شگفتی ارتباط با مخاطب، رمز موفقیت سینما و سینماگر

به گزارش خبرگزاری برنا، در بدو برنامه ریزی گمان نمی رفت از این طرح تا این حد استقبال شود اما از همان روزهای ابتدایی استقبال دوطرفه هنرمندان و مخاطبین چنان زیاد بود ستاد جشنواره را به استقرار خبرنگار و عکاس ثابت درهر سینما وا داشت.

از مجموع ۲۷۰ اکران و معرفی در سینماهای محل اجرای طرح تاکنون حدئد ۵۰ درصد مراسم ها با حضور ۵ نفر به بالا از عوامل فیلم ها برگزار شده و حدود ۲۰ درصد هم با حضور یک یا دو نفر از آنان برگزار شد و تنها در همین زمینه حدود ۳۵۰ خبر، مصاحبه و گزارش حاشیه ای و همچنین ۲۵ گزارش تصویری تاکنون تولید و منتشر شده است.

این آمار برای سال اول اجرای طرح بسیار قابل توجه است. نکته جالب تر اینکه برخی هنرمندان که به دلایلی در برخی اکران ها نتوانستند حضور داشته باشند برای حفظ احترام مخاطب متنی را به مجری مراسم رسانده تابرای مردم قرائت نماید.

گرچه تمام برنامه ها حتی بدون حضور عوامل هم توسط مجری و منتقد حاضر در هر سینما انجام می شد.

میلاد اکبرنژاد منتقد و مجری برنامه های معرفی در سینما فلسطین در این باره معتقد است:

با توجه به اینکه برای اولین بار خارج از برج میلاد این اتفاق می افتد، به نظرم استقبال خوب بود. تعداد زیادی آمدند و تعدادی هم نیامدند. حداقل در سینما فلسطین که اینطور است. تقریبا همه کسانی که می توانستند آمدند ولی یک عده معدود هم بودند که خودشان نخواستند در بین مردم فیلم ها را ببیند. دلیلی هم نداشت. فکر می کنم اگر در سال های بعد برنامه ریزی در این زمینه بیشتر باشد، قطعا شاهد حضور چشمگیرتر عوامل فیلم در سینماها خواهیم بود.

خسرو نقیبی هم که در سینما آزادی که یکی از پر رفت وآمد ترین سالن های جشنواره است اجرای برنامه ها را برعهده داشت در گفتگویی اینگونه می گوید:

این نشست ها برای بار اول در جشنواره فجر تجربه موفقی بوده به شکلی که در جشنواره های خارجی در این سال ها شاهدش بودیم و هراندازه بتوانیم به استاندارد های جهانی نزدیکش کنیم اتفاق خوبی برای آن خواهد بود.

این منتقد ابراز داشت: باید هماهنگی بین هر دوگروه انجام شود وسینماگران سرشناس تر این امر را جدی تر بگیرند مخصوصا برای فیلم ها و سانس هایی که صندوق رای ندارند و استقبال کمتر هست.این اتفاق خوب بعد از گذشت چند سال باید از شکل محکم ترو مرتب تری برخوردار شود و همه امکانات آن مهیا شود.

دراین بین البته میزان حضور هنرمندان در سینماهای مختلف بسته به موقعیت جغرافیایی متفاوت بود وعموما در سینماهای پایین شهر حضور کمرنگ تری صورت می گرفت.

رضا کاظمی منتقد حاضر در پردیس کیان معتقد است:

از نکات مثبت گفتیم، بگذارید یک درددل هم داشته باشم. سینمادوستان در پردیس کیان مانند همه‌ی تماشاگران سینماهای مردمی به‌حق انتظار داشتند که با سینماگران دیدار و گفت‌وگو داشته باشند و شور و حال جشنواره را به شکلی مضاعف تجربه کنند اما به هر دلیلی، عوامل فیلم‌ها در اغلب سانس‌ها این امکان را از تماشاگران محجوب این سینما دریغ کردند. البته مواردی هم بود که سازندگان فیلم‌ها با حضورشان به جلسات معرفی فیلم‌ها رونق و گرمی بخشیدند. فارغ از حضور یا عدم حضور عوامل، بنده در جایگاه یک منتقد، بی کم و کاست به وظیفه‌ی خودم در باب معرفی فیلم‌ها و کارگردان‌ها عمل کردم تا تجربه‌ی تماشای فیلم در جشنواره را دست‌کم اندکی برای تماشاگران دل‌پذیرتر کنم؛ تا تفاوت فیلم دیدن در جشنواره را با ایام عادی سال احساس کنند.

برای جبران کاستی ناشی از عدم حضور عوامل، در اغلب سانس‌ها تلاش کردم برنامه‌های جزئی اما خارج از چارچوب معمول وظایفه محوله را در دستور کار قرار دهم تا شاید اندکی جبران مافات شود؛ از جمله اختصاص بخشی از وقت به پرسش و پاسخ با تماشاگران درباره‌ی فیلم‌های روزهای پیش‌تر یا مرور و جمع‌بندی نقد فیلم‌ها برای به دست دادن تصویری کلی از کمیت و کیفیت جشنواره و البته برگزاری مسابقه درباره‌ی معلومات سینمایی تماشاگران و اهدای جایزه‌ی فرهنگی ناقابل به برندگان.

واما در پردیس کوروش که برای اولین بار میزبان جشنواره فیلم فجر بود اتفاقات خوبی افتاد.

رامتین شهبازی، منتقد و مجری مستقر در این سینما بازتاب‌های مردمی حضور عوامل فیلم‌ها در سینماها را متفاوت دانست و گفت: این طرح برای نخستین بار است که در جشنواره فیلم فجر اجرا می‌شود و به طبع نیازمند بسترسازی بیشتری است تا مردم هر چه بیشتر در جریان چند و چون برگزاری چنین مراسماتی قرار بگیرند.

شهبازی ادامه داد: از سوی جشنواره خبررسانی مناسبی در خصوص این طرح صورت گرفته بود ولی در مقابل رسانه‌های گروهی کمتر به این موضوع پرداخته بودند. به همین دلیل مردم در روزهای ابتدایی جشنواره اطلاع چندانی از این طرح نداشتند ولی با گذر زمان این طرح نیز روند بسیار بهتری را در پیش گرفت و تبدیل به جریان خوبی شد.

این منتقد سینما خواستار ادامه چنین طرحی شد و گفت: همانگونه که در طول سال برای سایر مباحث جشنواره بسترسازی‌های مختلفی صورت می‌گیرد امیدواریم برای این طرح نیز بسترسازی مناسبی در دستور کار قرار بگیرد.

وی میزان استقبال هنرمندان را نیز از این طرح متفاوت و بسته به محل جغرافیای سینماها برشمرد و افزود: در این دوره از جشنواره فیلم سازان اولی و پیشکسوتان استقبال خیلی خوبی از این طرح داشتند چرا که قدیمی‌ترها به خوبی از ارزش بالای مخاطب اطلاع دارند و جدیدترها نیز درصدد معرفی هر چه بیشتر خود به مخاطبان بودند.

در این بین سینمای شرق تهران هم میزبان عئامل فیلم های جشنواره بود.امید نجوان منتقد حاضر در سینما ماندانا در این باره در یادداشتی اینگونه می نویسد:

این مراسم را می‌توان مقدمه‌ای برای تبلیغ گسترده‌‌تر فیلم‌های سینمایی در زمان نمایش عمومی‌شان دانست. توجه داشته باشید که نوع نگاه مردم عادی به سینما و دست‌اندرکاران آن با نگاهی که خود خانواده‌ی سینما نسبت به آن دارند متفاوت است.

زمانی که اعضای گروه سازنده‌ی یک فیلم– و در راس آن‌ها بازیگران– در برنامه‌ی معرفی فیلم‌ها شرکت می‌کنند باعث تغییر نگاه تماشاگران عادی می‌شوند و فضای ملموس و سرگرم‌کننده‌تری برای آن‌ها فراهم می‌کنند. این فضا باعث می‌شود دیوار شیشه‌ایِ میان خانواده‌ی سینما و تماشاگران از میان برداشته شود و گفت‌وگوها و انتقادهای احتمالی میان این دو گروه، شکل بی‌واسطه و صریح‌‌تری به خود بگیرد.

این‌گونه برنامه‌ها در همه‌جای دنیا هم برگزار می‌شود و برای آن از مدت‌ها قبل برنامه‌ریزی صورت می‌گیرد. در اروپا و غرب به آن می‌گویند «پره‌می‌یر» و در جریان آن، هنرپیشه‌ها و کارگردان فیلم، خود را در معرض قضاوت عکاس‌ها، خبرنگارها و مردم عادی قرار می‌دهند. در حقیقت بازیگران، این را‌ بخشی از وظایف خود می‌دانند که در مراسم معرفی و حمایت از فیلم خود شرکت کنند، به گفت‌وگو با علاقه‌مندان بپردازند و حتی با طرفداران سینما و مردم عادی، عکس سلفی بگیرند.

وی در بخش دیگری از این یادداشت آورده است:

به نظرم مسئولان جشنواره خیلی دیر به فکر اجرای چنین برنامه‌ای افتاده‌اند. اگر از سال‌ها قبل به این‌گونه مراسم و نحوه‌ی اجرای آن فکر شده بود برای اجرای آن و توجیه مخاطبان این‌قدر انرژی مصرف کنیم! بعضی‌ها این برنامه را جلسه‌ی نقد و بررسی اشتباه گرفته‌اند و مثلاً می‌پرسند: «فیلمی که دیده نشده را چه‌طور می‌خواهید نقد کنید؟» بعضی دیگر هم به شوخی و جدی می‌گویند: «به منتقدتان بگویید بیاید تا ببینیم اصلاً چه حرفی برای گفتن دارد؟!» می‌خواهم بگویم چون از نحوه‌ی اجرای چنین برنامه‌ای خبر ندارند در مقابل این دعوت، جبهه می‌گیرند و گاهی حرف‌هایی می‌زنند که حتی می‌تواند برخورنده باشد.

نجوان درباره میزان استقبال مخاطبان هم آورده است:

مردم نسبت به این برنامه واکنش خوبی نشان دادند. دست‌کم در مواردی که بنده به صورت مستقیم با آن‌ها در تماس بودم بیان می‌کردند که نگاه‌شان نسبت به مشکلات کار در سینما تغییر کرده اما نکته‌ای که در حرف همه‌ی آن‌ها مشترک است این بود که چنین برنامه‌هایی واقعاً کم و در حد فقط یک جرقه است؛ و خیلی زود خاموش و فراموش می‌شود.

محمدرضا باباگلی منتقد و مجری معرفی فیلم ها در سینما فرهنگ هم نظر خود را اینگونه بیان کرده است:

آبروی ۲۲ ساله‌ام را برای این کار وسط گذاشته‌ام. فلسفه و تصور ما این بود که نمی‌خواستیم صرفاً «شو بازی» کنیم. درست است که حضور سینماگران و دست‌اندرکاران فیلم‌ها، برای تماشاگر جنبه‌ی لذت‌بخش دارد و مردم از حضور و روبه‌رو شدن با عوامل فیلم لذت می‌برند، اما موضوع عمده این بود که تصویر متفاوت‌تری از منتقدان به تماشاگر ارائه دهیم. همیشه چند منتقد معین در برنامه‌های تلویزیونی شرکت می‌کنند و یا مردم تنها آن‌ها را می‌شناسند. خیلی وقت‌ها به دلیل نوع نقد یا برخورد آن چند منتقد آشنا برای عموم، از دیگر منتقدین گلایه می‌شود.

باباگلی در مورد اشکالات این طرح هم گفت: تداخل جدول‌ها ، انتقاد اصلی من به این طرح است. اگر قرار است سال آینده نیز این معرفی فیلم‌ها برگزار شود، باید یک بخش اجرایی جداگانه برای آن در نظر بگیریم تا خطاهای مشابه و عمومی پیشین تکرار نشود. هماهنگی بخش‌ها هم بسیار مهم است.

عمدتاً تشکر و اظهار خرسندی می‌کردند. البته نه این‌که مدام به من مراجعه شده باشد، اما همان چند موردی که مراجعه کردند راضی بودند و می‌گفتند که حرف‌ها و نکته‌های مورد اشاره روی سن برای‌شان بسیار مفید بوده است. البته یکی دو نفر هم ناراضی بودند، که مثلاً دوست نداشتند برخی پرسش‌ها که ذهن آن‌ها را پیش از تماشای فیلم به سمت خاصی می‌برد، پرسیده شود.

در کل با توجه به نظرات منتقدان ئ مجریان میدانی طرح ئ بازتاب اخبار آن می توان گفت این فعالیت موفق برای اولین بار از عیار دور از انتظاری برخوردار بود و می توان به عنوان پایه ارتباطی هنرمند و مردم از آن در آینده بهره های زیادی برد.