حمله به بحرین

بازی نخست در هر تورنمنتی مهم و بسیار كلیدی است. باید شروعی امیدوارکننده در مسابقات داشته باشیم. بازی با بحرین خیلی از نقاط ضعف و قوت ما را مشخص می‌کند و اهمیت ویژه‌ای دارد به خصوص نیمه اول مسابقه برای ما بسیار مهم است. اینکه چگونه حریف را تحت فشار و پرس قرار دهیم و چگونه ضدحمله بزنیم. در کل 90 دقیقه ما صاحب توپ نیستیم بنابراین در دقایقی از بازی هم حریف مالک توپ است مهم است كه چگونه و در کجای زمین پرس کنیم. در جام جهانی 2014 در بازی آرژانتین و نیجریه نشان دادیم که دفاع کردن را خوب بلدیم اما در بازی با بوسنی چون خوب دفاع نکردیم تنبیه شدیم و سه گل خوردیم. ما در بازی با بحرین باید هجومی بازی کنیم البته همانطور که گفتم در دقایقی از مسابقه حریف صاحب توپ است که باید با منطق و عقل بازی کنیم. نگرانی من بیشتر در انتقال بازی از دفاع به حمله است و اینکه چگونه می‌خواهیم در حمله به دروازه حریف هجوم ببریم ‌آیا قرار است از جناحین استفاده شود یا از میانه زمین. ما 4 مهاجم آماده داریم ضمن اینکه جهانبخش و دژاگه هم هستند و بازیکنان سرزن و قد بلند هم داریم در کل ما هم مثل کره شمالی یک تیم مرموز هستیم. تیم ملی اول باید آرامش داشته باشد و از حاشیه‌ها به دور باشد. اگر چه هر سه حریف ما از کشورهای عربی حوزه خلیج‌فارس هستند اما شیوه بازی آنها با هم کاملاً متفاوت است زیرا مربیان متفاوتی دارند و ویژگی بازیکنان آنها هم متفاوت است. این سه بازی برای ما بسیار حیاتی است و به تیم ملی کمک می‌کند که به هماهنگی بیشتری برسد و پیشرفت کند و همچنین به بازیکنان و تیم ملی اعتماد به نفس خواهد داد. اگر ما در این گروه اول شویم، رسیدن به نیمه نهایی ساده‌تر خواهد بود. کی‌روش هم می‌داند که باید در هر سه مسابقه مرحله گروهی استراتژی‌های متفاوتی داشته باشد.

جلال چراغپور-كارشناس فوتبال