عباسپور: مهمترین دستاورد من از ورزش استقلال و دوستان خوب بود
به گزارش سرویس ورشی برنا، عباسپور سال 84 در حالیکه هنوز دو سال بیشتر از تحصیلش در رشته مترجمی زبان انگلیسی نگذشته بود، به دلیل سانحه رانندگی دچار ضایعه نخاعی شد.
وی دانشجوی رشته مترجمی زبان انگلیسی در مشهد بود و پس از این حادثه با حمایت و کمک پدر توانست به صورت غیر حضوری ادامه تحصیل دهد و مدرک کارشناسی خود را در این رشته دریافت کند.
عباسپور در این زمینه می گوید: خانواده ام همیشه همراه من بودند و نگذاشتند تنها باشم، پدرم کمک کرد تا زمان هایی که نیاز به رفت و آمد به مشهد بود، این کار را انجام دهم و بتوانم به تدریج درسم را به اتمام برسانم.
بانوی کماندار تیم ملی در خصوص روی آوردنش به ورزش گفت: مسابقات پاراآسیایی گوانگجو در سال 89 برای من یک نقطه عطف به شمار می رود، چرا که با دیدن افتخارات خانم نعمتی، که همشهری من نیز هست، تشویق شدم به ورزش تیر و کمان روی آورم، استقبال مردم از او و همین طور حس خوبی که از موفقیت یک بانوی همشهری داشتم، باعث شد تا تمریناتم را در این رشته شروع کنم و تنها شش ماه بعد از آغاز فعالیتم در این رشته به تیم ملی دعوت شدم.
وی افزود: خانم نعمتی من را به آقای واعظی، سرمربی تیم ملی معرفی کرد و پس از رکوردگیری و کسب حد نصاب های مورد نظر توانستم به اردوهای تیم ملی راه پیدا کنم و در اولین اعزام برون مرزی ام که مسابقات جهانی ایتالیا بود شرکت کردم.
عباسپور در ادامه گفت: البته به دلیل نداشتن تجربه کافی، نتوانستم عنوانی از این مسابقات بدست آورم و پس از آن هم به ترتیب در مسابقات جهانی جمهوری چک در سال 2012 و مسابقات جهانی تایلند در سال 2013 شرکت کردم که در مسابقات آخر به عنوان چهارم دست یافتم و در مسابقات چک نیز متاسفانه نتوانستم سهمیه پارالمپیک لندن را بدست آورم.
بانوی طلایی بازی های پاراآسیایی اینچئون از همسرش به عنوان عامل اصلی موفقیتش یاد می کند و می گوید: بعد از مسابقات تایلند که سال گذشته برگزار شد، درمسابقات رکوردگیری که در تهران برپا بود شرکت کردم و توانستم به اردوهای اینچئون راه یابم، پس از آن به صورت مرتب در محل سکونتم کرمان تمرین می کردم و این تمرینات بدون مربی بود اما در چند ماه منتهی به بازی های پاراآسیایی، زیر نظر همسرم که سابقه فعالیت در رشته تیر و کمان و مربی گری آن را نیز داشت، تمرین می کردم و او با تعطیل کردن کار شخصی خودش، تمام زمانش را در طول روز به من اختصاص می داد و هر روز بین هفت تا هشت ساعت تمرین مداوم و شب ها هم بدن سازی انجام میدادم.
وی خاطر نشان کرد: به خاطر همین تمرینات و آرامشی که در کنار همسرم داشتم توانستم با آمادگی خوبی به بازی های پاراآسیایی اینچئون اعزام شوم و می توانم بگویم موفقیتم در این مسابقات را مدیون همسرم یاسر سالاری هستم که با صبر و حوصله روز به روز در بهبود روند تمریناتم به من کمک می کرد
عباسپور افزود: پدرم به دلیل مشغله های کاری دور از ما هست و در کرمان حضور ندارد، اما زمان اعزام به اینچئون، خود را به تهران رساند و برای بدرقه ی من به فرودگاه آمد، این حضور دلگرمی بزرگی برای من بود و از طرفی احساس می کردم بار سنگینی روی دوشم است که تنها با کسب مدال و افتخار سبک می شود. به خاطر همین در اینچئون تا قبل از اینکه مدال بگیرم با خانواده ام تماس نگرفتم و خواستم فقط زمانی که موفق شدم با آنها صحبت کنم.
بانوی کماندار تیم ملی گفت: در روز مسابقات میکس خیلی استرس داشتم، با اینکه از هم تیمی ام آقای نوری خاطر جمع بودم اما باز استرس زیادی داشتم، چون این تنها فرصت من برای کسب مدال بود و در مسابقات انفرادی هم چهارم شده بود، این استرس آنقدر زیاد بود که متوجه نشدم تیر آخر را زدم و مسابقه تمام شده و باز می خواستم ادامه بدهم! تا اینکه آقای واعظی آمد و گفت مسابقه تمام شد و تیم شما توانست طلا بگیرد.
وی ادامه داد: این نشان طلا که در مقابله با تیم کره جنوبی که بسیار قدر هم بودند بدست آمد، برای من بسیار دلچسب و شیرین بود. هم به خاطر اینکه احساس می کردم مزد زحمات خانواده و همسرم را دادم و هم اینکه اولین مدال من محسوب می شد و لحظه ای که روی سکو بودیم و پرچم کشور عزیزمان به اهتزاز درآمد، زیباترین لحظه ای بود که در اینچئون تجربه کردم.
عباسپور تصریح کرد: با اینکه من بعد از حادثه ای که منجر به معلولیتم شد خانه نشین نشدم و درسم را هم ادامه دادم، اما شروع فعالیت های ورزشی دریچه های دیگری را برای من گشود که مهم ترین آنها استقلال فردی و انجام کارهای شخصی بدون نیاز به حضور دیگران بود، از طرف دیگر بعد از روی آوردنم به ورزش با دوستان خیلی خوبی آشنا شدم که برای من بسیار ارزشمند هستند.
وی در پایان گفت: به غیر از افرادی که در این سالها حامی من بودند، آقای مولا، رئیس انجمن ضایعه نخاعی کرمان نیز همواره مشوق و راهنمای من بوده و در موفقیت هایم نقش داشته است همین طور از آقای نخعی رئیس هیات کرمان که از هیچ تلاشی برای بهتر کار کردن ما دریغ نکردند نیز تشکر می کنم.
سمیه عباسپور با کسب اولین نشان طلای خود در مسابقات پاراآسیایی اینچئون تلاش میکند تا با کسب سهمیه مسابقات پارالمپیک ریو بتواند در این عرصه مهم نیز بدرخشد.
