«ورزش برای همه» رویا نیست!

به گزارش سرویس ورزشی برنا،دکتر محمود گودرزی که از همان اولین روزهای حضورش در ساختمان وزارت ورزش و جوانان تاکید داشته فقط دنبال ورزش قهرمانی و مدال آوری نیست و هدف اش ترویج نگاهی اجتماعی به ورزش است، یک بار دیگر تاکید کرد نگاه سیاسی به ورزش که ثمره اش توجه بیش از حد به مدال آوری و غافل شدن از ورزش همگانی است، به ورزش ما لطمه می زند.

حالا شاید برخی منتقدین بخواهند همین حرف را بهانه کنند و دوباره مدعی شوند وزیر با ورزش قهرمانی و ورزش حرفه ای مشکل دارد اما دکتر گودرزی درست یک روز پس از کمک های مادی و معنوی اش به تیم ملی فوتبال، نظریه اش درباره ورزش همگانی و ورزش اجتماعی را تکرار می کند تا به جامعه پیام بدهد به همان اندازه که حمایت از ورزشکاران حرفه ای را وظیفه خود می داند، به ورزش همگانی هم توجه جدی دارد.

هرچند این برای اولین بار نیست که وزیر ورزش و جوانان -به درستی- می گوید نگاه صرف به ورزش قهرمانی و در اولویت قرار دادن مدال آوری یعنی قربانی کردن 75 میلیون ایرانی به پای 5 هزار ورزشکار حرفه ای و دکتر گودرزی بارها روی این نظر تاکید داشته است اما همین بیان چندباره، بهانه خوبی است برای جست و جوی حقیقت... حقیقت این است که کشورهای پیشرفته سال هاست از نگاه سیاسی به ورزش عبور کرده اند.

آنها ورزش را ابتدا تبدیل به یک صنعت درآمدزا کردند و سپس شرایطی را به وجود آوردند که در ورزش حرفه ای، اسپانسرها پول خرج کنند و پول دربیاورند و به موازات بهره برداری مالی و تبلیغاتی آنها از فضای ورزش حرفه ای، ورزشکاران و مربیان هم از سودی که به اسپانسرها می رسانند، دستمزد خود را بگیرند. وقت آن رسیده ما هم نگاه سیاسی به ورزش را کنار بگذاریم و دنبال نگرش اجتماعی به ورزش باشیم.

ما باید به وزارت ورزش کمک کنیم ورزش حرفه ای را به اسپانسرها بسپارد و به موازات نظارت بر این فضا و هدایت ورزشکاران حرفه ای در جاده موفقیت و مدال آوری، انرژی و توان خود را بر روی ورزش همگانی و ترویج فرهنگ ورزش در خانواده ها و کمک به سلامت جسم و روان جامعه متمرکز کند. در این راه اما وزارت به تنهایی نمی تواند گام های موثری بردارد. این راه نیازمند همراهی تمامی مسوولان و مردم است تا آنها هم به مرور زاویه دیدشان را تغییر بدهند و رشد و پیشرفت ورزش را فقط در به دست آمدن مدال و بالای سر بردن جام ندانند.
 
آیا مجلس شورای اسلامی در این راه دوشادوش وزارت ورزش خواهد بود؟! آیا رسانه های ورزشی که نقش موثری در خوراک دهی به افکار عمومی دارند، با وزارت همراهی می کنند؟! باور کنید این که از نگاه سیاسی به ورزش بگذاریم و دیدگاه اجتماعی، فرهنگی و تربیتی را در ورزش حاکم کنیم، نیاز به همراهی عمومی دارد و کار یک نهاد و دو نهاد و یک وزیر و دو وکیل نیست.
 
ورزش برای همه فقط یک شعار یا یک رویای محال نیست... این هدف دست یافتنی است، اگر همه مثل وزیر بخواهند حق ورزش همگانی را به پای ورزش قهرمانی قربانی نکنند. وزیر نمی گوید ما ورزش قهرمانی را تعطیل کنیم، حرف او این است که ورزش همگانی زیر پای ورزش قهرمانی له نشود.