نگاه کارشناس

به عنوان بازی اول، تیم ملی فوق العاده قابل قبول بود. تغییراتی هم بوجود آمده بود و یکی، 2 بازیکن نیز برای ترمیم آمده بودند. خیلی منطقی چیدمان انجام شده بودند. این سیستم همان 4-2-3-1 بود که بازیکنان خیلی خوب در آن جا افتاده اند. تنها ایرادی که در نیمه اول دیده شد، زمانی بود که هنوز بحرین گلها را نخورده بود، وقتی دفاع مورب 4 نفره تشکیل میشد، پایانه دفاع به موقع تشکیل نمی شد. همین باعث شد 2 موقعیت خطرناک روی دروازه ما ایجاد شود. مثل همیشه جریانات بازی در گل ها زیاد دخیل نبود و روی ضربه ایستگاهی گلهای ما رقم خورد. از طرفی تیم ملی 2 تعویض تقریبا همزمان انجام داد. آزمون و جهانبخش به جای قوچان نژاد و شجاعی آمدند. سوال این است آیا این 2 تعویض را برای نگه داشتن 2 بر صفر انجام دادند یا اینکه برای بیشتر گل زدن وارد میدان شدند. اگر برای بیشتر گل زدن و رسیدن به تفاضل امارات این تعویض ها انجام شد که نتوانستند کارایی لازم را نشان دهند و حتی اگر برای نگه داشتن 2 بر صفر این کار رقم خورد، نفس تازه ای به تیم ما ندادند زیرا خیلی جلو بازی می کردند. یک نکته دیگر در برابر عربها این است که وقتی بازیکنان ایران از حرکات انفرادی استفاده کنند، می توانند برتر از حریف باشند. دیدیم از دقیقه 55 به بعد این کار اتفاق افتاد و ما نیز برتر شدیم. البته بحرین در فوتبال کلاسیک بد کار نکرد و کم تجربه بود. در برابر قطر اما باید باهوش تر و باتمرکزتر بازی کنیم. قطر چیزی برای از دست دادن ندارد و از همین رو دست به بازی انتحاری خواهد زد. تیم ملی با ارائه یک بازی بابرنامه و کلاسیک می تواند قطر را هم شکست دهد. 
جلال چراغپور-کارشناس فوتبال