هیس دنیا؛ دختران فریاد می زنند

نگاه سرد و یخ زده مریم از جلوی چشمم دور نمی‌شود. گاهی می‌نشست گاهی بلند می‌شد، قدم میزد، گریه می‌کرد و روزی سه ساعت می‌رفت حمام. می‌گفت: «پس چرا تمیز نمی‌شم.» و بعد دوباره می‌زد زیر گریه. کابوس‌های هر شبش و بی اعتمادی مطلقش به همه‌ی مردها یا همه دنیا.
مدام زمزمه می‌کرد:«آخه دوست بابا بود، بابا خودش منو سپرد دستش تا منو برسونه دانشگاه.» بعد دوباره گریه، دوباره بغض. ترم تمام شد و مریم باید به خانه بازمی‌گشت.در حالی که رازش را فقط من می‌دانستم و او.

به گزارش برنا،حرف زدن از تجاوز به دختران و شرح مشکلات آنان با توجه به شرایط فرهنگی و اجتماعی کشور کار سختی است.راه‌های پیشگیری از تجاوز به دختران و زنان یک بخش مسئله است و مشکلاتی که بعد از تجاوز گریبان‌گیرشان می‌شود، امر دیگریست.
دختران و زنان در ایران بعد از اینکه مورد تجاوز قرار می‌گیرند، حاضر نیستند به پلیس و حقوق‌دان مراجعه کنند. جامعه شناسان و حقوقدانان معتقدند یکی از هزاران علت پنهانکاری دخترانی که مورد تجاوز واقع شده اند،این است که آنها از حقوق خود باخبر نیستند.به گفته این گروه آگاه کردن این افراد از حقوقی که جامعه به آنها داده، موجب شود،اگر مشکلی برای آنها پیش آمد،به پلیس و مشاور مراجعه کنند.

زنان باید به حقوق خود آگاه باشند

فریده غیرت فعال امور زنان در خصوص آزار جنسی دختران و پنهانکاری آنان می گوید:« این امر ریشه در اعتقادات و روحیه ملت مشرق زمین و اعتقادات دینی دارد. دختران ما در خانواده‌های مسلمان ایرانی برای خود اصولی دارند که حاضر نیستند پا را از آن فراتر گذارند تا جامعه آنها را با اصول و قراردادهای خود بشناسد.دختری که به حریمش تجاوز شده و برای او از نظر اخلاقی و سنتی مسأله ایجاد شده است، نمی‌خواهد به کسی رازش را بگوید. چرا که آن را عیب می داند و در جامعه ما مسئله تجاوز ، اخلاقی یک طرفه است. و علل تربیتی و ریشه در سنت ها دارد.»
وی با تاکید بر ضرورت آشنایی دختران و زنان با حقوق خود می گوید:« اگر زنان ما به حقوق خود آگاه باشند هیچ مردی حتی شوهرش حق ندارد به حقوق او تجاوز کند.»

چرا کسانی که مورد تجاوز قرار می‌گیرند مدعی علیه نیستند

دکتر روشن،حقوقدان و عضو هیأت علمی دانشگاه بهشتی با اشاره به انواع تجاوز می‌گوید: « تجاوز به حقوق جنبه‌های ارتکاب جرم دارد. یکی از این موارد تجاوز جنسی به افراد اعم از ذکور و اناث است.در مورد تجاوز، تجاوز به عنف به دلایلی از اهمیت بیشتری برخوردار است. چرا که آزارهای روحی روانی و جسمی نیز درپی دارد. حال این سوال مطرح می‌شود؛چرا کسانی که مورد تجاوز قرار می‌گیرند، مانند هر حق پایمال شده دیگری مدعی علیه نیستند. چرا اقدام به گرفتن حق خود و مجازات طرف مقابل نیستند. یکی از دلایل این است که اگر جامعه متوجه شود روی آنها جرمی صورت گرفته است بیم آن می رود که در آینده باز مورد تجاوز قرار بگیرند و دلیل دیگر این است که نمی توانند اثبات کنند که مورد تجاوز قرار گرفته‌اند ، اثبات این موارد سخت است و عواقب ناشی از آن نیز باعث پنهان‌کاری از سوی فرد می شود.»

به گفته این حقوقدان اگر بین اقشار جامعه و دختران آگاهی صورت گیرد امکان احقاق حقوق وجود دارد:« به نظر من بیشترین مانع ابعاد جامعه‌شناسی و روانشناسی است. بعد حقوقی کمترین مانع را برای این پنهان‌کاری ایجاد کرده است. اگر از حقوق خود اطلاعات بیشتری داشته باشند، امکان اثبات جرم بالا می‌رود و حق خود را اثبات کنند.»

این حقوقدان در رابطه با ایجاد اعتمادی که قانون برای این افراد آسیب دیده در نظر گرفته است گفت: فرد وقتی می‌خواهد نیروی انتظامی را در جریان قرار دهد، نباید آثار جرم را از بین ببرند. معمولا فرد مورد تجاوز از روی تنفر بلافاصله لباس‌ها و وسایل و ابزار جرم را آتش می‌زند و محو می‌کند . یکی از راه‌های اثبات جرم موی بدن، آثار باقی مانده از جنایت است که از پزشک قانونی استعلام می‌شود.فرد باید بداند که دادگاه این غیر علنی است .حق دیگر اینکه براساس ماده 358 مجازات اسلامی اگر دختری مورد تجاوز قرار گرفت و از وی ازاله بکارت شود خسارتی به اندازه مهرالمثل به او پرداخت می‌شود.برای آثار جرح مانند بقیه جراحات حق دیه به او پرداخت می‌شود.خسارت معنوی نیز به او پرداخت خواهد شد.براساس ماده221 قانون مجازات اسلامی زنا تعریف شده است . زنای به عنف با اکراه از سوی زانی موجب اعدام فرد است و اگر با ربایش ، تهدید یا ترسیدن موجب تسلیم شدن او باشد باز اتهام به او وارد است و مجازات او اعدام است.»

آسیب دیده باید به روانشناس مراجعه کند

علاوه بر بعد حقوقی،مسئله تجاوز از دیدگاه روانشناسی هم اهمیت زیادی دارد.دکتر رقیه موسوی، روانشناس در این ارتباط می گوید:« لازمه ممانعت از پنهان کاری دختران آسیب دیده از آزار جنسی بالا بردن آگاهی سطح جامعه است . باید عملا رسیدگی شود. طوری که فردی که دچار آسیب شده مطمئن باشد این رسیدگی موثر است. شخصی که آسیب دیده باید قبل از هر اقدامی به روانشناس مراجعه کند چرا که فرد دچار اختلال استرس بعد از سانحه می شود. بنابراین من تصور می‌کنم علاوه بر ارتقاء سطح آگاهی جامعه خود فرد نیز باید بداند به کدام کانال مراجعه کند. کانال‌های اصلی حقوقدان، روانشناس و پلیس هستند. »

وی با اشاره به نگاه جامعه می گوید: «باید از طریق رسانه‌ها آگاهی داده شود که اگر دچار همچین مشکلی شدیم با این مشکل چطور برخورد کنیم. و در گام نخست باید به روانشناس مراجعه شود و حقوقدان گام بعدی‌ است. و نکته بعد اینکه جامعه باید پذیرش داشته باشد و به عنوان یک فرد قربانی به آسیب دیده نگاه کند. زمانی ترس دختران یا فرد مورد تجاوز برای مراجعه به ارگانهای اجتماعی برای بروز مشکل و احقاق حقش برطرف می‌شود که جامعه به وی انگ فاسد را نزند. سازمان بهزیستی باید مراکز روانشناسی اورژانسی با خط‌های مخصوص به این امر فراهم آورد که افراد آسیب دیده سریع تماس بگیرند تا درست راهنمایی شوند.»