نگاه کارشناس

قایقرانی به عنوان یکی از این رشته‌های پرمدال در سال‌های گذشته شرایط دشواری را پشت سر گذاشت اما با تمام سختی‌هایی که داشت در اینچئون نتایج خوبی کسب کرد و نشان داد پتانسیل بالایی دارد. ملی‌پوشان در این مدت کمی که بعد از تعلیق‌ها پشت‌سر گذاشتند در بازی‌های آسیایی عملکرد مناسبی را از خود ثبت کردند و به مدال رسیدند. این نشان می‌دهد که پتانسیل بچه‌ها چقدر بالا است. رسیدن به مدال المپیک اما شرایط خاص خودش را دارد. قایقرانی ایران در آسیا حرف‌های زیادی برای گفتن دارد اما رقابت در عرصه جهانی متفاوت است و نباید به سادگی به آن نگاه کنیم. به نظر من حضور در عرصه مدال‌آوری جهان نیاز به ساختاری قدرتمند دارد و باید طی یک برنامه ریزی اصولی به آن رسید. قایقرانی برای رسیدن به مدال المپیک به امکانات بین‌المللی نیاز دارد. کشورهای اروپایی چندین پیست استاندارد تمرینی دارند اما ورزشکاران رویینگ ما در ایران حتی یک پیست دو کیلومتر ندارند که راحت به تمرین‌هایشان ادامه دهند. با همین شرایط هم در آسیا به مدال می‌رسند. یعنی اگر ورزشکاران ما در ایران پیست استاندارد رویینگ داشته باشند مطمئنا نتایج بهتری خواهند داشت. قایقرانی در ابتدای کار باید پیست داشته باشد تا ورزشکاران بتوانند تمرین‌های استاندارد داشته باشند. نکته دیگر قایق است. ما به قایق‌های بیشتر و بهتری نیاز داریم. هرچه قایق‌های بهتری داشته باشیم شرایط تمرینی بچه‌ها بهتر می‌شود و در مسابقات نتایج مناسبی کسب خواهند کرد. به نظر من در مسیر کسب مدال جهانی و المپیک امکانات اولین حرف را در قایقرانی می‌زند. باید برنامه ریزی درستی برای انجام کارهای اساسی و ساختاری داشته باشیم. پیست، قایق و امکانات تمرینی اولویت هستند. هرچه سرمایه گذاری در قایقرانی بیشتر باشد مطمئنا تعداد مدالی که به ایران می‌رسد بیشتر است. قایقرانی ایران پتانسیل زیادی دارد و با توجه به امکانات محدودش در آسیا جزو بهترین‌ها است. اگر حمایت‌ها از این رشته در حد عالی باشد مطمئنا قایقرانی ایران می‌تواند خودش را به سطح جهانی برساند. نکته اینجا است که خود قهرمانان این رشته به دنبال رسیدن به سطح جهانی هستند و تمام تلاششان را می‌کنند. مطمئنا اگر وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک نگاهی ویژه به این رشته داشته باشند شرایط تغییر خواهد کرد. 
بهزاد اتابکی-رییس کمیته رویینگ فدراسیون قایقرانی