نگاه کارشناس
شکست ایران برابر عراق و حذف از جام ملت ها از چند منظر قابل بررسی است. یک نیروی نظامی وقتی می خواهد با کشوری بجنگد هرگز با آن کشور مانور نظامی مشترک نمی گذارد. به عقیده من بزرگترین اشتباه ما در این مسابقات، انجام دیدار دوستانه با عراق چند روز قبل از آغاز مسابقات بود چراکه آنها کاملا ما را آنالیز کرده بودند مخصوصا قسمت چپ تیمملی ایران و ضعف های دروازهبان مان را، چراکه دیدیم قسمت چپ تیم ما چقدر روی گل های خورده مقصر بودیم. شما ببینید آنها به جز گل اولشان، دو بار دیگر سعی کردند شوت را از بین پاهای حقیقی رو کنند و گل بزنند که حقیقی با تیزهوشی آن توپ ها را دفع کرده بود. من هرگز نفهمیدم کدام مغز متفکری دیدار با عراق را برای ایران آن هم در آن مقطع هماهنگ کرد. البته آقای کیروش تقصیری ندارد چراکه فقط یک بازی دوستانه و تدارکاتی داشت و می خواست بازی دیگری انجام دهد تا تیمش را بهتر بشناسد، اما وقتی احتمال می رود ما با این تیم در مراحل بعدی بازی کنیم چرا باید آخرین و نزدیکترین بازی تدارکاتی مان در این بازی ها مقابل عراق باشد، آن بازی تداکارتی آفت جانمان شد و حریف ضعیف تر از خودمان را آنقدر بزرگ کردیم که روبهرویمان ایستاد. وقتی خبرنگاران نمی توانند بروند کنار زمین تمرین و آماده سازی تیمملی کشورمان را مشاهده کند، به دلیل لو نرفتن مسائل تاکتیکی که منطقی هم هست سوال اینجاست چرا یک چنین دیدارهایی را می چینند که دست ما را رو کند؟ به هرحال ما حریف ضعیف تر از خودمان را بزرگ کردیم. کی روش یک مربی حرفهای است او میدانست که در یک ویترین خود را عرضه می کند. بعد از جام جهانی 3-4 ماه او هیچ مشتریای نداشت. کیروش آنقدر آدم در دنیا دارد و حتی در فیفا هم آدم دارد اما واقعیت این است که او مشتریای نداشت. او میدانست اینجا زمین نداریم اما چرا باز قراردادش را تمدید کرد؟! او میدانست که ما بازیکنی نداریم، امکانات نداریم اما چرا باز آمد؟! کیروش سالهای آخر فوتبالش را سپری میکند. خود او هم متوجه شد با این مکانیزم ظرفیتش چقدر است.
جلال چراغپور-کارشناس فوتبال
