر به سبک اهالی فوتبال برخورد کند، لابد باید بابت طعنه های اخیر سرمربی خارجی تیم ملی فوتبال از حضور در اردوی ملی پوشان این رشته ورزشی خودداری میکرد اما دکتر گودرزی برعکس کارلوس کیروش که هر منتقدی را در جبهه مخالف و مقابل خود میبیند و هر گلایهای را اعتراض تلقی میکند و در صدد مقابله برمیآید، به اردوی تیم ملی رفت، شنونده حرف شاگردان کیروش شد و حتی حرفهایی که برخی ملی پوشان به جای سرمربی خارجی تیم ملی زدند را شنید و در نهایت قدمهای موثری در راه حل مشکلات تیم ملی برداشت.
لطفا نگویید دکتر گودرزی به خاطر جایگاهاش به عنوان وزیر ورزش و جوانان ناچار بود در آستانه جام ملتهای آسیا به اردوی تیم ملی برود. اگر بحث اجبار بود، وزیر میتوانست مثل بعضی ها با چند عکاس، فیلمبردار و گزارشگر خودش را به کمپ تیمملی برساند و با یک گزارش و دو وعده به جامعه نشان بدهد حامی تیم ملی است، نه این که بدون حضور رسانهها و پشت درهای بسته با ملی پوشان فوتبال حرف بزند و از همان لحظه گام های اساسی برای رفع موانع و حل مشکلات بردارد.
وزیر ورزش و جوانان این همگامی با تیم ملی را نه در جایگاه وزیر که در جایگاه یک معلم انجام داد، معلمی که از انتقاد شاگرد برآشفته نمیشود و بد شاگرد را نمیخواهد و به قول دکتر گودرزی رابطه بدی با شاگرد خود ندارد. فوتبال ما به شنیدن این حرف ها عادت ندارد اما اگر به جای مربی، معلم داشتیم، بسیاری از مشکلاتمان حل میشد. آن وقت دیگر بازیکنان شایسته و کارساز تنها به صرف این که از روی ناراحتی یک مصاحبه کوتاه و انتقادی انجام دادهاند، شانس حضور در تیم ملی را از دست نمیدادند و در تیمهای باشگاهیمان هم تا این حد قهر، دعوا و درگیری شاگرد و مربی و انتقامگیری مربی از بازیکن را نمیدیدیم!
