نگاه کارشناس
عراق حریف دیرینه و حساس ما به حساب میآید. با توجه به حساسیت های میان دو کشور این تیم پیروزی مقابل ما برایش ارزشمندتر از بردن جام ملتهای آسیاست اما به نظرم این بازی با بیتدبیری در چنین برههای برگزار شد. در نیمه اول با سیستم 4-4-2 به میدان رفتیم که با دو مهاجم حملات خود را انجام میدادیم و تا دقیقه 60 این موضوع ادامه داشت تا به گل رسیدیم و پس از آن بار دیگر شرایط بازی ما همچون جام جهانی شد و با یک مهاجم حمله کردیم و حفظ توپ را در دستور کار خود قرار دادیم. در مجموع 17، 18 بازیکن امروز بازی کردند که تعدادی از آنها اولین بازی ملی خود را انجام میدادند. پیروزی ایران بر عراق روحیه تیم ملی را بالا میبرد و این موضوع به موقعیت تیم کمک زیادی میکند. در پایان توانستیم این پیروزی را از آن خود کنیم که میتوان روحیه خوبی به بازیکنان بدهد. بازیکنان جوان ما کاملا مشخص بود که تجربه و اعتماد به نفس لازم را نداشتند. سروش رفیعی دو موقعیت بسیار خوب به دست آورد که نتوانست به خاطر کمتجربگیاش از آنها استفاده کند. قطعا اگر او 10-15 بازی ملی داشت، میتوانست بهتر از فرصتها بهرهمند شود. در اواخر بازی تیم با سیستم 1-5-4 به بازی ادامه داد و سعی میکرد بازی را کنترل کند. به هر حال این پیروزی میتواند به ما کمک کند. این پیروزی نباید باعث غرور ملیپوشانمان شود. غرور معنایی ندارد. کادر فنی باید این مسئله را کنترل کند و افکار بازیکنان ما را حرفهای پیش ببرد تا بتواند به خوبی نتایج لازم را کسب کند. ایران همیشه از شانسهای قهرمانی بوده است اما در هر دوره مشکلاتی وجود داشته است. در این دوره هم مشکلاتی نظیر بازیهای تدارکاتی کم و همین طور حواشی زیاد باعث شد تیم با آمادگی کامل به استرالیا نرود، با این حال معتقدم ایران شانس زیادی برای کسب عنوان قهرمانی دارد.
بیژن ذوالفقارنسب-کارشناس فوتبال